Rama kita Kondur menyang Kuthane
Rama kita ngandika yen Panjenengane wis kondur menyang Sion, lan gambaran sing diparingake iku prasaja: wong tuwa-tuwa nganggo teken, bocah-bocah dolanan ing dalan. Pasa bakal dadi riyaya, bangsa-bangsa bakal teka ngupadi Panjenengane, lan umate kudu ngucapake kayekten lan ngadili kanthi jujur.
8 1Pangandikane Rama kita, Gustining wadyabala swarga, rawuh marang aku, mangkene:
2Mangkene pangandikane Rama kita, Gustining wadyabala swarga: Aku butajengan banget marga saka Sion; kanthi bebendu kang mulad-mulad Aku butajengan marang dheweke.
3Mangkene pangandikane Rama kita: Aku wis kondur menyang Sion lan bakal dedalem ana ing satengahing Yerusalem. Yerusalem bakal kasebut Kutha Kayekten, lan gununge Rama kita, Gustining wadyabala swarga, bakal kasebut Gunung Suci.
4Mangkene pangandikane Rama kita, Gustining wadyabala swarga: Wong tuwa lanang lan wadon bakal padha lungguh maneh ana ing lurung-lurunge Yerusalem, siji-sijine padha nyekel teken marga saka umure kang wis lanjut. 5Lan lurung-lurunging kutha bakal kebak bocah lanang lan bocah wadon kang padha dolanan ana ing lurung-lurunge.
6Mangkene pangandikane Rama kita, Gustining wadyabala swarga: Manawa prakara iki katon elok banget tumrap turahane bangsa iki ing dina-dina iku, apa iya iku uga elok banget tumrap Aku? mangkono pangandikane Rama kita, Gustining wadyabala swarga.
7Mangkene pangandikane Rama kita, Gustining wadyabala swarga: Lah, Aku bakal nylametake umatKu saka tanah pletheking srengenge lan saka tanah suruping srengenge. 8Aku bakal nuntun dheweke mulih supaya padha dedalem ana ing satengahing Yerusalem. Dheweke bakal dadi putra-putraKu, lan Aku dadi Ramane, sajroning kayekten lan kabeneran.
9Mangkene pangandikane Rama kita, Gustining wadyabala swarga: Tanganmu padha sing santosa, he kowe kang ing dina-dina iki krungu tembung-tembung iki saka cangkeming para nabi kang padha medhar wangsit nalika tetalesing padalemane Rama kita, Gustining wadyabala swarga, dipasang, supaya Padaleman Suci bisa kabangun. 10Awit sadurunge dina-dina iku ora ana pituwas tumrap manungsa utawa kewan, lan ora ana wong kang metu utawa mlebu kang slamet saka mungsuh, amarga Aku wis ndadekake saben wong mungsuh karo pepadhane. 11Nanging saiki Aku ora bakal tumindak marang turahane bangsa iki kaya ing dina-dina kang wis kepungkur, mangkono pangandikane Rama kita, Gustining wadyabala swarga. 12Bakal ana wiji katentreman kang disebar: wit anggur bakal metokake wohe, bumi bakal metokake asile, langit bakal nurunake ebune. Lan kabeh iki bakal Dakwenehake marang turahane bangsa iki minangka warisan. 13Kaya dene kowe wis padha dadi ipat-ipat ana ing antarane para bangsa, he turune Yehuda lan turune Israel, mangkono uga Aku bakal nylametake kowe, lan kowe bakal dadi berkah. Aja wedi; tanganmu padha sing santosa.
14Mangkene pangandikane Rama kita, Gustining wadyabala swarga: Kaya anggonKu wis ngrantam bilai tumrap kowe nalika para leluhurmu padha gawe nepsuKu, lan Aku ora mbatalake karsaKu, mangkono pangandikane Rama kita, Gustining wadyabala swarga, 15mangkono uga ing dina-dina iki Aku wis netepake arep gawe becik marang Yerusalem lan marang brayating Yehuda. Aja padha wedi. 16Iki prakara-prakara kang kudu padha koktindakake: padha ngucapa kayekten marang pepadhamu; padha gawea pangadilan kang bener lan adil kang nekakake katentreman ana ing gapura-gapuramu. a a v16 Gapuraning kutha ing jaman kuna iku padha karo pangadilan jaman saiki — papan nalika prakara-prakara hukum dirungokake lan diputus ana ing ngarsane wong akeh. 17Aja padha ngrantam piala ana ing atimu marang pepadhamu, lan aja padha dhemen sumpah palsu, amarga kabeh iku Dakgethingi, mangkono pangandikane Rama kita.
18Lan pangandikane Rama kita, Gustining wadyabala swarga, rawuh marang aku, mangkene:
19Mangkene pangandikane Rama kita, Gustining wadyabala swarga: Pasa ing sasi kaping papat, kaping lima, kaping pitu, lan kaping sepuluh bakal dadi kabungahan, kasukan, lan riyaya kang nyenengake tumrap brayating Yehuda. Mulane padha tresnaa marang kayekten lan katentreman. b b v19 Patang pasa iki kanggo nangisi pangepungan lan runtuhe Yerusalem sarta rusake Padaleman Suci; Rama kita janji bakal malih saben mangsa kasusahan dadi riyaya kabungahan.
20Mangkene pangandikane Rama kita, Gustining wadyabala swarga: Bakal ana maneh para bangsa kang padha teka, yaiku para wong kang manggon ing pirang-pirang kutha. 21Wong-wong saka sawijining kutha bakal padha lunga menyang kutha liyane, kandhane: “Ayo padha enggal lunga nyuwun sih-rahmate Rama kita, lan ngupaya Rama kita, Gustining wadyabala swarga; aku dhewe iya arep lunga.” 22Akeh para bangsa lan para bangsa kang rosa bakal padha teka nggoleki Rama kita, Gustining wadyabala swarga, ana ing Yerusalem lan nyuwun sih-rahmate Rama kita. 23Mangkene pangandikane Rama kita, Gustining wadyabala swarga: Ing dina-dina iku wong sepuluh saka sakehing basa para bangsa bakal padha nyekeli gombyoking jubahe wong Yahudi, kandhane: “Kula sami badhe ndherek panjenengan, amargi kula sampun sami mireng bilih Gusti Allah nunggil kaliyan panjenengan.”