Ana Kewan Metu saka Sagara
Ana kewan galak munggah saka segara nggawa dhamparing naga iku dhewe, nyenyamah Rama kita nalika saindenging bumi ngalembana tatune kang wis mari. Kewan kapindho ndadekake reca bisa guneman, mateni wong-wong kang ora gelem nyembah, lan nguwasani sapa kang kena tuku utawa adol. Kasetyan ing kene tegese tetep tawakal, dudu diluwari.
13 1Si naga ngadeg ing wedhine sagara. Aku weruh ana kewan njedhul saka sagara, sungune sepuluh lan endhase pitu, ing sungune ana makutha sepuluh, lan ing endhase ana jeneng-jeneng kang ngremehake Gusti Allah. 2Kewan kang dakdeleng mau kaya macan tutul, sikile kaya sikile bruwang, cangkeme kaya cangkeming singa. Si naga ngwenehake kekuwatane, dhampare, lan panguwasa kang gedhe marang kewan mau. 3Salah sijine endhase katon tatu nganti arep mati, nanging tatune mari. Wong sajagad padha gumun lan ngetutake kewan mau. 4Wong-wong padha nyembah marang si naga, awit wis menehake panguwasane marang kewan mau, lan uga padha nyembah marang kewan mau, pangucape: “Sapa kang padha karo kewan iki? Sapa kang bisa nglawan dheweke?”
5Kewan mau diwenehi cangkem kanggo ngucapake tembung-tembung gumunggung lan pangremehan marang Gusti Allah, sarta diwenehi panguwasa kanggo tumindak sajrone patang puluh loro sasi. 6Banjur mbukak cangkeme kanggo ngremehake Rama kita—ngremehake asmane lan daleme, yaiku para kang padha dedalem ing swarga. 7Kewan mau uga diwenehi palilah kanggo perang nglawan para suci lan ngalahake, sarta diwenehi panguwasa ngerehake saben taler, bangsa, basa, lan nagara. 8Sakabehe wong kang manggon ing bumi bakal padha nyembah marang kewan mau, kajaba wong-wong kang jenenge wis katulis ing kitab kauripan kagungane Sang Cempe, wiwit sadurunge jagad katitahake—yaiku Sang Cempe kang wis disembeleh. 9Sapa kang duwe kuping, ngrungokna! 10Sapa kang pinasthi dadi tawanan, bakal dadi tawanan; sapa kang bakal dipateni nganggo pedhang, bakal dipateni nganggo pedhang. Ing kene dumunung kasabaran lan kasetyane para suci.
Kewan Kapindho saka Bumi
11Banjur aku weruh ana kewan liyane njedhul saka bumi. Kewan iku duwe sungu loro kaya cempe, nanging swarane kaya naga. 12Kewan iku nglakokake sakabehing panguwasane kewan kang kapisan minangka wakile, lan meksa bumi saisine supaya padha nyembah marang kewan kang kapisan mau, yaiku kewan kang tatu patine wis mari. 13Kewan iku nindakake tandha-tandha kang gedhe, malah bisa nurunake geni saka langit menyang bumi ana ing ngarepe wong-wong. 14Kalawan tandha-tandha kang kena ditindakake minangka wakile kewan mau, kewan iku nyasarake wong-wong kang manggon ing bumi, lan ngongkon supaya padha nggawe reca kanggo kewan kang wis ketaton pedhang nanging isih urip. 15Kewan iku kena menehi napas marang reca kewan mau, nganti reca iku bisa calathu, lan marakake supaya saben wong kang ora gelem nyembah marang reca kewan mau dipateni.
16Kewan iku meksa saben wong—cilik lan gedhe, sugih lan mlarat, wong merdika lan batur tukon—supaya padha nampa tandha ing tangan tengen utawa ing bathuke, 17supaya ora ana wong kang bisa tetuku utawa dodolan yen ora duwe tandha mau, yaiku jenenge kewan utawa angkane jeneng mau. 18Prakara iki mbutuhake kawicaksanan: wong kang duwe pangreten, cikben ngitung angkane kewan mau, awit iku angkane manungsa—666. a a v18 Angka iku disebut “angkane manungsa”—sawijining pralambang kang nuduhake pambalelane manungsa, dudu sandi kang kudu dirampungake nganggo etung-etungan sacara harfiah.