ڇپيل
ڪتاب

سڀ شيون نيون

پراڻو نظام ختم ٿي چڪو آهي ۽ اسان جو پيءُ ماڻهن ۾ اچي رهي ٿو — پاڻ انهن جو پيءُ ٿي، سندن چهرا اگھي ٿو. شهر لهي ٿو: ماپيل، جواهرن سان سينگاريل، هر طرف دروازن وارو؛ اندر ڪو مندر ڪونهي ڇاڪاڻ ته هو ۽ گھيٽو ئي ان جو مندر آهن، ۽ رات ڪانهي جو دروازا بند ڪيا وڃن.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 3, 5–8

باب 21.

پوءِ مون نئون آسمان ۽ نئين زمين ڏٺي، ڇاڪاڻ تہ پهريون آسمان ۽ پهرين زمين گذري وئي هئي، ۽ سمنڊ وري نہ رهيو هو. مون پاڪ شهر کي، يعني نئين يروشلم کي، اسان جي پيءُ وٽان آسمان مان لهندي ڏٺو؛ اهو پنهنجي مڙس لاءِ سينگاريل ڪنوار وانگر تيار هو.

مون عرش مان هڪ وڏو آواز ٻڌو جيڪو چئي رهيو هو تہ ”ڏس، اسان جي پيءُ جي رهائش انسانن سان گڏ آهي. هو انهن سان گڏ رهندو، اهي سندس قوم ٿيندا، ۽ هو پاڻ، سندن پيءُ، انهن سان گڏ هوندو.

اسان جو پيءُ سندن اکين مان هر ڳوڙهو اگهندو، موت وري نہ ٿيندو، نڪو ماتم، نڪو روڄ، نڪو وري ڪو درد ٿيندو، ڇاڪاڻ تہ اڳيون شيون گذري ويون آهن.“

عرش تي ويٺل فرمايو تہ ”ڏس، آءٌ سڀ ڪجهہ نئون ڪري رهيو آهيان.“ وڌيڪ فرمايائين تہ ”هيءُ لکُ، اهي لفظ ڀروسي جوڳا ۽ سچا آهن.“ مون کي فرمايائين تہ ”پورو ٿيو. آءٌ الفا ۽ اوميگا، شروعات ۽ پڇاڙي آهيان. اڃايل کي آءٌ آب حيات جي چشمي مان مفت پيئاريندس. جيڪو فتح ماڻيندو سو اهي شيون ورثي ۾ وٺندو، آءٌ سندس پيءُ ٿيندس ۽ هو منهنجو پٽ ٿيندو. پر ڊڄڻن، بي ايمانن، ڪراهت جوڳن، قاتلن، حرامڪارن، جادوگرن، بت پرستن ۽ سڀني ڪوڙن جو حصو انهيءَ ڍنڍ ۾ آهي جيڪا باھ ۽ گندرف سان ٻري ٿي، يعني ٻيو موت.“

انهن ستن ملائڪن مان هڪڙو، جن وٽ ستن آخري آفتن سان ڀريل ست پيالا هئا، مون وٽ آيو ۽ چيائين تہ ”اچ، آءٌ تو کي ڪنوار کي، يعني ٻڪريءَ جي ٻچي يسوع جي زال کي، ڏيکاريندس.“ روح ۾ مون کي هڪ وڏي، اوچي جبل تي کڻي ويو، ۽ آسمان مان، اسان جي پيءُ وٽان لهندڙ پاڪ شهر يروشلم مون کي ڏيکاريائين، جنهن ۾ اسان جي پيءُ جو جلوو هو؛ ان جي چمڪ نهايت قيمتي جواهر وانگر، بلور جهڙي صاف يشب وانگر هئي. ان جي هڪ وڏي، اوچي ڀت هئي جنهن ۾ ٻارهن دروازا هئا، دروازن وٽ ٻارهن ملائڪ بيٺل هئا، ۽ اتي اسرائيل جي ٻارهن قبيلن جا نالا لکيل هئا، اوڀر ۾ ٽي دروازا، اتر ۾ ٽي دروازا، ڏکڻ ۾ ٽي دروازا، ۽ اولهه ۾ ٽي دروازا هئا. شهر جي ڀت جا ٻارهن بنياد هئا، جن تي ٻڪريءَ جي ٻچي يسوع جي ٻارهن رسولن جا ٻارهن نالا لکيل هئا.

مون سان ڳالهائيندڙ وٽ شهر، ان جي دروازن ۽ ان جي ڀتين کي ماپڻ لاءِ سون جي ماپڻ واري ڪاٺي هئي. شهر چورس آهي، ان جي ڊيگهه ان جي ويڪر جي برابر آهي. پنهنجي ڪاٺيءَ سان ان کي ماپيائين تہ اٽڪل ۱۴۰۰ ميل هو، ڊيگهه، ويڪر ۽ اوچائي برابر هئا. ان جي ڀت ماپيائين تہ انساني ماپ موجب، جيڪا ملائڪ جي بہ ماپ آهي، اٽڪل ۲۱۶ فوٽ هئي. ڀت يشب مان ٺهيل هئي، جڏهن تہ شهر شيشي جهڙو صاف، خالص سون جو هو. شهر جي ڀت جا بنياد هر قسم جي جواهرن سان سينگاريل هئا؛ پهريون يشب، ٻيو نيلم، ٽيون ڪلڪيدوني، چوٿون زمرد، پنجون سليماني، ڇهون عقيق، ستون زبرجد، اٺون بيروج، نائون پکراج، ڏهون سنگ سبز، يارهون ياقوت ۽ ٻارهون جمشت هو. ٻارهن دروازا ٻارهن موتي هئا، هر دروازو هڪ ئي موتيءَ مان ٺهيل هو. شهر جي گهٽي خالص سون جي، شيشي جهڙي صاف هئي.

مون شهر ۾ ڪابہ هيڪل نہ ڏٺي، ڇاڪاڻ تہ ان جي هيڪل قادر مطلق حاڪم پيءُ ۽ ٻڪريءَ جو ٻچو يسوع آهي. شهر کي روشن ڪرڻ لاءِ سج يا چنڊ جي ضرورت ناهي، اسان جي پيءُ جو جلوو ان کي روشن ڪري ٿو، ۽ ان جو ڏيئو ٻڪريءَ جو ٻچو يسوع آهي. قومون ان جي روشنيءَ ۾ هلنديون، ۽ زمين جا بادشاهه پنهنجو جلوو ان ۾ آڻيندا. ان جا دروازا ڏينهن جو ڪڏهن بہ بند نہ ڪيا ويندا، ۽ اتي رات ڪانہ هوندي. اهي قومن جو جلوو ۽ عزت ان ۾ آڻيندا. ان ۾ ڪابہ ناپاڪ شيءِ ڪڏهن داخل نہ ٿيندي، نڪو اهو ڪو جيڪو ڪراهت جوڳو يا ڪوڙو ڪم ڪري ٿو، رڳو اهي داخل ٿيندا جن جا نالا ٻڪريءَ جي ٻچي يسوع جي زندگيءَ جي ڪتاب ۾ لکيل آهن.