Vahiy 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹Shundan soʻng men yangi osmon va yangi yerni koʻrdim, chunki avvalgi osmon bilan avvalgi yer oʻtib ketgan edi, dengiz ham endi yoʻq edi. ²Men muqaddas shaharni — yangi Quddusni koʻrdim. U osmondan, Otamiz huzuridan tushib kelayotgan edi, kuyoviga atalib bezangan kelindek tayyor edi.

³Taxtdan kelgan baland ovozni eshitdim: “Mana, Otamizning maskani insoniyat bilandir. U ular bilan yashaydi; ular Uning xalqi boʻladi, Uning Oʻzi — ularning Otasi — ular bilan boʻladi.

⁴Otamiz ularning koʻzlaridan har bir yoshni artadi, oʻlim endi boʻlmaydi, na motam, na yigʻi, na ogʻriq endi boʻladi, chunki avvalgi narsalar oʻtib ketdi.”

⁵Taxtda oʻtirgan Zot dedi: “Mana, Men hamma narsani yangi qilyapman.” Soʻngra U qoʻshib dedi: “Shuni yozib qoʻy: bu soʻzlar ishonchli va haqdir.” ⁶U menga dedi: “Bajarildi. Men Alfa va Omega, boshlanish va oxirman. Chanqaganga Men hayot suvi buloqidan tekin beraman. ⁷Gʻolib chiqqan kishi bularni meros qilib oladi, Men unga Ota boʻlaman, u esa Menga oʻgʻil boʻladi. ⁸Lekin qoʻrqoqlar, vafosizlar, jirkanchlar, qotillar, fahsh qilguvchilar, sehrgarlar, butparastlar va barcha yolgʻonchilar — ularning ulushi olov va oltingugurt bilan yonayotgan koʻlda, bu ikkinchi oʻlimdir.”

⁹Yettita soʻnggi balo bilan toʻla yettita kosani ushlab turgan yetti farishtadan biri kelib, menga dedi: “Kel, Men senga Kelinni — Qoʻzi Isoning rafiqasini koʻrsataman.” ¹⁰U meni Ruhda buyuk, baland bir togʻ ustiga olib bordi va menga muqaddas shahar Quddusni koʻrsatdi; u osmondan, Otamiz huzuridan tushib kelayotgan edi, ¹¹u Otamizning ulugʻvorligini namoyon qilardi; eng noyob qimmatbaho tosh — billurdek tiniq yashmadek yarqirardi. ¹²Uning buyuk, baland devori bor edi, oʻn ikkita darvozasi bilan; darvozalar oldida oʻn ikki farishta turardi va ularga Isroil oʻgʻillarining oʻn ikki qabilasining nomlari yozilgan edi, ¹³sharqda uchta darvoza, shimolda uchta darvoza, janubda uchta darvoza, gʻarbda uchta darvoza bor edi. ¹⁴Shahar devorining oʻn ikkita poydevori bor edi, ularda Qoʻzi Isoning oʻn ikki havoriysining oʻn ikki nomi yozilgan edi.

¹⁵Men bilan gaplashayotgan farishta shaharni, uning darvozalarini va devorlarini oʻlchash uchun tilladan yasalgan oʻlchov qamishini ushlab turardi. ¹⁶Shahar toʻrtburchak boʻlib, uning uzunligi eniga teng edi. Farishta uni oʻlchov qamishi bilan oʻlchadi: taxminan 1400 milya — uzunligi, eni va balandligi teng edi. ¹⁷U devorini oʻlchadi — inson oʻlchovi bilan taxminan 216 fut edi, bu oʻlchov farishtaning oʻlchovi hamdir. ¹⁸Devor yashmadan qurilgan edi, shahar esa oynadek tiniq sof tilladan edi. ¹⁹Shahar devorining poydevorlari har xil qimmatbaho toshlar bilan bezatilgan edi: birinchisi yashma, ikkinchisi zangori yoqut, uchinchisi aqiq, toʻrtinchisi zumrad, ²⁰beshinchisi oniks, oltinchisi qizil aqiq, yettinchisi xrizolit, sakkizinchisi beril, toʻqqizinchisi topaz, oʻninchisi xrizopraz, oʻn birinchisi giatsint, oʻn ikkinchisi ametist edi. ²¹Oʻn ikki darvoza oʻn ikki marvarid edi, har bir darvoza bitta marvariddan yasalgan edi. Shaharning koʻchasi oynadek tiniq sof tilla edi.

²²Shaharda men hech qanday maʼbad koʻrmadim, chunki uning maʼbadi — Qodir Hukmron Ota va Qoʻzi Isodir. ²³Shaharga nur sochish uchun na quyosh, na oy kerak — uni Otamizning ulugʻvorligi yoritadi, uning chirogʻi esa Qoʻzi Isodir. ²⁴Xalqlar uning nuri bilan yuradi, yer yuzining shohlari esa oʻz ulugʻvorligini unga olib keladi. ²⁵Uning darvozalari kunduzi hech qachon yopilmaydi — u yerda tun ham boʻlmaydi. ²⁶Xalqlarning ulugʻvorligi va shon-sharafini unga olib keladilar. ²⁷Hech qanday harom narsa unga hech qachon kirmaydi, jirkanch yoki yolgʻon ish qiladigan hech kim ham kirmaydi — faqat Qoʻzi Isoning hayot kitobiga yozilganlargina kiradi.