مکاشفه 22

22 ¹آنگاه فرشته رودِ آبِ حیات‌بخش را به من نشان داد، درخشان چون بلور، که از تختِ پدر ما و از عیسی، آن بره، جاری بود، ²در میانهٔ خیابانِ شهر. بر هر دو کنارهٔ رود، درختِ حیات می‌رویید که دوازده گونه میوه می‌آورد و هر ماه میوهٔ خود را می‌داد؛ و برگ‌های آن درخت برای شفای قوم‌هاست. ³دیگر هیچ لعنتی باقی نخواهد ماند. تختِ پدر ما و عیسی، آن بره، در آن شهر خواهد بود و خادمانش او را پرستش خواهند کرد. ⁴آنان روی او را خواهند دید و نامش بر پیشانی‌هایشان خواهد بود. ⁵دیگر شبی نخواهد بود. آنان را نیازی به چراغ یا نورِ آفتاب نیست، زیرا پدر ما به آنان روشنایی می‌بخشد و ایشان تا ابدالآباد سلطنت خواهند کرد.

⁶آنگاه فرشته به من گفت: «این سخنان امین و راست است. پدر ما، که به انبیای خود الهام می‌بخشد، فرشتهٔ خود را فرستاده تا آنچه را باید به‌زودی رخ دهد به خادمانش نشان دهد.»

⁷«اینک، من به‌زودی می‌آیم! خوشا به حالِ کسی که سخنانِ نبوّتِ این کتاب را نگاه می‌دارد.»

به‌زودی می‌آیم

⁸من، یوحنا، این چیزها را شنیدم و دیدم. و چون شنیدم و دیدم، به پای فرشته‌ای که آنها را به من نشان داده بود، افتادم تا او را پرستش کنم. ⁹اما او گفت: «مکن! من هم‌خدمتِ تو و برادرانت، انبیا، و آنانی هستم که سخنانِ این کتاب را نگاه می‌دارند. پدر ما را پرستش کن!» ¹⁰و به من گفت: «سخنانِ نبوّتِ این کتاب را مُهر مکن، زیرا وقت نزدیک است. ¹¹بگذار بدکار همچنان بدی کند؛ آلوده همچنان آلوده بماند؛ عادل همچنان عدالت ورزد؛ و مقدّس همچنان مقدّس بماند.»

¹²«اینک، من به‌زودی می‌آیم و پاداشم با من است تا هر کس را برحسب آنچه کرده است، سزا دهم.

¹³«منم الف و یا، اوّل و آخر، ابتدا و انتها.» ¹⁴خوشا به حالِ آنان که جامه‌های خود را می‌شویند، تا حقِّ دسترسی به درختِ حیات را بیابند و از دروازه‌های شهر داخل شوند. ¹⁵بیرون‌اند سگان و جادوگران و بی‌عفّتان و قاتلان و بت‌پرستان و هر که دروغ را دوست می‌دارد و به آن عمل می‌کند. ¹⁶«من، عیسی، فرشتهٔ خود را فرستادم تا این چیزها را برای کلیساها به شما شهادت دهد. من ریشه و نسلِ داوود و ستارهٔ درخشانِ صبحگاهی‌ام.»

¹⁷روح‌القدس و عروس می‌گویند: «بیا!» و هر که می‌شنود، بگوید: «بیا!» و هر که تشنه است، بیاید؛ و هر که می‌خواهد، آبِ حیات را به‌رایگان بگیرد.

¹⁸من به هر که سخنانِ نبوّتِ این کتاب را می‌شنود، شهادت می‌دهم: اگر کسی چیزی بر آنها بیفزاید، پدر ما بلایای نوشته‌شده در این کتاب را بر او خواهد افزود. ¹⁹و اگر کسی از سخنانِ این کتابِ نبوّت چیزی بکاهد، پدر ما نصیبِ او را از درختِ حیات و از شهرِ مقدّس، که در این کتاب وصف شده‌اند، خواهد گرفت. ^a a v19 نسخه‌های متأخّرتر در اینجا «کتابِ حیات» دارند؛ اما کهن‌ترین نسخه‌ها «درختِ حیات» می‌خوانند.

²⁰آن که به این چیزها شهادت می‌دهد، می‌گوید: «آری، من به‌زودی می‌آیم.» آمین. بیا، ای خداوند عیسی! ^b b v20 کتاب‌مقدّس با فریادِ اشتیاقِ کلیسا برای بازگشتِ عیسی به پایان می‌رسد. تمامِ داستانِ پدر ما — از عدنِ ازدست‌رفته تا شهرِ بازیافته — کلامِ نهایی خود را در دعای آنانی می‌یابد که می‌دانند پسر خواهد آمد.

²¹فیضِ خداوند عیسی با همگان باد. آمین.