Rojîgirtina Rastîn, Dilsoziya Rastîn

Beytêl mirovan dişîne da ku bipirsin ka divê ew rojiyê bidomînin. Pirs tê zivirandin: heftê salên rojiyê ji bo wan bi xwe bûn, ne ji bo Bavê me. Tiştê ku wî bi destê pêxemberên berê xwest, dadperweriya rastîn, dilovanî, û zilmnekirina li jinebî, sêwî, biyanî, an feqîran bû.

Bavê me di ayetan de dipeyive 5–6, 9–10, 13–14

Beş 7.

Di sala çaremîn a Padîşah Daryûs de, di roja çaremîn a meha nehemîn, Kîslev de, peyva Bavê me ji Zekerya re hat. Gelê Beytêlê Şarezer û Regem-Melek û mirovên wan şandin da ku li ber Bavê me lava bikin, û da ku ji kahînên mala Bavê artêşên ezmanan, û ji pêxemberan bipirsin: “Divê ez di meha pêncemîn de bigirîm û rojî bigirim, wek ku min van gelek salan kir?”

Hingê peyva Bavê artêşên ezmanan ji min re hat:

Ji hemû gelê welêt û ji kahînan re bêje: Gava we di meha pêncemîn û heftemîn de van heftê salan rojî girt û şîn girt, ma bi rastî we ji bo min rojî girt? ^a Gava hûn dixwin û vedixwin, ma ne ji bo xwe ye ku hûn dixwin û vedixwin?

Ma ne ev her ew peyv in ku Bavê me bi destê pêxemberên berê belav kir, gava Orşelîm û bajarokên li dora wê bi aramî rûniştî bûn, û Negev û deşta ber çiyan jî niştecî bûn?

Û peyva Bavê me ji Zekerya re hat:

Tiştê ku Bavê artêşên ezmanan dibêje ev e: Dadperweriya rastîn bikin; ji hev re dilovanî û dilrehmî nîşan bidin. Zilmê li jinebî, sêwî, biyanî, an feqîran nekin; û di dilên xwe de li dijî hev xerabiyê plan nekin.

Lê wan guhdarî nekir, bi serhişkî pişta xwe dan û guhên xwe girtin da ku nebihîzin. Wan dilên xwe mîna kevirê hişk kirin, û nexwestin ku qanûnê û peyvên ku Bavê artêşên ezmanan bi Ruhê xwe bi destê pêxemberên berê şandibûn bibihîzin. Loma hêrseke mezin ji Bavê artêşên ezmanan hat.

Bavê artêşên ezmanan dibêje: “Çawa ku min gazî kir û wan guhdarî nekir, wisa jî gava wan gazî kir min guhdarî nekir.” Min ew bi bahozekê di nav hemû miletên ku wan nas nedikirin de belav kirin. Welat li pişt wan wêran ma, bê ku kesek jê re derbas bibe, were an biçe. Bi vî awayî wan welatê xweş kir çol.