Naimprinta Na
Libro

Ang Babayi kag ang Dragon

Isa ka babayi nga nagabusong, kag isa ka dragon nga nagahulat sa paglamon sang iya bata. Ang bata ginkuha pakadto sa trono sang aton Amay, ang babayi nagpalagyo sa kamingawan, kag ginhaboy ni Miguel ang dragon pagwa sa langit. Nalutos, ginbalingan sini ang iban pa niya nga mga anak — akig gid tungod kay malip-ot na lang ang iya tion.

Kapitulo 12.

May dako nga talandaan nga nagpakita sa langit: isa ka babayi nga ginpanaptan sang adlaw, ang bulan yara sa idalum sang iya mga tiil, kag sa iya ulo may korona nga may napulog-duha ka bituon. Nagabusong sia kag nagasinggit sa sakit sang pagbata, sa kasakit sang pagbun-ag.

Dayon may isa pa ka talandaan nga nagpakita sa langit: isa ka dako gid nga dragon nga mapula nga daw kalayo, nga may pito ka ulo, napulo ka sungay, kag pito ka korona sa iya mga ulo. Ginguyod sang iya ikog ang ikatlo nga bahin sang mga bituon sang langit pakadto sa duta. Nagtindog ang dragon sa atubangan sang babayi nga manugbata na, nga handa sa paglamon sang iya bata sa gilayon nga matawo ini. Nagbun-ag sia sing isa ka anak nga lalaki, isa ka bata nga lalaki—si Jesus—nga magadumala sa tanan nga kapungsuran sa sungkod nga puthaw. Apang gin-agaw ang iya bata pakadto sa aton Amay kag sa iya trono. Nagpalagyo ang babayi sa kamingawan, sa isa ka duog nga ginhanda sang aton Amay, agud nga pakan-on sia didto sa sulod sang 1,260 ka adlaw.

May inaway nga nagbugtaw sa langit: nagpakig-away si Miguel kag ang iya mga anghel sa dragon, kag nagbato man ang dragon kag ang iya mga anghel. Apang wala sia makasarang, kag nadula ang ila duog sa langit. Ang dako nga dragon—ang daan nga man-ug nga ginatawag nga yawa kag Satanas, ang nagadaya sa bug-os nga kalibutan—gintagbong sa duta, kaupod niya ang iya mga anghel.

Dayon nakabati ako sing mabaskog nga tingog sa langit: “Karon nag-abut na ang kaluwasan, ang gahum, kag ang ginharian sang aton Amay, kag ang kagamhanan sang iya Cristo. Kay gintagbong na ang manugsumbong sang aton mga utod nga lalaki kag babayi, nga nagasumbong sa ila sa atubangan sang aton Amay adlaw kag gab-i.” Gindaug nila sia paagi sa dugo sang Cordero kag paagi sa pulong sang ila pagpanaksi; wala nila pagkapti ang ila kaugalingon nga kabuhi, bisan tubtub sa kamatayon. Busa magkalipay kamo, mga langit, kag kamo nga nagapuyo sa ila! Apang kalainan sa duta kag sa dagat, kay nagdulhog ang yawa sa inyo nga may dako nga kaakig, kay nahibal-an niya nga malip-ot na lang ang iya tion.

Sang nakita sang dragon nga gintagbong sia sa duta, ginlagas niya ang babayi nga nagbun-ag sang bata nga lalaki. Ginhatagan ang babayi sang duha ka pakpak sang dako nga agila, agud magpalupad sia sa duog nga ginhanda para sa iya sa kamingawan, diin pakan-on sia sa sulod sang isa ka tion, mga tion, kag tunga sang tion, nga malayo sa maabot sang man-ug. Nagbuga ang man-ug sing tubig halin sa iya baba nga daw suba nga nagsunod sa babayi, agud anuron sia sang baha. Ginbuligan sang duta ang babayi: ginbuka niini ang iya baba kag gintulon ang suba nga ginbuga sang dragon halin sa iya baba. Sa iya kaakig sa babayi, naglakat ang dragon agud magpakig-away sa iban sang iya mga kaliwatan—sila nga nagatuman sang mga sugo sang aton Amay kag nagahupot sang pagpanaksi ni Jesus.