जखऱ्या 7

7 ¹ दारयावेश राजाच्या कारकिर्दीच्या चौथ्या वर्षी, नवव्या महिन्यात म्हणजे किसलेव महिन्याच्या चौथ्या दिवशी, जखऱ्याकडे आमच्या पित्याचे वचन आले. ² बेथेलच्या लोकांनी शारेजर व रेगम-मेलेख यांना त्यांच्या माणसांसह आमच्या पित्याची कृपा मागण्यासाठी पाठवले, ³ आणि स्वर्गीय सैन्यांच्या पित्याच्या घराच्या याजकांना व संदेष्ट्यांना विचारण्यासाठी, “मी इतकी वर्षे करत आलो तसा पाचव्या महिन्यात मी शोक करून उपवास करावा का?”

⁴ तेव्हा स्वर्गीय सैन्यांच्या पित्याचे वचन मला आले:

⁵ या देशातील सर्व लोकांना व याजकांना सांग: या सत्तर वर्षांत तुम्ही पाचव्या व सातव्या महिन्यात उपवास केला व शोक केला, तेव्हा तो खरोखर तुम्ही माझ्यासाठी उपवास केला होता का? ^a a v5 पाचव्या महिन्यातील उपवास बाबेलने शलमोनाचे मंदिर जाळल्याची आठवण म्हणून होता; सातव्या महिन्यातील उपवास यहूदाचा शेवटचा सुभेदार गदल्या याच्या वधाची आठवण म्हणून होता. ⁶ आणि जेव्हा तुम्ही खाता-पिता, तेव्हा ते स्वतःसाठीच खाता-पिता ना? ⁷ जेव्हा यरुशलेम व तिच्या भोवतालची नगरे वसलेली व शांततेत होती, आणि नेगेव व डोंगरपायथ्याचा प्रदेश वस्ती असलेला होता, तेव्हा आमच्या पित्याने पूर्वीच्या संदेष्ट्यांच्या द्वारे जाहीर केलेली हीच वचने नव्हती काय?

⁸ मग आमच्या पित्याचे वचन जखऱ्याला आले:

⁹ स्वर्गीय सैन्यांचा पिता असे म्हणतो: खरा न्याय करा; एकमेकांवर दया व कळवळा दाखवा. ¹⁰ विधवा, अनाथ, परका किंवा गरीब यांच्यावर जुलूम करू नका; आणि आपल्या मनात एकमेकांविरुद्ध वाईट कट रचू नका. ¹¹ पण त्यांनी ऐकण्याचे नाकारले, हट्टाने पाठ फिरवली, आणि त्यांना ऐकू येऊ नये म्हणून आपले कान झाकले. ¹² त्यांनी आपली मने गारगोटीसारखी कठीण केली, आणि स्वर्गीय सैन्यांच्या पित्याने आपल्या आत्म्याद्वारे पूर्वीच्या संदेष्ट्यांच्या हस्ते पाठवलेले नियमशास्त्र व वचने ऐकण्याचे नाकारले. म्हणून स्वर्गीय सैन्यांच्या पित्याकडून मोठा क्रोध आला. ¹³ “जसे मी हाक मारली आणि त्यांनी ऐकले नाही, तसेच त्यांनी हाक मारली तेव्हा मीही ऐकले नाही,” असे स्वर्गीय सैन्यांचा पिता म्हणतो. ¹⁴ “मी त्यांना वादळी वाऱ्याने, त्यांना माहीत नसलेल्या सर्व राष्ट्रांमध्ये विखरून टाकले. त्यांच्यामागे तो देश ओसाड राहिला, कोणी येत-जात नव्हते. अशा रीतीने त्यांनी रमणीय देश उजाड करून टाकला.”