Ayol va ajdaho

Homilador ayol va uning bolasini yutish uchun poylab turgan ajdaho. Bola Otamizning taxti sari olib ketiladi, ayol choʻlga qochadi, Mikoil esa ajdahoni osmondan uloqtiradi. Magʻlub boʻlgan ajdaho ayolning boshqa farzandlariga hujum qiladi — vaqti oz qolgani uchun gʻazabga toʻlgan.

12-bob.

Osmonda ulkan bir alomat paydo boʻldi: quyoshga burkangan bir ayol bor edi; oyoqlari ostida oy, boshida esa oʻn ikki yulduzdan iborat toj bor edi. U homilador edi va toʻlgʻoq azobida, tugʻish dardida qichqirardi.

Soʻngra osmonda yana bir alomat paydo boʻldi: yetti boshli, oʻn shoxli va boshlarida yetti toj boʻlgan katta, olovdek qizil bir ajdaho bor edi. Uning dumi osmon yulduzlarining uchdan birini yerga sudrab tushirdi. Ajdaho tugʻay deb turgan ayolning oldida turib, bolasi tugʻilishi bilanoq uni yutib yuborishga shay turardi. Ayol oʻgʻil, oʻgʻil bola — Isoni tugʻdi. U barcha xalqlarni temir tayoq bilan boshqaradi. Lekin ayolning bolasi Otamizning oldiga va Uning taxtiga koʻtarib olindi. Ayol sahroga, Otamiz tayyorlab qoʻygan joyga qochdi; u yerda bir ming ikki yuz oltmish kun davomida boqilishi kerak edi.

Osmonda urush boshlandi: Mikoil va uning farishtalari ajdahoga qarshi jang qildilar, ajdaho va uning farishtalari ham qarshilik koʻrsatdilar. Lekin ajdaho yetarlicha kuchli emas edi, shuning uchun ular osmondagi oʻz joyini yoʻqotdilar. Ulkan ajdaho — iblis va Shayton deb atalgan, butun dunyoni yoʻldan ozdiruvchi qadimgi ilon — yerga uloqtirildi; uning farishtalari ham u bilan birga uloqtirildi.

Soʻngra men osmonda baland bir ovozni eshitdim: “Mana endi Otamizning najoti, qudrati va Shohligi, Uning Masihining hokimiyati keldi. Chunki birodarlarimizni ayblaguvchi, ularni Otamiz oldida kechayu kunduz ayblab turgan kimsa pastga uloqtirildi.” Ular Qoʻzining qoni orqali va oʻz guvohliklarining soʻzi orqali uni yengdilar; ular oʻz jonlarini hatto oʻlimga qadar ham ayamadilar. Shuning uchun, ey osmonlar va ularda yashovchilar, sevininglar! Lekin yer bilan dengizning holiga voy, chunki iblis oʻz vaqti qisqa ekanini bilib, katta gʻazab bilan sizlarning oldingizga tushib keldi.

Ajdaho oʻzining yerga uloqtirilganini koʻrgach, oʻgʻil bola tuqqan ayolni taʼqib qila boshladi. Ayolga ilonning qoʻli yetmaydigan joyga — sahroda oʻzi uchun tayyorlangan joyga uchib borishi uchun katta burgutning ikki qanoti berildi; u yerda bir vaqt, vaqtlar va yarim vaqt davomida boqilishi kerak edi. Ilon ayolni sel bilan oqizib yuborish uchun ogʻzidan uning ketidan daryodek suv purkadi. Lekin yer ayolga yordam berdi: yer oʻz ogʻzini ochib, ajdaho ogʻzidan purkagan daryoni yutib yubordi. Ajdaho ayoldan gʻazablanib, uning qolgan nasliga — Otamizning amrlariga rioya qiladigan va Isoning guvohligiga sodiq qoladiganlarga qarshi urush qilgani ketdi.