እታ ሰበይትን እቲ ገበልን

ጥንስቲ ሰበይቲ፥ ነቲ ውላዳ ኽበልዕ ዝፅበ ገበል ድማ። እቲ ውላድ ናብ ዙፋን ኣቦና ይምንጠል፥ እታ ሰበይቲ ናብ ምድረ በዳ ትሃድም፥ ሚካኤል ከዓ ነቲ ገበል ካብ ሰማይ ይድርብዮ። ተሳዒሩ ናብቶም ካልኦት ደቃ ይምለስ—ጊዜኡ ሓፃር ምዃኑ ፈሊጡ ስለ ዝነደደ።

ምዕራፍ 12።

ኣብ ሰማይ ዓብዪ ትእምርቲ ተርኣየ፦ ሓንቲ ፀሓይ ዝተኸድነት ሰበይቲ፥ ወርሒ ኣብ ትሕቲ ኣእጋራ፥ ኣኽሊል ዓሰርተ ኽልተ ኸዋኽብቲ ድማ ኣብ ርእሳ ነበራ። ንሳ ጠኒሳ ነበረት፤ ብሕማም ሕርሲ፥ ብጭንቀት ምውላድ ድማ እናእወየት ነበረት።

ሽዑ ካልእ ትእምርቲ ኣብ ሰማይ ተርኣየ፦ ሸውዓተ ርእስን ዓሰርተ ቐርንን ዘለዎ፥ ኣብ ርእሱ ድማ ሸውዓተ ኣኽሊል ዝደፍአ፥ ዓብዪ ቐይሕ ገበል ነበረ። ጭርኡ ሲሶ ኸዋኽብቲ ሰማይ ናብ ምድሪ ሰሓበ። እቲ ገበል ድማ ነቲ ውላዳ ምስ ተወለደ ብኡብኡ ምእንቲ ኽበልዖ፥ ኣብ ቅድሚ እታ ክትወልድ ዝቐረበት ሰበይቲ ተዳልዩ ደው በለ። ወዲ ድማ ወለደት፤ ንሱ ኸዓ ተባዕታይ ውሉድ ኢየሱስ እዩ፤ ንኵሎም ኣህዛብ ድማ ብበትሪ ሓፂን ክገዝኦም እዩ። እቲ ውላዳ ግና ናብ ኣቦና፥ ናብ ዙፋኑ ተመንጠለ። እታ ሰበይቲ ናብ ምድረ በዳ፥ ናብቲ ኣቦና ዘዳለወላ ቦታ ሃደመት፤ ኣብኡ ድማ ሽሕን ክልተ ሚእትን ስሳን መዓልቲ ምእንቲ ኽትምገብ።

ኣብ ሰማይ ድማ ውግእ ኮነ፦ ሚካኤል ምስ መላእኽቱ ኾይኑ ምስቲ ገበል ተዋግአ፤ እቲ ገበልውን ምስ መላእኽቱ መሊሱ ተዋግአ። ንሱ ግና ኣይከኣለን፤ ኣብ ሰማይ ዝነበሮም ቦታ ድማ ሰኣኑ። እቲ ዓብዪ ገበል፥ እቲ ድያብሎስ ከምኡውን ሰይጣን ዝብል፥ ንብዘላ ዓለም ዘስሕት ናይ ጥንቲ ተመን፥ ምስ መላእኽቱ ናብ ምድሪ ተደርበየ።

ሽዑ ኣብ ሰማይ ዓብዪ ድምፂ ኸምዙይ እናበለ ሰማዕኹ፦ “ሕዚ ድሕነትን ሓይልን መንግስትን ኣቦና፥ ስልጣን ክርስቶስን መፂኡ ኣሎ። እቲ ቐትርን ለይትን ኣብ ቅድሚ ኣቦና ንኣሕዋትና ዝኸሶም ዝነበረ ኸሳሲ ናብ ምድሪ ተደርቢዩ እዩ እሞ።” ብደም እቲ ገንሸል፥ ብቓል ምስክርነቶም ድማ ሰዓርዎ፤ ንህይወቶም ክሳዕ ሞት እኳ ኣይፈተዉን። ስለዙይ ኣቱም ሰማያት፥ ኣብኣቶም እትነብሩውን ተሓጐሱ! ድያብሎስ ጊዜኡ ሓፃር ምዃኑ ፈሊጡ፥ ብዓብዪ ቍጥዓ ናባኻትኩም ወሪዱ እዩ እሞ፥ ንምድርን ባሕርን ግና ወይለኦም!

እቲ ገበል ናብ ምድሪ ኸም ዝተደርበየ ምስ ረአየ፥ ነታ ተባዕታይ ውላድ ዝወለደት ሰበይቲ ሰዓባ። እታ ሰበይቲ ድማ ናብቲ ኣብ ምድረ በዳ ንኣኣ ዝተዳለወ ቦታ ምእንቲ ኽትበርር፥ ክልተ ኣኽናፍ እቲ ዓብዪ ንስሪ ተውሃባ፤ ኣብኡ ኸዓ እቲ ተመን ኣብ ዘይበፅሓ፥ ንዘመንን ዘመናትን ፈረቓ ዘመንን ትምገብ። እቲ ተመን ድማ ነታ ሰበይቲ ብውሒዝ ፀራሪጉ ምእንቲ ኽወስዳ፥ ከም ሩባ ዝኾነ ማይ ካብ ኣፉ ደድሕሪኣ ተፍአ። ምድሪ ግና ነታ ሰበይቲ ረድአታ፤ ኣፋ ከፊታ ኸዓ ነቲ እቲ ገበል ካብ ኣፉ ዝተፍኦ ሩባ ወሓጠቶ። እቲ ገበል ድማ ኣብ ልዕሊ እታ ሰበይቲ ተቖጢዑ፥ ነቶም ዝተረፉ ዘርኣ፥ ነቶም ትእዛዛት ኣቦና ዝሕልዉን ናይ ኢየሱስ ምስክርነት ዘለዎምን ክዋጋእ ከደ።