ڇپيل
ڪتاب

عورت ۽ ازدها

هڪ حامله عورت، ۽ هڪ ازدها جيڪو سندس ٻار کائڻ لاءِ انتظار ڪري ٿو. ٻار کي کسي اسان جي پيءُ جي تخت ڏانهن کڻيو وڃي ٿو، عورت بيابان ڏانهن ڀڄي ٿي، ۽ ميڪائيل ازدها کي آسمان مان ٻاهر اڇلي ٿو. هارايل، اهو سندس ٻين ٻارن تي ڪاوڙجي ٿو — ڪاوڙيل ڇاڪاڻ ته سندس وقت ٿورو آهي.

باب 12.

آسمان ۾ هڪ وڏو نشان ظاهر ٿيو: هڪ عورت، جنهن سج جو پوشاڪ پهريل هو، چنڊ سندس پيرن هيٺان هو، ۽ مٿي تي ٻارهن تارن جو تاج هو. هوءَ حامله هئي ۽ ڄڻڻ جي سورن ۽ اذيت ۾ رڙيون ڪري رهي هئي.

پوءِ آسمان ۾ ٻيو نشان ظاهر ٿيو: هڪ وڏو باھ جهڙو ڳاڙهو ازدها، جنهن جا ست مٿا ۽ ڏهه سڱ هئا، ۽ سندس مٿن تي ست تاج هئا. سندس پڇ آسمان جي تارن جو ٽيون حصو ڇڪي زمين تي ڪيرايو. ازدها ڄڻڻ واري عورت جي اڳيان بيٺو، تہ جيئن ئي ٻار ڄمي تہ کيس ڳڙڪائي ڇڏي. هن کي هڪ پٽ، هڪ نر ٻار ڄائو—يسوع—جيڪو سڀني قومن تي لوهي لٺ سان حڪومت ڪندو. پر سندس ٻار کي کڻي اسان جي پيءُ ۽ سندس تخت وٽ پهچايو ويو. عورت بيابان ڏانهن، انهيءَ جاءِ ڏانهن ڀڄي وئي جيڪا اسان جي پيءُ تيار ڪئي هئي، تہ جيئن اتي کيس هڪ هزار ٻه سؤ سٺ ڏينهن تائين کاڌو ڏنو وڃي.

آسمان ۾ جنگ ڇڙي وئي: ميڪائيل ۽ سندس ملائڪ ازدها سان وڙهيا، ۽ ازدها ۽ سندس ملائڪ بہ سامهون وڙهيا. پر هو زورائتو ثابت نہ ٿيو، ۽ آسمان ۾ هنن لاءِ ڪا جاءِ نہ رهي. وڏو ازدها—اهو قديم نانگ، جنهن کي ابليس ۽ شيطان سڏجي ٿو، ۽ جيڪو سڄي دنيا کي ٺڳيندڙ آهي—زمين تي اڇلايو ويو، ۽ ساڻس گڏ سندس ملائڪ بہ.

پوءِ مون آسمان ۾ هڪ وڏو آواز ٻڌو تہ ”هاڻي اسان جي پيءُ جي نجات، قدرت ۽ بادشاهي آئي آهي، ۽ سندس مسيح جو اختيار بہ آيو آهي. ڇالاءِ جو اسان جي ڀائرن ۽ ڀيڻن تي الزام هڻندڙ، جيڪو انهن تي اسان جي پيءُ جي اڳيان ڏينهن رات الزام هڻندو هو، سو هيٺ اڇلايو ويو آهي.“ هنن ٻڪريءَ جي ٻچي جي رت جي وسيلي ۽ پنهنجي شاهديءَ جي ڪلام جي وسيلي کيس مات ڏني؛ هو پنهنجين جانن سان چنبڙي نہ رهيا، موت تائين بہ. تنهنڪري اي آسمانؤ ۽ انهن ۾ رهندڙؤ، خوش ٿيو! پر زمين ۽ سمنڊ تي افسوس، ڇالاءِ جو ابليس وڏي ڪاوڙ سان اوهان وٽ هيٺ لهي آيو آهي، ڇاڪاڻ تہ هو ڄاڻي ٿو تہ سندس وقت ٿورو آهي.

جڏهن ازدها ڏٺو تہ کيس زمين تي اڇلايو ويو آهي، تڏهن هن انهيءَ عورت جو پيڇو ڪيو جنهن کي نر ٻار ڄائو هو. عورت کي وڏي عقاب جا ٻہ پَر مليا، تہ جيئن بيابان ۾ پنهنجي لاءِ تيار ڪيل جاءِ ڏانهن اُڏامي وڃي، جتي نانگ جي پهچ کان پري هڪ وقت، ٻه وقت ۽ اڌ وقت تائين سندس پرورش ٿئي. نانگ پنهنجي وات مان عورت جي پٺيان درياءَ جهڙو پاڻي ڪڍيو، تہ هوءَ ٻوڏ ۾ لڙهي وڃي. زمين عورت جي مدد ڪئي، ۽ پنهنجو وات کولي ازدها جي وات مان نڪتل درياءَ کي نگلي وئي. ازدها عورت تي ڪاوڙجي، سندس باقي اولاد سان جنگ ڪرڻ هليو ويو—انهن سان جيڪي اسان جي پيءُ جا حڪم مڃين ٿا ۽ يسوع جي شاهديءَ تي قائم آهن.