سچو روزو، سچي وفاداري

بيت ايل ماڻهو موڪلي ٿو ته پڇن ڇا کين روزا رکندا رهڻ گهرجن. سوال کي ڦيرايو وڃي ٿو: ستر سالن جا روزا پنهنجي لاءِ هئا، نه اسان جي پيءُ لاءِ. جيڪو هن اڳين نبين جي معرفت گهريو سو سچو انصاف، مهرباني، ۽ بيواهه، يتيم، پرديسي يا غريب تي ظلم نه ڪرڻ هو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 5–6, 9–10, 13–14

باب 7.

بادشاهه دارا جي چوٿين ورهيه ۾، نائين مهيني ڪسليو جي چوٿين تاريخ تي، زڪريا وٽ اسان جي پيءُ جو ڪلام آيو. بيت-ايل جي ماڻهن شراصر، رجم-ملڪ ۽ سندن ماڻهن کي موڪليو تہ اسان جي پيءُ جي مهر جي منٿ ڪن، آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جي گهر جي ڪاهنن ۽ نبين کان پڇن تہ ”ڇا مون پنجين مهيني ۾ روئڻ ۽ روزو رکڻ گهرجي، جيئن انهن ڪيترن ئي ورهين کان ڪندو آيو آهيان؟“

پوءِ آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو تہ

ملڪ جي سڀني ماڻهن ۽ ڪاهنن کي چؤ تہ جڏهن اوهان انهن ستر ورهين ۾ پنجين ۽ ستين مهيني ۾ روزو رکيو ۽ ماتم ڪيو، تڏهن ڇا اوهان واقعي مون لاءِ روزو رکيو؟ ^a جڏهن اوهان کائو ٿا ۽ پيئو ٿا، تڏهن ڇا پنهنجي ئي لاءِ نہ ٿا کائو ۽ پيئو؟

ڇا اهي ئي ڳالهيون نہ آهن جيڪي اسان جي پيءُ اڳين نبين جي معرفت ٻڌايون، جڏهن يروشلم ۽ سندس آسپاس جا شهر آباد ۽ امن ۾ هئا، ۽ نقب ۽ هيٺاهين پهاڙي علائقو آباد هو؟

پوءِ زڪريا وٽ اسان جي پيءُ جو ڪلام آيو تہ

آسمان جي لشڪرن جو پيءُ ٿو فرمائي تہ سچو انصاف ڪريو؛ هڪ ٻئي سان مهرباني ۽ رحم سان پيش اچو. بيوه، يتيم، پرڏيهي يا غريب تي ظلم نہ ڪريو؛ ۽ پنهنجين دلين ۾ هڪ ٻئي خلاف بڇڙائيءَ جا منصوبا نہ ٺاهيو.

پر هنن ٻڌڻ کان انڪار ڪيو، ضد ڪري پٺيون ڏيئي ڇڏيون، ۽ پنهنجا ڪن بند ڪري ڇڏيائون تہ جيئن نہ ٻڌن. هنن پنهنجين دلين کي چقمقي پٿر جهڙو سخت ڪيو، ۽ انهيءَ شريعت ۽ انهن ڪلامن کي ٻڌڻ کان انڪار ڪيو جيڪي آسمان جي لشڪرن جي پيءُ پنهنجي روح سان اڳين نبين جي معرفت موڪليا هئا. تنهنڪري آسمان جي لشڪرن جي پيءُ وٽان وڏو غضب آيو.

”جيئن مون سڏيو ۽ هنن نہ ٻڌو، تيئن جڏهن هنن سڏيو تہ مون نہ ٻڌو،“ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ ٿو فرمائي. مون هنن کي طوفان سان انهن سڀني قومن ۾ پکيڙي ڇڏيو جن کي هو نہ سڃاڻندا هئا. سندن پٺيان ملڪ ويران ٿي ويو، ڪو اچڻ وڃڻ وارو نہ رهيو. هن ريت هنن سهڻي ملڪ کي ويران بڻائي ڇڏيو.