Samubarang Didadekake Anyar

Tatanan lawas wis sirna lan Rama kita manggon bebarengan karo manungsa — Panjenengané dhéwé dadi Ramané, ngusapi pasuryané nganti garing. Kutha iku tumurun wis diukur, dipaèsi permata, gapurané ana ing saben sisih, tanpa padaleman suci ing jeroné amarga Panjenengané lan Sang Cempe iku padaleman sucine, lan ora ana wengi sing mbutuhaké gapura ditutup.

Pasal 21.

Banjur aku weruh langit anyar lan bumi anyar, awit langit kang kapisan lan bumi kang kapisan wis sirna, sarta segara wis ora ana maneh. Aku weruh kutha suci, Yerusalem anyar, tumurun saka ing swarga, saka ing ngarsane Rama kita, kang wis cumawis kaya temanten wadon kang wis dandan kanggo kakunge.

Aku krungu swara kang seru saka ing dhampar ngandika: “Delengen, padalemane Rama kita ana ing satengahe manungsa. Panjenengane bakal nunggil karo wong-wong mau; wong-wong mau bakal dadi umate, lan Panjenengane piyambak, Ramane wong-wong mau, bakal nunggil karo wong-wong mau.

Rama kita bakal ngusapi sakabehe luh saka ing mripate wong-wong mau, lan pati bakal ora ana maneh, mangkono uga ora ana maneh kasusahan, utawa tangis, utawa kasangsaran maneh, awit samubarang kang lawas wis sirna.”

Panjenengane kang lenggah ing dhampar ngandika: “Delengen, Aku lagi ndadekake samubarang kabeh anyar.” Panjenengane ngandika maneh: “Tulisen iki: tembung-tembung iki bisa diprecaya lan bener.” Panjenengane ngandika marang aku: “Wis rampung. Aku iki Alfa lan Omega, kang wiwitan lan kang wekasan. Marang wong kang ngelak bakal Dakwenehi kanthi lelahanan saka tuking banyu panguripan. Sing sapa unggul bakal tampa warisan iki kabeh, lan Aku bakal dadi Ramane, lan dheweke bakal dadi anakKu. Nanging wong kang jirih, kang ora setya, kang njijiki, para tukang gawe pati, para tukang laku jina, para tukang sihir, para panyembah brahala, lan sakabehe wong kang goroh—panduwene ana ing sagara kang murub dening geni lan welirang, yaiku pati kang kapindho.”

Salah sawijining malaekat pitu kang nyekel bokor pitu kang kebak wewelak pitu kang pungkasan, teka marang aku, ngandika: “Mrenea, kowe bakal daktuduhi Temanten wadon, garwane Gusti Yesus, Sang Cempe.” Panjenengane nggawa aku ing sajroning Roh menyang gunung kang gedhe lan dhuwur, sarta nuduhake marang aku kutha suci Yerusalem kang tumurun saka ing swarga, saka ing ngarsane Rama kita, kang nedahake kamulyane Rama kita, sumunar kaya watu permata kang paling adi, yaiku yaspis, bening kaya kristal. Kutha mau duwe tembok kang gedhe lan dhuwur, kang ana gapurane rolas, lan ana malaekat rolas kang jaga ing gapura-gapura mau, sarta jenenge taler rolas turune Israel katulis ing kono, ing sisih wetan ana gapura telu, ing sisih lor ana gapura telu, ing sisih kidul ana gapura telu, ing sisih kulon ana gapura telu. Tembok kutha mau duwe tetales rolas, kang nyandhang jeneng rolas, yaiku jenenge rasul rolas Gusti Yesus, Sang Cempe.

Malaekat kang ngandika karo aku nyekel tongkat pangukur emas kanggo ngukur kutha mau, gapura-gapurane, lan tembok-temboke. Kutha mau pesagi, dawane padha karo ambane. Kutha mau diukur nganggo tongkate: kira-kira 1.400 mil—dawa, amba, lan dhuwure padha. Temboke iya diukur—kira-kira 216 kaki, miturut ukuran manungsa, kang uga dadi ukurane malaekat. Temboke kabangun saka watu yaspis, dene kuthane saka emas murni, bening kaya kaca. Tetalese tembok kutha mau kinemulan nganggo sarupaning watu permata: kang kapisan yaspis, kang kapindho safir, kang katelu akik, kang kaping papat jamrud, kang kaping lima onik, kang kaping nem sardis, kang kaping pitu krisolit, kang kaping wolu beril, kang kaping sanga topas, kang kaping sepuluh krisopras, kang kaping sewelas yakint, lan kang kaping rolas kecubung. Gapura rolas mau yaiku mutiara rolas, saben gapura digawe saka mutiara siji. Dalane kutha mau saka emas murni, bening kaya kaca.

Aku ora weruh Padaleman Suci ana ing kutha mau, awit Padaleman Sucine yaiku Rama kita Kang Mahakuwasa lan Gusti Yesus, Sang Cempe. Kutha mau ora butuh srengenge utawa rembulan kanggo madhangi—awit kamulyane Rama kita kang madhangi, lan damare yaiku Gusti Yesus, Sang Cempe. Para bangsa bakal padha lumaku ing pepadhange, lan para raja ing bumi bakal padha nggawa kamulyane menyang kono. Lan gapura-gapurane ora bakal tinutup ing wayah awan—lan ing kono ora bakal ana wengi. Wong-wong bakal padha nggawa kamulyan lan kaurmatane para bangsa menyang kono. Ora ana barang kang najis bakal mlebu ing kono, uga ora ana wong kang nglakoni pagawean kang njijiki utawa goroh—mung wong kang jenenge katulis ing kitab panguripane Gusti Yesus, Sang Cempe.