Wahyu 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹Kuring dibere hiji awi paranti ngukur, anu sarupa jeung tihang pangukur, tuluy aya anu nimbalan ka kuring, pokna, “Geura cengkat, ukur Bait Rama urang, altarna, jeung sakur anu keur ngabakti di dinya. ²Tapi palataran di luareun Bait Allah mah ulah diukur, sabab geus dipasrahkeun ka bangsa-bangsa, anu bakal ngaidek-idek kota suci salila opat puluh dua bulan. ^a a v2 Opat puluh dua bulan teh — sarua jeung 1.260 poe sarta ‘hiji mangsa, sababaraha mangsa, jeung satengah mangsa’ di bagian sejen dina Wahyu — ngalambangkeun hiji kurun cocoba anu diwatesanan, lain itungan kalender anu sabenerna. ³Kami rek maparin kakawasaan ka dua saksi Kami, anu bakal nepikeun pangandika salila 1.260 poe, make pakean tanda kasungkawan.” ^b b v3 1.260 poe teh sarua panjangna jeung opat puluh dua bulan dina ayat 2 — kira-kira tilu satengah taun.

⁴Ieu teh dua tangkal jaitun jeung dua ajug anu ngadeg di payuneun Rama bumi. ⁵Lamun aya nu rek nyilakakeun maranehna, bakal aya seuneu nyembur tina sungutna, ngahuru musuh-musuhna; sing saha anu rek nyilakakeun maranehna kudu paeh ku cara kitu. ⁶Maranehna boga kawasa pikeun nutupkeun langit supaya teu turun hujan salila maranehna nepikeun pangandika, jeung kawasa kana cai pikeun ngarobahna jadi getih, sarta neunggeulkeun bumi ku rupa-rupa wabah iraha bae dipikahayang.

⁷Sanggeus maranehna anggeus mere kasaksian, sato galak anu bijil ti jero jurang anu teu aya dasarna bakal merangan maranehna, ngelehkeun, tuluy maehan maranehna. ⁸Mayitna bakal ngagoler di jalan kota gede, anu sacara kiasan disebut Sodom jeung Mesir, tempat Gustina — nya eta Yesus — oge disalib. ⁹Jalma-jalma ti unggal kaom, suku, basa, jeung bangsa bakal nenjo mayitna salila tilu satengah poe, sarta teu ngidinan mayit eta dikubur. ¹⁰Pangeusi bumi bakal suka bungah ningali maranehna sarta ngayakeun pesta, jeung silih kirim hadiah, sabab dua nabi eta geus nyangsara pangeusi bumi.

¹¹Sanggeus tilu satengah poe, napas kahirupan ti Rama urang asup kana diri maranehna, tuluy maranehna narangtung, sarta sarerea anu nyaksian maranehna kacida sarieuneunana.

¹²Maranehna ngadenge aya soara tarik ti sawarga anu nimbalan, “Geura unggah ka dieu.” Tuluy maranehna unggah ka sawarga dina mega, ditenjo ku musuh-musuhna.

¹³Dina waktu eta pisan aya lini anu kacida rongkahna; sapersapuluh bagian kota runtuh, aya 7.000 jalma tiwas, sarta anu sejenna, bawaning ku sieun, tuluy ngamulyakeun Rama urang nu di sawarga.

¹⁴Balahi anu kadua geus kaliwat; tah, balahi anu katilu geus tereh datang.

Karajaan Jadi Kagungan Rama Urang

¹⁵Tuluy malaikat anu katujuh niup sangkakalana, breh di sawarga aya soara-soara tarik anu ngucap, “Karajaan dunya ieu geus jadi Karajaan Rama urang jeung Kristus kagungana-Na, sarta Mantenna bakal jumeneng raja salalanggengna.” ^c c v15 Sangkakala anu katujuh ngumumkeun yen Karajaan dunya geus jadi pamarentahan babarengan Rama urang jeung Anu Diurapi ku Mantenna — nya eta Yesus. Rama jeung Putra babagi tahta salalanggengna (ngagemakeun Jabur 2 — Rama urang maparinkeun bangsa-bangsa ka Putra-Na).

¹⁶Ari dua puluh opat kokolot anu calik dina tahtana di payuneun Rama urang, tarumungkul nyuuh sarta ngabakti ka Mantenna, ¹⁷pokna, “Nun Ama Nu Maha Kawasa, Gusti nu murba wisesa, Anu ayeuna jumeneng sareng anu ti baheula parantos jumeneng, kami ngahaturkeun nuhun, reh Gusti parantos ngagem kakawasaan Gusti anu agung sarta parantos ngawitan jumeneng raja. ¹⁸Bangsa-bangsa parantos ngarah-ngarah, nanging bebendu Gusti parantos sumping, sareng parantos dongkap waktosna anu maraot dihukum, sarta waktos maparin ganjaran ka abdi-abdi Gusti nya eta para nabi, para wali, sareng sakur anu ajrih ka jenengan Gusti, boh nu leutik boh nu ageung, oge waktos ngabasmi sakur anu ngaruksak bumi.”

¹⁹Geus kitu Bait Rama urang nu di sawarga muka, breh katembong Peti Perjangjian-Na di jerona. Tuluy aya kilat, sora gumuruh, gugur gelap, lini, jeung hujan es anu gede.