Apokalipsa 20

20 ¹Zobaczyłem anioła zstępującego z nieba, który miał w ręku klucz do otchłani i wielki łańcuch. ²Pochwycił smoka, starodawnego węża, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. ³Wrzucił go do otchłani, zamknął ją i opieczętował nad nim, aby już nie zwodził narodów, dopóki nie dobiegnie końca tysiąc lat; potem musi być uwolniony na krótki czas.

⁴Zobaczyłem trony, a tym, którzy na nich zasiedli, dano władzę sądzenia. Zobaczyłem też dusze tych, którzy zostali ścięci za swoje świadectwo o Jezusie i za słowo naszego Ojca — tych, którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej obrazowi i nie przyjęli jej znamienia na czoło ani na rękę. Ożyli i królowali z Chrystusem przez tysiąc lat. ⁵(Pozostali umarli nie ożyli, dopóki nie dobiegło końca tysiąc lat.) To jest pierwsze zmartwychwstanie. ⁶Błogosławiony i święty ten, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu; nad nim druga śmierć nie ma mocy, lecz będą kapłanami naszego Ojca i Chrystusa i będą z nim królować przez tysiąc lat.

Szatan uwolniony

⁷A gdy dobiegnie końca tysiąc lat, szatan zostanie uwolniony ze swojego więzienia. ⁸I wyjdzie, aby zwodzić narody z czterech krańców ziemi — Goga i Magoga — i zgromadzić je do boju; a liczba ich jest jak piasek morski. ^a a v8 Gog i Magog to nie dwa dosłowne narody, lecz symbole, zaczerpnięte od proroka Ezechiela, oznaczające wszystkie buntownicze ludy ziemi zgromadzone przeciwko ludowi naszego Ojca. ⁹Wyruszyli na całą szerokość ziemi i otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane, ale od naszego Ojca spadł z nieba ogień i pochłonął ich. ¹⁰A diabeł, który ich zwodził, został wrzucony do jeziora ognia i siarki, gdzie są też bestia i fałszywy prorok. I będą męczeni dniem i nocą na wieki wieków.

Wielki biały tron

¹¹Zobaczyłem wielki biały tron i tego, który na nim zasiadał. Sprzed jego oblicza uciekły ziemia i niebo i nie było już dla nich miejsca. ^b b v11 Wielki biały tron ostatecznego sądu to tron naszego Ojca. Każdy człowiek, który kiedykolwiek żył, staje przed nim. ¹²Zobaczyłem umarłych, wielkich i małych, stojących przed tronem. I otwarto zwoje, a także inny zwój — księgę życia. I osądzeni zostali umarli według tego, co było napisane w zwojach, każdy według swoich uczynków. ¹³I wydało morze umarłych, którzy w nim byli, a śmierć i grób wydały swoich umarłych, i każdy został osądzony według swoich uczynków. ¹⁴A śmierć i grób zostały wrzucone do jeziora ognia. To jest druga śmierć — jezioro ognia. ¹⁵A jeśli ktoś nie został znaleziony zapisany w księdze życia, został wrzucony do jeziora ognia.