Saiki wis dicithak

Wahyu 20 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Sang Naga Dibanda

Iblis dirantè sèwu taun, déné para martir sing nampik kéwan iku padha mrentah. Sawisé dieculaké, dhèwèké nglumpukaké bangsa-bangsa sapisan manèh, lan geni saka Rama kita mangsa wong-wong mau. Banjur kitab-kitab kabukak lan wong mati padha diadili miturut panggawéné. Pati dhéwé dibuwang.

Pasal 20.

Aku weruh ana malaekat tumurun saka swarga, nyekel kuncine jurang tanpa dhasar lan rante gedhe ing tangane. Malaekat mau nyekel sang naga, yaiku ula tuwa ing jaman kuna, Iblis lan Setan, banjur dibanda nganti sewu taun. Sang naga mau banjur dicemplungake ing jurang tanpa dhasar, nuli ditutup lan disegel ing sanduwure, supaya ora bisa nyasarake bangsa-bangsa maneh nganti sewu taun mau rampung; sawise iku kudu diuculake sawatara mangsa.

Aku weruh dhampar-dhampar; para wong kang padha lungguh ing kono padha kaparingan pangwasa kanggo ngadili. Aku uga weruh nyawane para wong kang wis ditigas gulune marga saka paseksene marang Gusti Yesus lan marga saka pangandikane Rama kita—yaiku wong-wong kang padha ora nyembah marang si kewan utawa recane, sarta ora nampa tandhane ing bathuk utawa ing tangane. Wong-wong mau padha urip maneh sarta dadi ratu bebarengan karo Sang Kristus nganti sewu taun. (Dene wong mati liyane padha ora urip nganti sewu taun mau rampung.) Iki patangen kang kapisan. Rahayu lan suci wong kang ndherek patangen kang kapisan iku; pati kang kapindho ora nduweni pangwasa tumrap wong-wong mau, nanging bakal padha dadi imame Rama kita lan imame Sang Kristus, sarta bakal ngereh bebarengan karo Panjenengane nganti sewu taun.

Setan Diuculake

Bareng sewu taun mau wis rampung, Setan bakal diuculake saka pakunjarane. Banjur bakal metu nyasarake bangsa-bangsa ing pojok bumi papat—yaiku Gog lan Magog—sarta nglumpukake wong-wong mau kanggo perang; cacahe kaya wedhi ing sagara. a a v8 Gog lan Magog iku dudu bangsa loro kang satemene, nanging pralambang, kang kapethik saka Nabi Yehezkiel, kanggo nggambarake sakabehe bangsa ing bumi kang mbalela sarta nglumpuk nglawan umate Rama kita. Wong-wong mau padha maju ngliwati saindenging jembaring bumi, banjur ngepung tarube para suci lan kutha kang kinasih, nanging ana geni tumurun saka Rama kita, saka langit, kang mangsa wong-wong mau nganti entek. Iblis kang wis nyasarake wong-wong mau dicemplungake ing sagara geni lan welirang, nunggal karo si kewan lan nabi palsu. Kabeh bakal padha disiksa rina wengi salawas-lawase.

Dhampar Putih Kang Agung

Aku weruh ana dhampar putih kang agung lan Panjenengane kang lenggah ing kono. Bumi lan langit padha keplayu saka ngarsane; ora ana papan maneh tumrap bumi lan langit mau. b b v11 Dhampar putih kang agung kanggo pangadilan wekasan iku dhampare Rama kita. Saben wong kang tau urip ngadeg ana ing ngarsane. Aku weruh para wong kang wis mati, gedhe lan cilik, padha ngadeg ana ing ngarsaning dhampar. Nuli ana kitab-kitab gulungan kang padha dibukak, sarta ana kitab liyane—yaiku kitab kauripan. Para wong mati mau padha diadili manut apa kang katulis ing kitab-kitab gulungan mau, saben wong manut panggawene dhewe-dhewe. Sagara ngulungake wong mati kang ana ing kono; Pati lan alam maut uga padha ngulungake wong matine; saben wong diadili manut apa kang wis ditindakake. Pati lan alam maut dicemplungake ing sagara geni. Iki pati kang kapindho, yaiku sagara geni. Saben wong kang jenenge ora tinemu katulis ing kitab kauripan, dicemplungake ing sagara geni.