Otamiz Isroilga oʻz merosini beradi

Yurt Otamiz buyurganidek qurʼa bilan taqsimlanadi, ammo Kaleb oldinga chiqib, aniq bir ulushni soʻraydi. Sakson besh yoshida u qirq besh yil oldin berilgan va'daga tayanib, devqomat odamlar yashaydigan togʻli yurtni xohlaydi. Yoshua unga Xevronni beradi.

14-bob.

Isroil xalqi Kanʼon yurtida olgan meroslar quyidagilardir. Ularni ruhoniy Elazar, Nun oʻgʻli Yoshua va Isroil qabilalarining urugʻboshilari ularga taqsimlab berdi. Otamiz Muso orqali buyurganidek, ular oʻz merosini qurʼa tashlab oldilar — toʻqqiz qabila va yarim qabila uchun. Chunki Muso ikki qabila va yarim qabilaga Iordan daryosining narigi tomonidan meros bergan edi, levilarga esa ular orasida hech qanday meros bermadi. Chunki Yusufning oʻgʻillari ikki qabila edi — Manashe va Efrayim. Levilar yurtdan ulush olmadilar, faqat yashash uchun shaharlar hamda mol-mulklari va chorvalari uchun yaylovlar oldilar. Shunday qilib, Isroil xalqi Otamiz Musoga buyurganidek qildi va yurtni boʻlib oldi.

Xolib Otamizning vaʼdasini oladi

Yahudo qabilasidan boʻlgan odamlar Gilgalda Yoshuaning oldiga keldilar. Kenazlik Yefunna oʻgʻli Xolib unga dedi: “Otamiz Qadosh-Barneada Oʻz odami Muso bilan men va siz haqimizda nima deganini bilasiz. Otamizning quli Muso meni yurtni kuzatish uchun Qadosh-Barneadan yuborganda, men qirq yoshda edim. Men unga koʻnglimdagidek xabar keltirdim. Lekin men bilan birga borgan josuslar xalqning yuragini qoʻrquv bilan eritdilar, men esa Otamga toʻla ergashdim. Oʻsha kuni Muso menga qasam ichdi: «Oyogʻing bosgan yer, albatta, abadiy senga va bolalaringga meros boʻladi, chunki sen Otamga butunlay ergashding.»

Endi, Otamiz vaʼda qilganidek, Isroil sahroda sargardon kezib yurgan paytda Musoga shu soʻzni aytganidan buyon meni qirq besh yil tirik saqladi. Mana, bugun men sakson besh yoshdaman. Muso meni yuborgan kundagidek, bugun ham men baquvvatman. Hozirgi kuchim oʻshandagi kuchimga teng — jang qilish uchun ham, borib-kelish uchun ham. Shuning uchun Otamiz oʻsha kuni aytgan mana bu togʻli oʻlkani menga bering. Oʻshanda u yerda Anoqiylar borligini, katta va mustahkam shaharlar borligini eshitgansiz. Ehtimol, Otamiz men bilan boʻlar va U aytganidek, men ularni quvib chiqararman.”

Shunda Yoshua Yefunna oʻgʻli Xolibga baraka berdi va unga Xevronni meros qilib berdi. Shu sababli Xevron shu kungacha kenazlik Yefunna oʻgʻli Xolibning merosi boʻlib qoldi, chunki u Isroilning Xudosi Otamizga butunlay ergashdi. Xevronning avvalgi nomi Kiryat-Arba edi, chunki Arba Anoqiylar orasidagi eng buyuk odam edi. Shundan soʻng yurt urushdan tinchidi.