Awewe jeung Naga

Saurang awéwé anu keur kakandungan, jeung hiji naga anu ngadagoan pikeun ngahakan budakna. Budak éta dicandak ka tahta Rama urang, awéwé éta kabur ka gurun keusik, sarta Mikael ngalungkeun naga éta kaluar ti sawarga. Éléh, éta naga malik nyerang anak-anakna anu séjén — ambek sabab waktuna geus pondok.

Pasal 12.

Breh aya tanda ajaib nu agung di sawarga: aya hiji awewe nu dibungkus ku panonpoe, bulan aya di handapeun dampal sukuna, sarta dina sirahna aya makuta tina dua belas bentang. Manehna keur kakandungan, tuluy ngocehak katarajang kanyerian rek ngajuru, nandangan sangsarana rek babar.

Tuluy breh aya deui tanda ajaib di sawarga: aya naga badag warnana beureum ngagebur kawas seuneu, sirahna tujuh, tandukna sapuluh, sarta dina sirah-sirahna aya makuta, kabeh tujuh. Buntutna nyered sapertilu bentang-bentang di langit, dibalangkeun ka bumi. Eta naga nangtung hareupeun awewe nu rek ngajuru, sadia rek nguntup orokna ana geus babar. Awewe tea ngalahirkeun hiji anak lalaki — nya eta Yesus — anu bakal ngarajaan sakumna bangsa ku iteuk beusi. Tapi anakna tea gancang dibawa ka Rama urang jeung ka singgasana-Na. Awewe tea lumpat ka gurun keusik, ka hiji tempat anu geus disayagikeun ku Rama urang, supaya di dinya diparaban salila 1.260 poe.

Tuluy di sawarga aya perang: Mikael jeung para malaikatna merangan eta naga, sarta naga jeung para malaikatna ngalawan. Tapi naga teu kuat, nepi ka maranehna leungit tempatna di sawarga. Naga nu badag tea — oray purba anu disebut Iblis jeung Setan, nu nipu sakuliah dunya — dibalangkeun ka bumi, jeung para malaikatna milu dibalangkeun.

Tuluy kaula ngadenge aya sora anu tarik di sawarga, ngalahir, “Ayeuna geus datang kasalametan, kakawasaan, jeung Karajaan ti Rama urang, sarta pangawasa ti Kristus kagungan Mantenna. Sabab si tukang ngagugat dulur-dulur urang, anu ngagugat maranehna beurang peuting di payuneun Rama urang, geus dibalangkeun ka handap.” Maranehna geus ngelehkeun eta naga ku getih Anak Domba jeung ku ucapan panyaksen maranehna; maranehna henteu mikacinta nyawana sorangan, sanajan kudu nepi ka paeh. Ku sabab eta masing barungah, eh sawarga katut sakur anu caricing di jerona! Tapi cilaka pikeun bumi jeung lautan, sabab Iblis geus turun ka maraneh kalawan amarah nu kacida, lantaran nyahoeun yen waktuna geus pondok.

Sanggeus nyaho yen manehna geus dibalangkeun ka bumi, eta naga ngudag-ngudag awewe nu geus ngalahirkeun anak lalaki tea. Awewe tea dibere dua jangjang manuk garuda nu badag, supaya bisa hiber ka tempat anu geus disayagikeun pikeun manehna di gurun keusik, sina dirawat di dinya salila sawaktu, dua waktu, jeung satengah waktu, jauh ti jangkauan oray tea. Ti sungutna, oray tea nyemprotkeun cai saperti walungan nuturkeun awewe tea, supaya awewe tea kabawa palid ku caah. Tapi bumi nulungan ka awewe tea, nganga sungutna tuluy nguluh walungan anu disemprotkeun ku naga tina sungutna. Naga tea kacida ambekna ka awewe tea, tuluy indit rek merangan turunan awewe nu sejenna — nya eta jalma-jalma anu nurut kana parentah Rama urang sarta nyekel pageuh kana panyaksen ngeunaan Yesus.