प्रकटीकरण 21

21 ¹ मग मी एक नवे आकाश व नवी पृथ्वी पाहिली, कारण पहिले आकाश व पहिली पृथ्वी नाहीशी झाली होती, आणि समुद्रही राहिला नव्हता. ² मी पवित्र नगरी, नवी यरुशलेम, स्वर्गातून, आमच्या पित्याकडून खाली उतरताना पाहिली; ती नवरीप्रमाणे आपल्या नवऱ्यासाठी सजून तयार होती.

³ तेव्हा मी राजासनाकडून एक मोठी वाणी ऐकली, ती म्हणाली, “पाहा, आमच्या पित्याचा निवास मनुष्यांबरोबर आहे. तो त्यांच्याबरोबर वस्ती करील; ते त्याचे लोक होतील, आणि तो स्वतः, त्यांचा पिता, त्यांच्याबरोबर राहील.”

⁴ तो त्यांच्या डोळ्यांतील प्रत्येक अश्रू पुसून टाकील, आणि मरण पुन्हा राहणार नाही; शोक, रडणे किंवा वेदना हेही राहणार नाही, पुन्हा नाही, कारण पहिल्या गोष्टी निघून गेल्या आहेत.

⁵ जो राजासनावर बसला होता तो म्हणाला, “पाहा, मी सर्व काही नवे करीत आहे.” तो पुढे म्हणाला, “हे लिहून ठेव: ही वचने विश्वसनीय व सत्य आहेत.” ⁶ त्याने मला सांगितले, “झाले. मी अल्फा व ओमेगा, आरंभ व अंत आहे. जो तान्हेला आहे त्याला मी जीवनाच्या पाण्याच्या झऱ्यातून फुकट देईन.” ⁷ जो विजय मिळवील त्याला हे वतन मिळेल, आणि मी त्याचा पिता होईन, व तो माझा पुत्र होईल. ⁸ पण भित्रे, अविश्वासू, अमंगळ, खुनी, जारकर्मी, चेटूक करणारे, मूर्तिपूजक आणि सर्व लबाड—यांचा वाटा अग्नी व गंधकाने जळणाऱ्या सरोवरात आहे; हेच ते दुसरे मरण होय.

⁹ ज्या सात दूतांजवळ शेवटच्या सात पीडांनी भरलेल्या सात वाट्या होत्या, त्यांतील एकजण येऊन मला म्हणाला, “ये, येशू, कोकरा याची नवरी, त्याची पत्नी, मी तुला दाखवितो.” ¹⁰ त्याने मला आत्म्यात एका मोठ्या, उंच पर्वतावर नेले, आणि स्वर्गातून, आमच्या पित्याकडून खाली उतरणारी पवित्र नगरी यरुशलेम मला दाखविली. ¹¹ ती आमच्या पित्याचे तेज प्रकट करीत होती; ते अति दुर्मिळ रत्नाप्रमाणे, स्फटिकाप्रमाणे स्वच्छ अशा यास्फे रत्नासारखे झळकत होते. ¹² तिला मोठी, उंच तटबंदी होती व तिला बारा वेशी होत्या; त्या वेशींजवळ बारा दूत नेमलेले होते, आणि तेथे इस्राएलाच्या पुत्रांच्या बारा वंशांची नावे लिहिली होती. ¹³ पूर्वेस तीन वेशी, उत्तरेस तीन वेशी, दक्षिणेस तीन वेशी, आणि पश्चिमेस तीन वेशी होत्या. ¹⁴ नगरीच्या तटबंदीला बारा पाये होते, आणि त्यांवर येशू, कोकरा याच्या बारा प्रेषितांची बारा नावे होती.

¹⁵ जो माझ्याशी बोलत होता त्याच्याजवळ नगरी, तिच्या वेशी व तिची तटबंदी मोजण्यासाठी सोन्याचा मोजपट्टीचा वेत होता. ¹⁶ नगरी चौरस होती; तिची लांबी व रुंदी सारखी होती. त्याने आपल्या वेताने ती मोजली: सुमारे चौदाशे मैल—लांबी, रुंदी व उंची सारखीच होती. ¹⁷ त्याने तिची तटबंदी मोजली—मनुष्याच्या मापाने सुमारे दोनशे सोळा फूट, जे दूताचेही मापच आहे. ¹⁸ तटबंदी यास्फे रत्नाची बांधलेली होती, तर नगरी काचेसारख्या स्वच्छ अशा शुद्ध सोन्याची होती. ¹⁹ नगरीच्या तटबंदीचे पाये सर्व प्रकारच्या रत्नांनी मढविलेले होते: पहिला यास्फे, दुसरा नीलमणी, तिसरा शिरा-रत्न, चौथा पाचू, ²⁰ पाचवा गोमेद, सहावा माणिक, सातवा लसणी, आठवा वैडूर्य, नववा पुष्कराज, दहावा सोनलसणी, अकरावा तांबडा-नील, आणि बारावा जांभळा स्फटिक. ²¹ बारा वेशी बारा मोत्यांच्या होत्या; प्रत्येक वेस एकाच मोत्याची केलेली होती. आणि नगरीचा रस्ता काचेसारख्या पारदर्शक अशा शुद्ध सोन्याचा होता.

²² नगरीत मला कोणतेच मंदिर दिसले नाही, कारण सर्वसमर्थ प्रभु पिता आणि येशू, कोकरा हेच तिचे मंदिर आहेत. ²³ नगरीवर प्रकाश पाडण्यासाठी तिला सूर्याची किंवा चंद्राची गरज नाही—आमच्या पित्याचे तेज तिला प्रकाश देते, आणि येशू, कोकरा हाच तिचा दिवा आहे. ²⁴ राष्ट्रे तिच्या प्रकाशात चालतील, आणि पृथ्वीचे राजे आपले वैभव तिच्यात आणतील. ²⁵ आणि तिच्या वेशी दिवसा कधीच बंद केल्या जाणार नाहीत—तेथे रात्र मुळीच नसेल. ²⁶ राष्ट्रांचे वैभव व मान ते तिच्यात आणतील. ²⁷ अशुद्ध असे काहीही तिच्यात कधीच प्रवेश करणार नाही, तसेच अमंगळ किंवा लबाडीचे कृत्य करणारा कोणीही नाही—केवळ येशू, कोकरा याच्या जीवनाच्या पुस्तकात ज्यांची नावे लिहिलेली आहेत तेच प्रवेश करतील.