هر څيز نوے کول
زوړ نظم تېر شو او زموږ پلار له خلکو سره د اوسېدو لپاره راځي — پخپله د هغوی پلار، چې د هغوی مخونه وچوي. ښار ښکته راځي، اندازه شوی، په جواهرو ښکلی، له هر لوري دروازې لري، په منځ کې يې معبد نشته ځکه چې هغه او وری يې معبد دي، او شپه نشته چې دروازې وتړي.
21 1بيا ما يو نوے آسمان او نوې زمکه وليدل، ځکه چې اول آسمان او اوله زمکه تېر شوى وُو، او سمندر نور نۀ وو. 2ما هغه پاک ښار، يعنې نوے يروشلم وليدو چې د آسمان نه د زمونږ پلار له طرفه راکوزېدو، داسې تيار وو لکه يوه ناوې چې د خپل خاوند دپاره سينګار شوې وى.
3بيا ما د تخت نه يو اوچت آواز واورېدو چې، ”وګوره، د زمونږ پلار استوګنځائ د اِنسانانو سره دے. هغه به ورسره اوسيږى، هغوئ به د هغۀ قوم وى، او هغه به پخپله د هغوئ پلار ورسره وى.
4زمونږ پلار به د هغوئ د سترګو نه هر اوښکه پاکه کړى، او مرګ به نور نۀ وى، نۀ به ماتم وى، نۀ ژړا او نۀ به نور درد وى، ځکه چې مخکښې څيزونه تېر شوى دى.“
5هغه چې په تخت باندې ناست وو ووئيل چې، ”وګوره، زۀ هر څيز نوے کوم.“ او نور يې ووئيل چې، ”دا وليکه: دا خبرې قابِلِ اعتبار او رښتينې دى.“ 6بيا يې راته ووئيل چې، ”پوره شو. زۀ الفا او اومېګا يم، شروع او آخر يم. زۀ به تږى ته د ژوندون د اوبو د چينې نه وړيا ورکوم. 7څوک چې فتح مومى هغه به دا شيان په ميراث کښې مومى، او زۀ به د هغۀ پلار يم، او هغه به زما زوئ وى. 8خو وېرېدونکى، بېايمانه، نفرت وړ، خونيان، بدکاران، جادوګران، د بتانو عبادت کوونکى او ټول دروغژن—د هغوئ برخه په هغه جهيل کښې ده چې د اور او ګندک نه بليږى، او دا دوېم مرګ دے.“
9بيا د هغو اووۀ فرښتو نه چې اووۀ پيالې يې نيولې وې چې په اوو آخرى آفتونو ډکې وې، يوه راغله او راته يې ووئيل چې، ”راشه، زۀ به تا له هغه ناوې، يعنې د عيسىٰ، د ګډورى ښځه وښايم.“ 10نو هغې زۀ په روح کښې يوې لويې اوچتې غرۀ ته بوتلم، او هغه پاک ښار يروشلم يې راته وښودو چې د آسمان نه د زمونږ پلار له طرفه راکوزېدو، 11او د زمونږ پلار لوئى يې ښکاره کوله، چې د ډېر قيمتى جواهر په شان ځلېدو، لکه ياقوت چې د بلور په شان صاف وى. 12د دې يو لوے اوچت دېوال وو چې دولس دروازې يې درلودلې، او په دروازو باندې دولس فرښتې ولاړې وې، او پرې د اِسرائيل د دولسو قبيلو نومونه ليکلى وُو، 13په ختيځ دريو دروازې، په شمال دريو دروازې، په جنوب دريو دروازې او په لوېديځ دريو دروازې. 14د ښار دېوال دولس بنيادونه درلودل، او په هغو باندې د عيسىٰ، د ګډورى د دولسو رسولانو دولس نومونه ليکلى وُو.
15هغه چې ما سره خبرې کولې د سرو زرو د ناپ يوه لښته يې نيولې وه، دې دپاره چې دا ښار، د دې دروازې او د دې دېوالونه ناپ کړى. 16دا ښار څلور ضلعى وو، د دې اوږدوالے د دې چوړوالى سره برابر وو. هغه په خپله لښته ناپ کړو، تقريباً دوولس سوه ميل وو—اوږدوالے، چوړوالے او اوچتوالے يې برابر وُو. 17بيا يې د دې دېوال ناپ کړو، تقريباً دوه سوه شپاړس فوټه وو، د اِنسان د ناپ سره برابر، چې هغه د فرښتې ناپ هم دے. 18دا دېوال د ياقوت نه جوړ وو، او ښار سوچه سره زر وو، چې د شيشې په شان صاف وُو. 19د ښار د دېوال بنيادونه په هر قسم جواهرو سينګار شوى وُو: اول ياقوت، دوېم نيلم، درېم عقيق، څلورم زمرد، 20پينځم سليمانى، شپږم عقيقِ احمر، اووم زبرجد، اتم زمردِ سبز، نهم زرد ياقوت، لسم سبز عقيق، يوولسم لاجورد او دولسم بنفشى جواهر وُو. 21دولس دروازې دولس ملغلرې وې، هره دروازه د يوې ملغلرې نه جوړه وه. او د ښار سړک سوچه سره زر وو، چې د شيشې په شان صاف وو.
22ما په ښار کښې هيڅ بيت المقدس ونۀ ليدو، ځکه چې د دې بيت المقدس بادشاه پلار قادرِ مطلق او عيسىٰ، ګډورے دے. 23دې ښار له د آفتاب او سپوږمۍ اړتيا نشته چې پرې روښانه شى، ځکه چې د زمونږ پلار لوئى يې روښانه کوى، او د دې ډيوه عيسىٰ، ګډورے دے. 24قومونه به د دې په رڼا کښې ګرځى، او د زمکې بادشاهان به خپله لوئى دې کښې راوړى. 25او د دې دروازې به په ورځ کله هم بندې نۀ وى—او هلته شپه نۀ وى. 26هغوئ به د قومونو لوئى او عزت دې کښې راوړى. 27هيڅ ناپاک څيز به کله هم دې کښې داخل نۀ شى، او نۀ هغه څوک چې د نفرت وړ يا دروغژن کار کوى—بلکې يواځې هغه چې د عيسىٰ، د ګډورى د ژوندون په کِتاب کښې ليکلى وى.