စစ်မှန်သောအစာရှောင်ခြင်း၊ စစ်မှန်သောသစ္စာစောင့်သိခြင်း

ဗေသလမြို့သည် အစာရှောင်ခြင်းကို ဆက်လက်ပြုသင့်သလောဟု မေးရန် လူများကို စေလွှတ်၏။ ထိုမေးခွန်းကို ပြန်လှန်၍ မေးတော်မူ၏ — နှစ်ခုနစ်ဆယ်ကြာ အစာရှောင်ခြင်းသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်အတွက် မဟုတ်ဘဲ မိမိတို့အတွက်သာ ဖြစ်ခဲ့၏။ အရင်ပရောဖက်တို့အားဖြင့် ကိုယ်တော် တောင်းဆိုခဲ့သည်မှာ စစ်မှန်သော တရားမျှတခြင်း၊ ကြင်နာခြင်းနှင့် မုဆိုးမ၊ မိဘမဲ့၊ တိုင်းတစ်ပါးသားနှင့် ဆင်းရဲသူတို့ကို မညှဉ်းဆဲခြင်း ဖြစ်၏။

အခန်း 7။

ဒါရိမင်းကြီး နန်းစံစတုတ္ထနှစ်၊ နဝမလဖြစ်သော ခိသလေလ ၄ ရက်နေ့၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဇာခရိထံသို့ ရောက်လာ၏။ ဗေသလမြို့သားတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ မျက်နှာတော်ကို ရှာဖွေစေရန် ရှရေဇာနှင့် ရေဂင်မေလက်တို့အား မိမိတို့လူများနှင့်အတူ စေလွှတ်ကြ၍၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော်၌ရှိသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ပရောဖက်များအား၊ “ဤမျှများစွာသောနှစ်များပတ်လုံး ပြုခဲ့သကဲ့သို့ ပဉ္စမလတွင် အကျွန်ုပ်သည် ငိုကြွေး၍ အစာရှောင်သင့်ပါသလော” ဟု မေးလျှောက်စေရန်ဖြစ်၏။

ထိုအခါ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာ၍ မိန့်တော်မူသည်ကား၊

ပြည်သူပြည်သားအပေါင်းတို့နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့အား ဤသို့ပြောလော့။ ဤအနှစ်ခုနစ်ဆယ်ပတ်လုံး ပဉ္စမလနှင့် သတ္တမလတို့တွင် သင်တို့ အစာရှောင်၍ ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြသောအခါ၊ ငါ့အတွက် အမှန်ပင် အစာရှောင်ကြသလော။ ^a သင်တို့ စားသောက်ကြသောအခါ၊ မိမိတို့အတွက်သာ စားသောက်ကြသည် မဟုတ်လော။

ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မြို့များသည် စည်ပင်၍ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ကြသောအခါ၊ နေဂက်ဒေသနှင့် တောင်ခြေဒေသများ၌လည်း လူနေထူထပ်ကြသောအခါ၊ ရှေးပရောဖက်များအားဖြင့် ငါတို့၏ခမည်းတော် ကြွေးကြော်တော်မူသော နှုတ်ကပတ်တော်များသည် ဤစကားများပင် မဟုတ်လော။

တစ်ဖန် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဇာခရိထံသို့ ရောက်လာ၍ မိန့်တော်မူသည်ကား၊

ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ မှန်ကန်သောတရားစီရင်ခြင်းကို စီရင်ကြလော့။ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကရုဏာနှင့် သနားကြင်နာခြင်းကို ပြကြလော့။ မုဆိုးမ၊ မိဘမဲ့၊ တစ်ပါးအမျိုးသား၊ ဆင်းရဲသားတို့ကို မညှဉ်းဆဲကြနှင့်။ တစ်ဦးကိုတစ်ဦးလည်း စိတ်နှလုံးထဲတွင် မကောင်းမှုကို မကြံစည်ကြနှင့်။

သို့ရာတွင် သူတို့သည် နားမထောင်ဘဲ ငြင်းဆန်ကြ၍ ခေါင်းမာစွာ ကျောခိုင်းကြကာ မကြားရစေရန် မိမိတို့နားကို ပိတ်ဆို့ထားကြ၏။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်သည် ရှေးပရောဖက်များအားဖြင့် မိမိ၏ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ပေးပို့တော်မူသော ပညတ်တရားနှင့် နှုတ်ကပတ်တော်များကို မကြားလိုဘဲ၊ မိမိတို့စိတ်နှလုံးကို ကျောက်မြစ်ကဲ့သို့ မာကြောစေကြ၏။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်ထံမှ ကြီးစွာသောအမျက်တော်သည် သက်ရောက်လာ၏။

ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်က “ငါခေါ်သောအခါ သူတို့ နားမထောင်ကြသကဲ့သို့၊ သူတို့ခေါ်သောအခါ ငါသည်လည်း နားမထောင်ဘဲ နေမည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ငါသည် သူတို့မသိသော လူမျိုးအပေါင်းတို့အထဲသို့ လေဆင်နှာမောင်းဖြင့် သူတို့ကို ကွဲလွင့်စေ၏။ သူတို့နောက်တွင် ထိုပြည်သည် လူသူ ကူးသန်းသွားလာခြင်းမရှိဘဲ လူဆိတ်ညံလျက် ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ ဤသို့ဖြင့် သာယာသောပြည်ကို သူတို့ လူဆိတ်ညံရာ အရပ်ဖြစ်စေကြ၏။