Kali lan Wit Panguripan
Ana kali mili ing dalané kutha, lan wit panguripan ana ing pinggir kiwa tengené, godhongé marasaké bangsa-bangsa. Para abdiné pungkasané bisa ndeleng wadanané Rama kita. Ping telu Yesus ngandika yèn Panjenengané énggal rawuh; Roh lan Pinanganten mangsuli, Mrenea — lan sapa waé sing ngelak bisa ngombé kanthi gratis.
22 1Malaekat mau banjur nuduhake marang aku kali banyu kang paring panguripan, mancorong kaya kristal, kang mili saka dhampare Rama kita lan dhampare Gusti Yesus, Sang Cempe, 2ing satengahe dalane kutha mau. Ing saben sisihe kali tuwuh wit panguripan, kang metokake rolas warna woh, saben sasi metu wohe; lan godhonge wit mau kanggo marasake para bangsa. 3Ora bakal ana maneh ipat-ipat. Dhampare Rama kita lan dhampare Gusti Yesus, Sang Cempe, bakal ana ing kutha mau, lan para abdine bakal padha ngabekti marang Panjenengane. 4Wong-wong mau bakal padha ndeleng pasuryane, lan asmane bakal ana ing bathuke. 5Ora bakal ana wengi maneh. Wong-wong mau ora butuh damar utawa sunare srengenge, awit Rama kita kang madhangi wong-wong mau, lan bakal padha ngratoni salawas-lawase.
6Malaekat mau banjur ngandika marang aku: “Tembung-tembung iki setya lan bener. Rama kita, kang maringi ilham marang para nabine, wis ngutus malaekate supaya nuduhake marang para abdine, apa kang kudu enggal kelakon.”
7“Delengen, Aku bakal enggal rawuh! Rahayu wong kang netepi tembung-tembunge pameca ing kitab iki.”
Aku Bakal Enggal Rawuh
8Aku, Yokanan, kang krungu lan ndeleng prakara-prakara iki. Bareng aku wis krungu lan ndeleng kabeh mau, aku banjur sumungkem sujud ing sampeyane malaekat kang nuduhake kabeh mau marang aku. 9Nanging malaekat mau ngandika: “Aja! Aku iki padha-padha abdi karo kowe, lan karo para sadulurmu para nabi, sarta karo wong-wong kang netepi tembung-tembunge kitab iki. Padha sujuda marang Rama kita!” 10Malaekat mau tumuli ngandika marang aku: “Aja nyegel tembung-tembunge pameca ing kitab iki, awit wektune wis cedhak. 11Wong kang gawe piala, ben tetep gawe piala; wong kang reged, ben tetep reged; wong kang bener, ben tetep tumindak bener; lan wong kang suci, ben tetep suci.”
12“Delengen, Aku bakal enggal rawuh, nggawa ganjaranKu, prelu males marang saben wong miturut panggawene.
13“Aku iki Alfa lan Omega, Kang Kawitan lan Kang Pungkasan, Wiwitan lan Wekasan.” 14Rahayu wong-wong kang padha ngumbah jubahe, satemah padha oleh wewenang marang wit panguripan lan bisa mlebu liwat gapura-gapurane kutha mau. 15Ing jaba ana asu, para tukang sihir, wong-wong kang laku jina, para tukang gawe pati, para panyembah brahala, lan sakabehe wong kang seneng lan nindakake goroh. 16“Aku, Yesus, wis ngutus malaekatKu supaya nekseni prakara-prakara iki marang kowe kabeh, tumrap pasamuwan-pasamuwan. Aku iki Oyot lan Turune Prabu Dawud, Lintang Panjer Esuk kang mancorong.”
17Sang Roh Suci lan Sang Penganten Putri ngandika: “Mrenea!” Sing sapa krungu, ngucapa: “Mrenea!” Sing sapa ngelak, mrenea; lan sing sapa gelem, ngombea banyu panguripan kanthi lelahanan.
18Aku nekseni marang saben wong kang krungu tembung-tembunge pameca ing kitab iki: manawa ana wong kang nambahi, Rama kita bakal nambahi wong mau wewelak kang katulis ing kitab iki. 19Lan manawa ana wong kang nyuda tembung-tembunge kitab pameca iki, Rama kita bakal nyuda panduman wong mau saka wit panguripan lan saka kutha suci kang kacritakake ing kitab iki. a a v19 Naskah-naskah kang luwih anyar ing kene nulis “kitab panguripan”; dene naskah-naskah kang luwih tuwa nulis “wit panguripan”.
20Panjenengane kang nekseni prakara-prakara iki ngandika: “Iya, Aku bakal enggal rawuh.” Amin. Dhuh Gusti Yesus, mugi rawuh! b b v20 Kitab Suci ditutup kanthi sesambate pasamuwan kang kapengin banget supaya Gusti Yesus rawuh maneh. Sakabehing crita bab Rama kita — wiwit saka Taman Eden kang ilang nganti tekan kutha kang kapulihake — nemu tembung pungkasane ing pandongane wong-wong kang padha ngerti yen Sang Putra bakal rawuh.
21Sih-rahmate Gusti Yesus nunggila karo sakabehe. Amin.