Apokalipsa 12

12 ¹Na niebie ukazał się wielki znak: kobieta odziana w słońce, księżyc pod jej stopami, a na jej głowie korona z dwunastu gwiazd. ²Była brzemienna i krzyczała w bólach porodowych, w męce rodzenia.

³Potem ukazał się na niebie inny znak: ogromny ognistoczerwony smok, mający siedem głów, dziesięć rogów i siedem koron na swoich głowach. ⁴Jego ogon powlókł na ziemię trzecią część gwiazd nieba. Smok stanął przed kobietą, która miała rodzić, gotów pożreć jej dziecko w chwili, gdy się narodzi. ⁵Urodziła syna, dziecię płci męskiej — Jezusa — który będzie rządził wszystkimi narodami laską żelazną. Lecz jej dziecko zostało porwane do naszego Ojca i do jego tronu. ⁶Kobieta uciekła na pustynię, na miejsce przygotowane przez naszego Ojca, aby ją tam żywiono przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni.

⁷I wybuchła wojna w niebie: Michał i jego aniołowie walczyli ze smokiem, a smok i jego aniołowie walczyli przeciwko nim. ⁸Lecz nie był dość silny i stracili swoje miejsce w niebie. ⁹Wielki smok — wąż starodawny, zwany diabłem i szatanem, zwodziciel całego świata — został strącony na ziemię, a z nim jego aniołowie.

¹⁰Potem usłyszałem donośny głos w niebie: „Teraz nastało zbawienie, moc i Królestwo naszego Ojca oraz władza jego Chrystusa. Bo został strącony oskarżyciel naszych braci i sióstr, który dniem i nocą oskarża ich przed naszym Ojcem.” ¹¹Zwyciężyli go przez krew Baranka i przez słowo swojego świadectwa; nie przywiązali się do swojego życia aż do śmierci. ¹²Dlatego radujcie się, niebiosa, i wy, którzy w nich mieszkacie! Lecz biada ziemi i morzu, bo diabeł zstąpił do was w wielkiej wściekłości, wiedząc, że mało ma czasu.

¹³Gdy smok ujrzał, że został strącony na ziemię, zaczął ścigać kobietę, która urodziła dziecię płci męskiej. ¹⁴Kobieta otrzymała dwa skrzydła wielkiego orła, aby mogła lecieć na pustynię, na przygotowane dla niej miejsce, gdzie będzie żywiona przez czas, czasy i połowę czasu, poza zasięgiem węża. ¹⁵Wąż wyrzucił ze swojej paszczy za kobietą wodę niczym rzekę, aby ją porwał potok. ¹⁶Ziemia pomogła kobiecie: otworzyła swoje usta i pochłonęła rzekę, którą smok wyrzucił ze swojej paszczy. ¹⁷Rozgniewany na kobietę, smok ruszył na wojnę przeciwko reszcie jej potomstwa — przeciwko tym, którzy przestrzegają przykazań naszego Ojca i trzymają się świadectwa Jezusa.