സ്ത്രീയും മഹാസർപ്പവും
ഗർഭിണിയായ ഒരു സ്ത്രീ, അവളുടെ കുഞ്ഞിനെ തിന്നുവാൻ കാത്തുനില്ക്കുന്ന ഒരു മഹാസർപ്പം. കുഞ്ഞ് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സിംഹാസനത്തിലേക്ക് എടുക്കപ്പെടുന്നു, സ്ത്രീ മരുഭൂമിയിലേക്ക് ഓടിപ്പോകുന്നു, മീഖായേൽ മഹാസർപ്പത്തെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു തള്ളിക്കളയുന്നു. തോറ്റ അത് അവളുടെ മറ്റു മക്കളുടെ നേരെ തിരിയുന്നു — തനിക്കു സമയം അല്പമേയുള്ളൂ എന്നതിനാൽ ക്രോധത്തോടെ.
12 1സ്വർഗത്തിൽ വലിയൊരു അടയാളം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു: സൂര്യനെ അണിഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീ; അവളുടെ കാൽക്കീഴിൽ ചന്ദ്രൻ; തലയിൽ പന്ത്രണ്ടു നക്ഷത്രങ്ങളുടെ കിരീടം. 2അവൾ ഗർഭിണിയായിരുന്നു; പ്രസവവേദനയാൽ, പ്രസവത്തിന്റെ യാതനയിൽ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
3പിന്നെ സ്വർഗത്തിൽ മറ്റൊരു അടയാളം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു: ഏഴു തലയും പത്തു കൊമ്പും തലകളിൽ ഏഴു കിരീടവുമുള്ള തീക്ഷ്ണചുവപ്പാർന്ന ഒരു വമ്പൻ മഹാസർപ്പം. 4അതിന്റെ വാൽ സ്വർഗത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങളിൽ മൂന്നിലൊന്നിനെ ഭൂമിയിലേക്കു വലിച്ചിട്ടു. പ്രസവിക്കാറായ സ്ത്രീയുടെ മുമ്പിൽ, അവളുടെ കുഞ്ഞു ജനിക്കുന്ന മാത്രയിൽ അതിനെ വിഴുങ്ങാൻ ഒരുങ്ങി, ആ മഹാസർപ്പം നിന്നു. 5അവൾ ഒരു മകനെ, ഒരു ആൺകുഞ്ഞിനെ—യേശുവിനെ—പ്രസവിച്ചു; അവിടുന്ന് ഇരുമ്പുകോൽകൊണ്ട് സകല ജനതകളെയും ഭരിക്കും. എന്നാൽ അവളുടെ കുഞ്ഞ് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെയും അവിടുത്തെ സിംഹാസനത്തിന്റെയും അടുക്കലേക്ക് എടുക്കപ്പെട്ടു. 6ആ സ്ത്രീ മരുഭൂമിയിലേക്ക്, നമ്മുടെ പിതാവ് ഒരുക്കിയ ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക്, അവിടെ ആയിരത്തിയിരുനൂറ്ററുപതു ദിവസം പോറ്റപ്പെടേണ്ടതിന്, ഓടിപ്പോയി.
7സ്വർഗത്തിൽ യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു: മീഖായേലും അവന്റെ ദൂതന്മാരും മഹാസർപ്പത്തോടു പൊരുതി; മഹാസർപ്പവും അതിന്റെ ദൂതന്മാരും തിരിച്ചു പൊരുതി. 8എന്നാൽ അതിനു മതിയായ ശക്തിയില്ലാതെ പോയി; സ്വർഗത്തിൽ അവർക്കുള്ള സ്ഥാനം നഷ്ടമായി. 9ആ മഹാസർപ്പം—പിശാച് എന്നും സാത്താൻ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന, ലോകത്തെ മുഴുവൻ വഞ്ചിക്കുന്ന ആ പുരാതന സർപ്പം—ഭൂമിയിലേക്ക് എറിയപ്പെട്ടു; അതിന്റെ ദൂതന്മാരും അതോടൊപ്പം എറിയപ്പെട്ടു.
10അപ്പോൾ സ്വർഗത്തിൽ ഒരു വലിയ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു: ‘ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രക്ഷയും ശക്തിയും രാജ്യവും, അവിടുത്തെ ക്രിസ്തുവിന്റെ അധികാരവും വന്നിരിക്കുന്നു. എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ സഹോദരീസഹോദരന്മാരെ രാവും പകലും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പിൽ കുറ്റം ചുമത്തുന്ന അവരുടെ കുറ്റാരോപകൻ തള്ളിയിടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ 11കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്താലും തങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ വചനത്താലും അവർ അതിനെ ജയിച്ചു; മരണത്തോളം തന്നെ തങ്ങളുടെ ജീവനെ അവർ പ്രിയമായി കരുതിയില്ല. 12അതുകൊണ്ട് ആകാശങ്ങളേ, അവയിൽ വസിക്കുന്നവരേ, ആനന്ദിക്കുവിൻ! എന്നാൽ ഭൂമിക്കും സമുദ്രത്തിനും ഹാ കഷ്ടം, എന്തെന്നാൽ തന്റെ സമയം കുറവാണെന്ന് അറിഞ്ഞ് പിശാച് മഹാക്രോധത്തോടെ നിങ്ങളുടെ അടുക്കലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നിരിക്കുന്നു.
13താൻ ഭൂമിയിലേക്ക് എറിയപ്പെട്ടു എന്നു കണ്ടപ്പോൾ, ആൺകുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ച ആ സ്ത്രീയെ മഹാസർപ്പം പിന്തുടർന്നു. 14സർപ്പത്തിന്റെ പിടിയിൽനിന്ന് അകന്ന്, മരുഭൂമിയിൽ തനിക്കായി ഒരുക്കിയ സ്ഥലത്തേക്കു പറന്നുപോകാൻ, ആ സ്ത്രീക്കു വലിയ കഴുകന്റെ രണ്ടു ചിറകു ലഭിച്ചു; അവിടെ ഒരു കാലവും കാലങ്ങളും അരക്കാലവും അവൾ പോറ്റപ്പെടുമായിരുന്നു. 15ആ സ്ത്രീയെ പ്രവാഹത്തിൽ ഒഴുക്കിക്കളയാൻ, സർപ്പം തന്റെ വായിൽനിന്ന് നദിപോലെ വെള്ളം അവളുടെ പിന്നാലെ ചീറ്റിയൊഴുക്കി. 16ഭൂമി ആ സ്ത്രീയെ സഹായിച്ചു; മഹാസർപ്പം തന്റെ വായിൽനിന്നു ചീറ്റിയ നദിയെ വിഴുങ്ങാൻ ഭൂമി തന്റെ വായ് തുറന്നു. 17ആ സ്ത്രീയോടു ക്രുദ്ധിച്ച്, അവളുടെ സന്തതിയിൽ ശേഷിച്ചവരോട്—നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കൽപ്പനകൾ പാലിക്കുകയും യേശുവിന്റെ സാക്ഷ്യം മുറുകെപ്പിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരോട്—യുദ്ധം ചെയ്യാൻ മഹാസർപ്പം പോയി.
