Walungan jeung Tangkal Kahirupan
Aya walungan ngocor sapanjang jalan kota, tangkal kahirupan di dua sisina, daunna nyageurkeun bangsa-bangsa. Abdi-abdi-Na tungtungna ningali raray Rama urang. Tilu kali Yesus nyebutkeun yén Anjeunna geura sumping; Roh jeung Pangantén awéwé ngawaler, Sumping — sarta saha baé nu hanaang meunang nginum haratis.
22 1Tuluy malaikat teh nembongkeun ka kaula walungan cai kahirupan, hurung herang lir kristal, ngocor ti singgasana Rama urang jeung Yesus, Anak Domba, 2ngaliwatan tengah-tengah jalan kota. Di sisi walungan beulah ditu beulah dieu jaradi tangkal kahirupan, nu buahna dua welas rupa, unggal bulan buahan; ari daunna pikeun nyageurkeun bangsa-bangsa. 3Moal aya deui panyapa. Singgasana Rama urang jeung Yesus, Anak Domba, bakal aya di jero eta kota, sarta abdi-abdi-Na bakal ngabakti ka Mantenna. 4Maranehna bakal nenjo pameunteu Mantenna, sarta jenengan Mantenna bakal aya dina tarang maranehna. 5Moal aya deui peuting. Maranehna moal merlukeun deui lampu atawa cahaya panonpoe, sabab Rama urang anu maparin caang ka maranehna, sarta maranehna bakal marentah salalanggengna.
6Tuluy saur malaikat teh ka kaula, “Ieu kasauran teh satia tur sajati. Rama urang, anu maparin ilham ka nabi-nabi-Na, geus ngutus malaikat-Na pikeun nembongkeun ka abdi-abdi-Na naon anu bakal tereh kajadian.”
7“Sing nyaho, Kami tereh sumping! Bagja jalma anu ngestokeun kasauran-kasauran nubuat dina ieu kitab.”
Kami Tereh Sumping
8Kaula, Yohanes, anu ngadenge jeung nenjo ieu sagala rupa. Sanggeus ngadenge jeung nenjo kitu, kaula tuluy sujud rek ngabakti kana sampean malaikat anu geus nembongkeun eta ka kaula. 9Tapi saurna, “Ulah kitu! Kaula teh batur sapagawean jeung anjeun, jeung dulur-dulur anjeun para nabi, katut jeung jalma-jalma anu ngestokeun kasauran dina ieu kitab. Sing ngabakti ka Rama urang!” 10Saurna deui ka kaula, “Ulah nyegel kasauran-kasauran nubuat dina ieu kitab, sabab geus deukeut waktuna. 11Sing keun bae nu jahat tetep jahat; nu kotor tetep kotor; nu bener tetep migawe nu bener; nu suci tetep suci.”
12“Sing nyaho, Kami tereh sumping, mawa ganjaran ti Kami, pikeun males ka saban jalma luyu jeung pagaweanana.
13“Kami teh Alfa jeung Omega, nu Awal jeung nu Ahir, Mimiti jeung Tungtung.” 14Bagja jalma-jalma anu ngumbah jubahna, nepi ka meunang hak kana tangkal kahirupan sarta meunang asup ngaliwatan lawang-lawang eta kota. 15Ari di luar aya anjing-anjing, tukang sihir, jalma-jalma anu lacur, nu maehan, nu nyarembah brahala, jeung sakabeh jalma anu resep tur sok ngalampahkeun bohong. 16“Kami, Yesus, geus ngutus malaikat Kami pikeun nyaksian ieu hal ka maraneh keur kapentingan jamaah-jamaah. Kami teh Akar jeung Turunan Daud, Bentang Isuk anu hurung.”
17Roh Suci jeung nu jadi Panganten Awewe ngalahir, “Sumping!” Saha bae anu ngadenge, pok ngomong, “Sumping!” Saha bae anu halabhab, sing datang; saha bae anu hayang, sing nyokot cai kahirupan kalawan haratis.
18Kaula mere kasaksian ka saban jalma anu ngadenge kasauran-kasauran nubuat dina ieu kitab: lamun aya anu nambahan kana eta, Rama urang bakal nambahan ka eta jalma siksaan-siksaan anu geus ditulis di dieu. 19Lamun aya anu ngurangan tina kasauran-kasauran kitab nubuat ieu, Rama urang bakal nyabut bagianana dina tangkal kahirupan jeung kota suci anu digambarkeun di dieu. a a v19 Naskah-naskah anu leuwih anyar di dieu maca “kitab kahirupan”; ari naskah-naskah anu pangkolotna maca “tangkal kahirupan”.
20Anjeunna anu maparin kasaksian ngeunaan ieu sagala rupa ngadawuh, “Enya, Kami tereh sumping.” Amin. Sumping, nun Gusti Yesus! b b v20 Kitab Suci ditutup ku sora panyambat Jamaah anu kacida hayangna ka Yesus supaya sumping deui. Sakabeh carita Rama urang — ti mimiti leungitna Eden nepi ka dipulihkeunana eta kota — meunang kecap panutupna dina doa jalma-jalma anu yakin yen Sang Putra bakal sumping.
21Mugi sih kurnia Gusti Yesus nyarengan ka sarerea. Amin.