Ware Vas, Ware Getrouheid
Bet-El stuur manne om te vra of hulle moet aanhou vas. Die vraag word omgedraai: sewentig jaar se vas was vir hulleself, nie vir ons Vader nie. Wat hy deur die vroeëre profete gevra het, was ware geregtigheid, goedheid, en geen onderdrukking van weduwee, wees, vreemdeling of arme nie.
7 1In koning Darius se vierde jaar het ons Vader se woord op die vierde dag van die negende maand, Kislev, na Sagaria gekom. 2Die mense van Bet-El het Sareser en Regem-Melek en hulle manne gestuur om ons Vader se guns te smeek, 3en om die priesters van die huis van die Vader van die hemelse leërskare en die profete te vra: “Moet ek in die vyfde maand ween en vas, soos ek al hierdie baie jare lank doen?”
4Toe het die woord van die Vader van die hemelse leërskare na my gekom:
5Sê vir al die mense van die land en die priesters: Toe julle in die vyfde en sewende maande gevas en getreur het, hierdie sewentig jaar lank, was dit werklik vir my dat julle gevas het? a a v5 Die vas in die vyfde maand het Babel se verbranding van Salomo se tempel herdenk; die vas in die sewende maand het die sluipmoord op Gedalja, Juda se laaste goewerneur, herdenk. 6Wanneer julle eet en drink, is dit nie vir julleself dat julle eet en drink nie?
7Is hierdie nie juis die woorde wat ons Vader deur die vroeëre profete verkondig het nie, toe Jerusalem en haar omliggende dorpe bewoon was en in vrede geleef het, en die Negev en die voetheuwels bewoon was?
8En die woord van ons Vader het na Sagaria gekom:
9Wat die Vader van die hemelse leërskare sê: Spreek ware reg; bewys mekaar vriendelikheid en medelye. 10Moenie die weduwee, die vaderlose, die vreemdeling of die arme verdruk nie; en moenie in julle harte kwaad teen mekaar beraam nie.
11Maar hulle het geweier om te luister, het koppig hulle rûe gedraai en hulle ore toegestop sodat hulle nie sou hoor nie. 12Hulle het hulle harte so hard soos vuursteen gemaak en geweier om die wet te hoor en die woorde wat die Vader van die hemelse leërskare deur sy Gees deur die vroeëre profete gestuur het. Daarom het groot toorn van die Vader van die hemelse leërskare gekom.
13“Net soos ek geroep het en hulle nie wou luister nie, so sou ek nie luister toe hulle geroep het nie,” sê die Vader van die hemelse leërskare. 14Ek het hulle met ’n warrelwind verstrooi onder al die nasies wat hulle nie geken het nie. Die land is verlate agter hulle gelaat, met niemand wat deurtrek, kom of gaan nie. So het hulle die lieflike land ’n woesteny gemaak.