Die Vrou en die Draak

'n Swanger vrou, en 'n draak wat wag om haar kind te verslind. Die kind word na ons Vader se troon weggeruk, die vrou vlug na die woestyn, en Migael gooi die draak uit die hemel. Verslaan, draai dit teen haar ander kinders: woedend omdat sy tyd kort is.

Hoofstuk 12.

’n Groot teken het in die hemel verskyn: ’n vrou wat met die son beklee was, met die maan onder haar voete en ’n kroon van twaalf sterre op haar kop. Sy was swanger en het geskreeu van die geboortepyne, in die angs van die bevalling.

Toe het ’n ander teken in die hemel verskyn: ’n enorme vuurrooi draak met sewe koppe, tien horings en sewe krone op sy koppe. Sy stert het ’n derde van die hemel se sterre aarde toe gesleep. Die draak het voor die vrou gaan staan wat op die punt was om geboorte te gee, gereed om haar kind te verslind sodra dit gebore word. Sy het ’n seun gebaar, ’n manlike kind — Jesus — wat al die nasies met ’n ysterstaf sal regeer. Maar haar kind is weggeruk na ons Vader en sy troon toe. Die vrou het na die woestyn gevlug, na ’n plek wat ons Vader voorberei het, om daar 1 260 dae lank versorg te word.

Toe het daar oorlog in die hemel uitgebreek: Migael en sy engele het teen die draak geveg, en die draak en sy engele het teruggeveg. Maar hy was nie sterk genoeg nie, en hulle het hul plek in die hemel verloor. Die groot draak — die ou slang wat die duiwel en Satan genoem word, die verleier van die hele wêreld — is op die aarde neergegooi, en sy engele saam met hom.

Toe het ek ’n harde stem in die hemel gehoor: “Nou het die verlossing en die krag en die koninkryk van ons Vader gekom, en die gesag van sy Christus. Want die aanklaer van ons broers en susters, wat hulle dag en nag voor ons Vader aankla, is neergegooi.” Hulle het hom oorwin deur die bloed van die Lam en deur die woord van hulle getuienis; hulle het nie aan hulle eie lewe vasgeklou nie, selfs tot die dood toe. Daarom, verbly julle, o hemele en julle wat daarin woon! Maar wee die aarde en die see, omdat die duiwel na julle toe afgekom het in groot woede, want hy weet dat sy tyd min is.

Toe die draak sien dat hy op die aarde gegooi is, het hy die vrou agtervolg wat die manlike kind gebaar het. Die vrou het die twee vlerke van die groot arend ontvang, om te vlieg na die plek wat vir haar in die woestyn voorberei is, waar sy versorg sou word vir ’n tyd en tye en ’n halwe tyd, buite bereik van die slang. Die slang het water soos ’n rivier uit sy bek agter die vrou aan gespoeg, om haar in die vloed weg te spoel. Die aarde het die vrou gehelp deur sy mond oop te maak en die rivier te sluk wat die draak uit sy bek gespoeg het. Woedend vir die vrou, het die draak oorlog gaan maak teen die res van haar nageslag — dié wat ons Vader se gebooie onderhou en vashou aan die getuienis van Jesus.