साँचो उपवास, साँचो विश्वसनीयता

बेथेलले उपवास बसिरहनुपर्छ कि पर्दैन भनी सोध्न मानिसहरू पठाउँछ। प्रश्नलाई उल्टाइन्छ: सत्तरी वर्षको उपवास हाम्रा पिताको निम्ति होइन, आफ्नै निम्ति थियो। उहाँले पहिलेका अगमवक्ताहरूद्वारा माग्नुभएको कुरा साँचो न्याय, दया, र विधवा, टुहुरा, परदेशी वा गरिबमाथि थिचोमिचो नगर्नु थियो।

अध्याय 7।

राजा दाराका चौथो वर्षमा, नवौँ महिना अर्थात् किसलेव महिनाको चौथो दिनमा हाम्रा पिताको वचन जकरियाकहाँ आयो। बेथेलका मानिसहरूले हाम्रा पिताको कृपा याचना गर्न शारेसेर, रेगेम-मेलेक र तिनीहरूका मानिसहरूलाई पठाए, अनि स्वर्गका सेनाहरूका पिताको भवनका पुजारीहरू र अगमवक्ताहरूलाई सोध्न पठाए, “के मैले यति धेरै वर्षदेखि गर्दै आएझैँ पाँचौँ महिनामा रुनु र उपवास बस्नुपर्छ?”

तब स्वर्गका सेनाहरूका पिताको वचन मकहाँ आयो:

देशका सबै मानिसहरू र पुजारीहरूलाई भन्: जब तिमीहरूले यी सत्तरी वर्षसम्म पाँचौँ र सातौँ महिनामा उपवास बस्यौ र विलाप गर्‍यौ, के साँच्चै मेरो निम्ति उपवास बसेका थियौ? ^a जब तिमीहरू खान्छौ र पिउँछौ, के तिमीहरूले आफ्नै निम्ति खाने र पिउने होइन र?

जब यरूशलेम र त्यसका वरिपरिका सहरहरू बसोबास भई शान्तिमा थिए, अनि नेगेव र पहाडका फेदीका भेगहरूमा मानिसहरू बसेका थिए, त्यतिबेला हाम्रा पिताले अघिका अगमवक्ताहरूद्वारा घोषणा गर्नुभएका वचनहरू यिनै होइनन् र?

अनि हाम्रा पिताको वचन जकरियाकहाँ आयो:

स्वर्गका सेनाहरूका पिता यसो भन्नुहुन्छ: साँचो न्याय गर; एक-अर्कालाई करुणा र दया देखाओ। विधवा, अनाथ, परदेशी वा गरिबलाई अत्याचार नगर; अनि आफ्ना हृदयमा एक-अर्काको विरुद्ध दुष्ट योजना नबनाओ।

तर तिनीहरूले सुन्न इन्कार गरे, हठसाथ पीठ फर्काए, र नसुनिऊन् भनेर आफ्ना कान थुने। स्वर्गका सेनाहरूका पिताले अघिका अगमवक्ताहरूद्वारा आफ्ना आत्माबाट पठाउनुभएका व्यवस्था र वचनहरू सुन्न इन्कार गर्दै तिनीहरूले आफ्ना हृदयलाई चकमक ढुङ्गाजस्तै कठोर बनाए। यसकारण स्वर्गका सेनाहरूका पिताबाट ठूलो क्रोध आयो।

“मैले बोलाउँदा तिनीहरूले नसुनेझैँ, तिनीहरूले पुकार्दा मैले पनि सुनिनँ,” स्वर्गका सेनाहरूका पिता भन्नुहुन्छ। तिनीहरूले नचिनेका सबै जातिहरूका बीचमा मैले तिनीहरूलाई भुमरीले छरपष्ट पारेँ। तिनीहरूको पछाडि देश उजाड भयो, जहाँ कोही आउने-जाने वा ओहोरदोहोर गर्ने रहेनन्। यसरी तिनीहरूले रमणीय देशलाई उजाड-स्थान बनाए।