હવે છપાયેલી
પુસ્તક

બધું નવું

જૂની વ્યવસ્થા જતી રહી છે અને આપણા પિતા લોકોની વચ્ચે રહેવા આવે છે — પોતે તેઓના પિતા બનીને તેઓના ચહેરા લૂછી સૂકા કરે છે. નગર નીચે ઊતરે છે: માપેલું, રત્નજડિત, ચારે બાજુ દરવાજાવાળું. તેની અંદર મંદિર નથી, કેમ કે તે પોતે અને હલવાન તેનું મંદિર છે, અને દરવાજા બંધ કરવા માટે રાત પણ નથી.

અધ્યાય 21.

પછી મેં નવું આકાશ તથા નવી પૃથ્વી જોયાં, કારણ પહેલું આકાશ તથા પહેલી પૃથ્વી જતાં રહ્યાં હતાં, અને સમુદ્ર રહ્યો નહોતો. મેં પવિત્ર નગર, નવું યરુશાલેમ, આકાશમાંથી, આપણા પિતા તરફથી ઊતરતું જોયું, પોતાના પતિ માટે શણગારેલી કન્યાની જેમ તૈયાર.

મેં રાજ્યાસન પરથી મોટી વાણી સાંભળી, “જુઓ, આપણા પિતાનો નિવાસ માણસો સાથે છે. તેઓ તેઓની સાથે નિવાસ કરશે; તેઓ તેમના લોક થશે, અને તેઓ પોતે, તેઓના પિતા, તેઓની સાથે રહેશે.

આપણા પિતા તેઓની આંખોમાંનું દરેક આંસુ લૂછી નાખશે, અને મરણ રહેશે નહિ, શોક, રુદન, કે પીડા ફરી રહેશે નહિ, કારણ પહેલાંની વાતો જતી રહી છે.”

રાજ્યાસન પર બેઠેલાએ કહ્યું, “જુઓ, હું બધું નવું બનાવું છું.” તેમણે ઉમેર્યું, “આ લખ: આ શબ્દો વિશ્વાસપાત્ર તથા સાચા છે.” તેમણે મને કહ્યું, “થઈ ગયું. હું આલ્ફા તથા ઓમેગા છું, આરંભ તથા અંત. તરસ્યાને હું જીવનના પાણીના ઝરામાંથી મફત આપીશ. જે જીતશે તે આ વારસામાં પામશે, અને હું તેનો પિતા થઈશ, અને તે મારો પુત્ર થશે. પણ બીકણ, અવિશ્વાસુ, ઘૃણાપાત્ર, ખૂનીઓ, વ્યભિચારીઓ, જાદુગરો, મૂર્તિપૂજકો, તથા સર્વ જૂઠાબોલાઓ—તેઓનો ભાગ અગ્નિ તથા ગંધકથી સળગતા સરોવરમાં છે, એ જ બીજું મરણ છે.”

છેલ્લી સાત આફતોથી ભરેલાં સાત પ્યાલાં ધરાવનાર સાત દૂતોમાંનો એક આવ્યો, અને મને કહ્યું, “આવ, હું તને કન્યા, એટલે ઈસુ, હલવાનની પત્ની બતાવીશ.” તે મને આત્મામાં એક મોટા, ઊંચા પહાડ પર લઈ ગયો, અને આકાશમાંથી, આપણા પિતા તરફથી ઊતરતું પવિત્ર નગર યરુશાલેમ મને બતાવ્યું, આપણા પિતાના મહિમાથી ઝળહળતું, અતિ મૂલ્યવાન રત્ન, યાસપિસ, સ્ફટિકના જેવું નિર્મળ. તેને મોટી, ઊંચી દીવાલ હતી, જેને બાર દરવાજા હતા, તેમની પાસે બાર દૂતો ઊભા હતા, અને ત્યાં ઇઝરાયલના પુત્રોનાં બાર કુળનાં નામ લખેલાં હતાં, પૂર્વ તરફ ત્રણ દરવાજા, ઉત્તર તરફ ત્રણ દરવાજા, દક્ષિણ તરફ ત્રણ દરવાજા, પશ્ચિમ તરફ ત્રણ દરવાજા. નગરની દીવાલને બાર પાયા હતા, જેમના પર ઈસુ, હલવાનના બાર પ્રેરિતોનાં બાર નામ હતાં.

મારી સાથે બોલનારની પાસે નગર, તેના દરવાજા, તથા તેની દીવાલો માપવા માટે સોનાની માપદંડ હતી. નગર ચોરસ છે, તેની લંબાઈ તેની પહોળાઈ જેટલી જ. તેણે પોતાની લાકડીથી તેને માપ્યું: આશરે ૧,૪૦૦ માઈલ—લંબાઈ, પહોળાઈ, તથા ઊંચાઈ સરખાં. તેણે તેની દીવાલ માપી—આશરે ૨૧૬ ફૂટ, માણસના માપ પ્રમાણે, જે દૂતનું પણ છે. દીવાલ યાસપિસની બાંધેલી હતી, જ્યારે નગર શુદ્ધ સોનાનું, કાચના જેવું નિર્મળ હતું. નગરની દીવાલના પાયા દરેક પ્રકારનાં રત્નોથી શણગારેલા હતા: પહેલો યાસપિસ, બીજો નીલમ, ત્રીજો અકીક, ચોથો લીલમ, પાંચમો ગોમેદ, છઠ્ઠો લાલમણિ, સાતમો પોખરાજ, આઠમો પીરોજ, નવમો પુષ્પરાજ, દસમો લસણિયો, અગિયારમો શનિ, તથા બારમો યાકૂત. બાર દરવાજા બાર મોતી હતા, દરેક દરવાજો એક જ મોતીમાંથી બનેલો. નગરનો રસ્તો શુદ્ધ સોનાનો, કાચના જેવો પારદર્શક હતો.

મેં નગરમાં કોઈ મંદિર જોયું નહિ, કારણ સર્વસમર્થ સાર્વભૌમ પિતા તથા ઈસુ, હલવાન તેનું મંદિર છે. નગરને તેના પર પ્રકાશવા સૂર્ય કે ચંદ્રની જરૂર નથી—આપણા પિતાનો મહિમા તેને પ્રકાશ આપે છે, અને ઈસુ, હલવાન તેનો દીવો છે. પ્રજાઓ તેના પ્રકાશમાં ચાલશે, અને પૃથ્વીના રાજાઓ પોતાનો મહિમા તેમાં લાવશે. અને તેના દરવાજા દિવસે કદી બંધ થશે નહિ—અને ત્યાં રાત હશે નહિ. તેઓ પ્રજાઓનો મહિમા તથા સન્માન તેમાં લાવશે. તેમાં કોઈ અશુદ્ધ વસ્તુ કદી પ્રવેશશે નહિ, ઘૃણાપાત્ર કે જૂઠું કરનાર કોઈ પણ નહિ—કેવળ ઈસુ, હલવાનના જીવનના પુસ્તકમાં જેમનાં નામ લખેલાં છે તેઓ જ.