Pasa kang Sejati, Kasetyan kang Sejati
Betel ngutus wong-wong kanggo takon apa kudu terus pasa. Pitakon iku diwalik: pasa pitung puluh taun iku kanggo awake dhewe, dudu kanggo Rama kita. Sing dikarsakake liwat para nabi biyen yaiku kaadilan sejati, kabecikan, lan aja nindhes randha, bocah lola, wong manca, utawa wong mlarat.
7 1Ing taun kaping papat jumenenge Prabu Darius, pangandikane Rama kita rawuh marang Zakharia ing dina kaping papat sasi kaping sanga, yaiku sasi Kislew. 2Wong-wong ing Betel ngutus Sarezer lan Regem-melekh dalah para pandhereke, supaya nyuwun sih-palimirmane Rama kita, 3sarta nyuwun pirsa marang para imam ing padalemane Rama kang nguwasani wadya-bala ing swarga, lan marang para nabi, pitakone: “Apa kawula kedah nangis lan siyam ing sasi kaping gangsal, kados ingkang sampun kawula lampahi pinten-pinten taun punika?”
4Tumuli pangandikane Rama kang nguwasani wadya-bala ing swarga rawuh marang aku:
5Kandhanana sakehe rakyat ing nagara kene lan para imam: Nalika kowe padha pasa lan sungkawa ing sasi kaping lima lan kaping pitu sajrone pitung puluh taun iki, apa anggonmu pasa iku temenan kanggo Aku? a a v5 Pasa ing sasi kaping lima iku mengeti dhek Babil ngobong Padaleman Suci yasane Prabu Suleman; pasa ing sasi kaping pitu mengeti sedane Gedalya, gubernur Yehuda kang pungkasan, kang dipateni. 6Nalika kowe padha mangan lan ngombe, apa anggonmu mangan lan ngombe iku ora kanggo awakmu dhewe?
7Apa iki dudu tembung-tembung kang wis diwartakake dening Rama kita lumantar para nabi kang dhisik, nalika Yerusalem lan kutha-kutha ing saubenge isih kahuni lan tentrem, sarta tanah Negeb lan tanah ngare isih dienggoni?
8Lan pangandikane Rama kita rawuh marang Zakharia:
9Mangkene pangandikane Rama kang nguwasani wadya-bala ing swarga: Padha netepana pangadilan kang sejati; padha welas-asih lan trenyuh marang pepadhamu. 10Aja nindhes randha, bocah lola, wong manca, utawa wong mlarat; lan aja padha ngrancang piala marang pepadhamu ana ing atimu.
11Nanging wong-wong mau padha ora gelem ngrungokake, kanthi wangkot mlengos, sarta nutupi kupinge supaya ora krungu. 12Atine digawe atos kaya watu gurda, ora gelem ngrungokake angger-angger lan tembung-tembung kang wis diutus dening Rama kang nguwasani wadya-bala ing swarga kalawan Rohe lumantar para nabi kang dhisik. Mulane bebendu kang gedhe tumempuh saka Rama kang nguwasani wadya-bala ing swarga.
13“Padha kaya anggon-Ku nimbali nanging wong-wong mau ora gelem ngrungokake, mangkono uga nalika wong-wong mau sesambat, Aku ora bakal miyarsakake,” mangkono pangandikane Rama kang nguwasani wadya-bala ing swarga. 14Wong-wong mau Dakbuyarake kalawan prahara menyang satengahe sakehe bangsa kang durung tau dikenal. Tanahe kari sepi mamring ditinggal, ora ana wong kang liwat, ora ana kang teka utawa lunga. Kaya mangkono anggone wong-wong mau ndadekake tanah kang asri iku dadi ara-ara samun.