Haleluyane Swarga
Swarga mangsuli runtuhé kutha iku kanthi haleluya marang Rama kita lan pawarta yèn bujana kawinané Sang Cempe wis teka. Yokanan arep nyembah utusan iku lan dicegah. Banjur swarga kabukak: ana penunggang jaran sing jenengé Kang Setya lan Kang Sejati, jubahé wis kacelup getih. Kéwan lan nabi palsu dicekel.
19 1Sawuse iku aku krungu ing swarga ana swara kaya swarane wong akeh banget kang padha nguwuh-uwuh kanthi seru: “Haleluya! Karahayon lan kamulyan sarta panguwasa iku kagungane Rama kita, a a v1 Haleluya ateges “Memujia marang Rama kita” — panguwuhe pepanthan swarga kang gedhe. 2awit pangadilane iku sejati lan adil; Panjenengane wis ngadili sundel gedhe, kang gawe rusake bumi srana laku jinane, sarta Panjenengane wis males getihe para abdine marang wong wadon mau.”
3Banjur wong-wong mau padha nguwuh maneh: “Haleluya! Kukuse wong wadon mau mumbul langgeng ing salawas-lawase.” 4Tumuli pinituwa patlikur lan makhluk urip papat mau padha sumungkem sarta nyembah marang Rama kita kang lenggah ing dhampar, pangucape: “Amin! Haleluya!”
5Ana swara saka dhampar ngandika: “Padha memujia marang Rama kita, he para abdine kabeh, kang padha ngabekti marang Panjenengane, gedhe cilik.”
6Banjur aku krungu swara kaya swarane wong akeh banget, kaya gumludhuging banyu akeh lan kaya gumlegere gludhug kang nggegirisi, padha nguwuh: “Haleluya! Awit Rama kita, Gusti kang Mahakwasa, wis jumeneng Ratu. 7Ayo padha bungah-bungah lan suka-rena sarta ngaturake kamulyan marang Panjenengane, awit wektu pikramane Sang Cempe wis tekan, lan panganten putrine wis cumawis. 8Dheweke wis kaparingan sandhangan mori alus minangka busanane, kang gumebyar lan resik”—dene sandhangan mori alus iku panggawe bener para umat suci kagungane Rama kita.
9Malaekat mau banjur ngandika marang aku: “Tulisen: Rahayu wong-wong kang padha diulemi menyang bujana pikramane Sang Cempe.” Sarta ngandika maneh: “Iki pangandika kang sejati saka Rama kita.”
10Aku banjur sumungkem ing sampeyane arep nyembah panjenengane. Nanging panjenengane ngandika marang aku: “Aja mangkono! Aku iki iya abdi padha kaya kowe lan para sadulurmu kang padha ngugemi paseksine Gusti Yesus. Nyembaha marang Rama kita! Awit paseksine Gusti Yesus iku sukmaning pameca.”
Sang Setya lan Sejati Tindak Perang
11Banjur aku weruh langit menga, lah ana jaran putih! Kang nunggang—yaiku Gusti Yesus—kasebut Sang Setya lan Sejati, lan Panjenengane ngadili sarta perang kanthi adil. b b v11 Kang nunggang jaran putih iku Gusti Yesus — kang ing ayat-ayat iki kasebut Sang Setya lan Sejati, Sang Sabdaning Allah, sarta Rajaning para raja lan Gustining para gusti. Panjenengane rawuh maneh kanthi kamulyan arep jumeneng Ratu. 12Paningale kaya urubing geni, ing mustakane ana makutha akeh, lan ana asma tinulis kang mung dimangerteni dening Panjenengane piyambak. 13Panjenengane ngagem jubah kang kacelup ing getih, lan asmane yaiku Sang Sabdane Rama kita. 14Lan wadyabala swarga, kang padha nganggo sandhangan mori alus, putih tur resik, padha ndherekake Panjenengane nunggang jaran putih. 15Saka tutuke metu pedhang kang landhep kanggo nggebag para bangsa; Panjenengane bakal ngerehake bangsa-bangsa mau nganggo teken wesi. Panjenengane kang ngidak pamipitan anggur, yaiku dukaning bebendune Rama kita, Gusti kang Mahakwasa. 16Ing jubahe lan pupune katulis asma: Rajaning para raja lan Gustining para gusti.
17Aku banjur weruh ana malaekat ngadeg ing srengenge, kang nguwuh-uwuh kanthi seru marang sakehing manuk kang padha mabur ing awang-awang: “Mrenea, padha nglumpuka ing bujana gedhe kagungane Rama kita, 18supaya padha mangan daginge para raja, daginge para senapati, daginge wong-wong kang kuwat, daginge jaran lan kang padha nunggangi, sarta daginge wong kabeh—wong merdika lan batur-tukon, cilik lan gedhe. 19Aku banjur weruh si kewan, para raja ing bumi, lan para wadyabalane padha nglumpuk arep perang nglawan Kang nunggang jaran mau lan wadyabalane.” 20Si kewan mau banjur kacekel, bebarengan karo nabi palsu kang wis nindakake pratandha-pratandha mukjijat ana ing ngarepe, kang srana pratandha mau nasarake wong kabeh kang padha nampani ciri-tandhane si kewan lan padha nyembah recane. Loro-lorone padha kacemplungake urip-uripan ing sagara geni kang murub kanthi welirang. 21Dene wong-wong liyane padha dipateni dening pedhang kang metu saka tutuke Kang nunggang jaran mau, lan sakehing manuk padha mangan daginge nganti wareg.