Wahyu 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Ana pratandha gedhe katon ing langit: sawijining wong wadon kang nganggo srengenge, rembulan ana ing sangisoring tlapakane, lan makutha rolas lintang ana ing sirahe. ²Wong wadon mau lagi ngandheg lan sesambat marga nandhang lara arep nglairake, ing kasangsaraning babaran.

³Banjur ana pratandha liya katon ing langit: sawijining naga gedhe kang abang mbranang, nduweni sirah pitu, sungu sepuluh, lan makutha pitu ana ing sirah-sirahe. ⁴Buntute nggered saprateloning lintang-lintang ing langit menyang bumi. Naga mau ngadeg ing ngarepe wong wadon kang arep nglairake, cumawis arep nguntal bayine samangsa bayine lair. ⁵Wong wadon mau nglairake anak lanang, yaiku bayi lanang — Gusti Yesus — kang bakal ngerehake sakabehing bangsa kanthi teken wesi. Nanging bayine mau kapulung menyang ngarsane Rama kita lan menyang dhampare. ⁶Wong wadon mau banjur ngungsi menyang ara-ara samun, menyang panggonan kang wis dicawisake dening Rama kita, supaya ana ing kono dicukupi pangane nganti 1.260 dina.

⁷Banjur ana perang pecah ing swarga: Mikhael karo para malaekate perang nglawan naga mau, lan naga mau karo para malaekate iya males perang. ⁸Nanging naga mau ora kuwat, temah dheweke lan para malaekate kelangan panggonane ing swarga. ⁹Naga gedhe mau — yaiku ula kuna kang sinebut Iblis lan Setan, kang nasarake saisining jagad kabeh — dibuwang menyang bumi, bebarengan karo para malaekate.

¹⁰Banjur aku krungu swara seru ing swarga: “Saiki wis teka karahayon, pangwasa, lan Kratone Rama kita, sarta panguwasane Sang Kristuse. Awit si tukang nggugat para sadulur kita, kang nggugat wong-wong mau ing ngarsane Rama kita rina wengi, wis kabuwang.” ¹¹Wong-wong mau ngalahake naga iku lumantar getihe Sang Cempe lan lumantar tembunging paseksene; wong-wong mau ora padha ngeman marang nyawane dhewe, nganti tekan ing pati. ¹²Mulane padha bungaha, he langit lan kowe kabeh kang padha manggon ing kono! Nanging bilai kanggo bumi lan segara, awit Iblis wis tumurun marani kowe kanthi nepsu kang gedhe banget, marga ngerti yen wektune mung sedhela.

¹³Bareng weruh yen dheweke wis kabuwang menyang bumi, naga mau banjur mburu wong wadon kang nglairake bayi lanang mau. ¹⁴Wong wadon mau tampa swiwi loro saka manuk garudha gedhe, supaya bisa mabur menyang panggonan kang wis kacawisake kanggo dheweke ing ara-ara samun, ing kono dheweke bakal diopeni nganti sawijining mangsa, pirang-pirang mangsa, lan satengahing mangsa, adoh saka panggrayahe si ula. ¹⁵Si ula banjur nyemburake banyu saka cangkeme kaya kali ngoyak wong wadon mau, supaya wong wadon mau keli ing banjir. ¹⁶Bumi banjur mbiyantu wong wadon mau, kanthi mangapake cangkeme nguntal kali kang disemburake dening naga mau saka cangkeme. ¹⁷Naga mau nepsu banget marang wong wadon mau, banjur lunga perang nglawan turune liyane — yaiku para wong kang padha netepi angger-anggere Rama kita lan padha ngugemi paseksene Gusti Yesus.