Puasa nu Sajati, Kasatiaan nu Sajati
Urang Betel ngutus jalma-jalma nanyakeun naha maranehna kudu terus puasa. Pananya teh dibalikkeun: tujuh puluh taun puasa teh pikeun maranehna sorangan, lain pikeun Rama urang. Nu dipenta ku Mantenna ngaliwatan nabi-nabi baheula nya eta kaadilan nu sajati, kahadean, sarta ulah nganiaya randa, budak yatim, urang asing, atawa nu miskin.
7 1Dina taun kaopat jaman Raja Darius, pangandika Rama urang sumping ka Zakharia, dina poe kaopat bulan kasalapan, nya eta bulan Kislew. 2Urang Betel ngutus Sarezer jeung Regem-melek katut anak buahna, pikeun neneda sih kurnia ti Rama urang, 3sarta pikeun naros ka para imam di Bait Rama Panguasa balad sawarga, jeung ka para nabi, kieu, “Naha abdi kedah ceurik sareng puasa dina bulan kalima, sapertos anu parantos dilakonan ku abdi salila mangtaun-taun?”
4Geus kitu pangandika Rama Panguasa balad sawarga sumping ka abdi:
5Pok ka sakabeh urang nagri jeung ka para imam: Waktu maraneh puasa jeung midangdam dina bulan kalima jeung katujuh salila tujuh puluh taun ieu, naha enya eta puasa teh pikeun Kami? a a v5 Puasa dina bulan kalima teh miéling waktu Bait Suci Suleman diduruk ku urang Babul; puasa bulan katujuh miéling nalika Gedalya, gupernur panungtungan Yuda, dipaehan. 6Jeung waktu maraneh dahar jeung nginum, lain pikeun diri maraneh sorangan eta dahar jeung nginum teh?
7Lain ieu pisan ucapan anu geus diembarkeun ku Rama urang ngaliwatan nabi-nabi baheula, waktu Yerusalem jeung kota-kota sakurilingna aman sarta tengtrem, sarta tanah Negeb jeung suku gunung keur loba nu matuh?
8Geus kitu pangandika Rama urang sumping ka Zakharia:
9Kieu dawuhan Rama Panguasa balad sawarga: Kudu nerapkeun kaadilan anu bener; sing silih welas jeung silih pikanyaah. 10Ulah nganiaya randa, barudak yatim, urang asing, atawa nu mariskin; jeung ulah silih niatan jahat dina jero hate maraneh.
11Tapi maranehna arembungeun ngadenge, kalah ka mungkir bari ngabalieur, sarta nyocokan ceuli supaya ulah ngadenge. 12Hatena dijieun teuas lir batu, arembungeun ngadenge Toret jeung pangandika anu diturunkeun ku Rama Panguasa balad sawarga ku jalan Roh-Na ngaliwatan nabi-nabi baheula. Nya ku sabab eta datang bebendu anu kacida gedena ti Rama Panguasa balad sawarga.
13“Sakumaha Kami geus nyalukan tapi maranehna arembungeun ngadenge, kitu keneh waktu maranehna nyalukan, Kami moal ngadenge,” dawuhan Rama Panguasa balad sawarga. 14Maranehna ku Kami dipabalatakkeun ku angin puyuh ka sakabeh bangsa anu tacan dipikawanoh ku maranehna. Tanahna jadi suwung sapeungkerna, taya saurang-urang acan anu ngaliwat, boh indit boh datang. Kitu petana maranehna geus ngajadikeun tanah anu endah jadi suwung ngaplak.