Josue 14

14 ¹Ito ang mga manang tinanggap ng bayan ng Israel sa Canaan, na ipinamahagi sa kanila ni Eleazar na saserdote, ni Josue na anak ni Nun, at ng mga pinuno ng mga tribu ng mga ninuno ng Israel. ²Sa pamamagitan ng palabunutan, gaya ng iniutos ng ating Ama sa pamamagitan ni Moises, tinanggap nila ang kanilang mana—para sa siyam na tribu at sa kalahating tribu. ³Sapagkat ibinigay na ni Moises sa dalawang tribu at sa kalahating tribu ang kanilang mana sa kabila ng Jordan, ngunit hindi binigyan ng mana ang mga Levita sa kanilang piling. ⁴Sapagkat ang mga anak ni Jose ay naging dalawang tribu, ang Manases at ang Efraim. Ang mga Levita ay hindi binigyan ng bahagi sa lupain, kundi mga bayan lamang na matitirahan, kasama ang mga pastulan para sa kanilang mga hayop at ari-arian. ⁵Kaya't ginawa ng bayan ng Israel ang iniutos ng ating Ama kay Moises, at hinati nila ang lupain.

Tinanggap ni Caleb ang Pangako ng Ama

⁶Lumapit ang bayan ng Juda kay Josue sa Gilgal, at sinabi sa kanya ni Caleb na anak ni Jefune na Kenizeo, “Alam mo ang sinabi ng ating Ama kay Moises, ang lingkod ng ating Ama, tungkol sa iyo at sa akin sa Kades-barnea. ⁷Apatnapung taong gulang ako nang isugo ako ni Moises, ang lingkod ng ating Ama, mula sa Kades-barnea upang tiktikan ang lupain, at dinalhan ko siya ng ulat ayon sa aking puso. ⁸Ngunit ang mga kasamahan kong tiktik na umahon na kasama ko ay nagpanlata sa mga puso ng bayan sa takot, samantalang ako'y buong-buong sumunod sa aking Ama. ⁹Nang araw na iyon ay sumumpa si Moises sa akin: ‘Tiyak na ang lupaing nilakaran ng iyong paa ay magiging mana mo at ng iyong mga anak magpakailanman, sapagkat buong-buo mong sinunod ang aking Ama.’

¹⁰Ngayon, iningatan ako ng ating Ama na buhay sa loob ng apatnapu't limang taon, gaya ng kanyang ipinangako, mula nang sabihin niya ang salitang ito kay Moises noong naglibot ang Israel sa ilang. Narito ako ngayon, walumpu't limang taong gulang na. ¹¹Sa araw na ito ay kasinlakas pa rin ako gaya noong araw na isinugo ako ni Moises; ang aking lakas ngayon ay katumbas ng aking lakas noon—para sa pakikipaglaban, para sa paglabas at pagpasok. ¹²Kaya't ibigay mo sa akin ang lupaing maburol na ito na binanggit ng ating Ama nang araw na iyon. Narinig mo noon na naroon ang mga Anakim, na may malalaki at nakukutaang mga lungsod. Marahil ay sasamahan ako ng ating Ama, at aking sila'y palalayasin, gaya ng kanyang sinabi.”

¹³Pagkatapos ay binasbasan ni Josue si Caleb na anak ni Jefune at ibinigay sa kanya ang Hebron bilang kanyang mana. ¹⁴Kaya't ang Hebron ay naging mana ni Caleb na anak ni Jefune na Kenizeo hanggang sa araw na ito, sapagkat buong-buo niyang sinunod ang ating Ama, ang Diyos ng Israel. ¹⁵Ang Hebron ay dating tinatawag na Kiriat-arba, sapagkat si Arba ang pinakadakilang tao sa mga Anakim. At ang lupain ay nagkaroon ng kapahingahan mula sa digmaan.