Vahiy 11

11 ¹Bana ölçü değneği gibi bir kamış verildi ve şöyle dendi: «Kalk, Babamız'ın tapınağını, sunağı ve orada tapınanları ölç. ²Tapınağın dışındaki avluyu ise dışarıda bırak; onu ölçme, çünkü uluslara verilmiştir. Kutsal kenti kırk iki ay ayaklar altında çiğneyecekler. ^a a v2 Kırk iki ay — Vahiy'in başka yerlerindeki 1.260 gün ve «bir zaman, zamanlar ve yarım zaman» gibi — gerçek bir takvim hesabı değil, sınırlı ve belirli bir sıkıntı döneminin simgesel süresidir. ³İki tanığımı güçlendireceğim; onlar yas giysileri giymiş olarak 1.260 gün peygamberlik edecekler.» ^b b v3 1.260 gün, 2. ayetteki kırk iki ayla aynı süredir — aşağı yukarı üç buçuk yıl.

⁴Bunlar, yeryüzünün Babası'nın önünde duran iki zeytin ağacı ve iki kandilliktir. ⁵Biri onlara zarar vermek isterse, ağızlarından ateş fışkırır ve düşmanlarını yiyip bitirir; onlara zarar vermek isteyen herkes bu şekilde öldürülmelidir. ⁶Bunların, peygamberlik ettikleri süre boyunca yağmur yağmasın diye göğü kapatmaya yetkisi vardır; ayrıca suları kana çevirmeye ve yeryüzünü ne zaman isterlerse her türlü belayla vurmaya da yetkileri vardır.

⁷Tanıklıklarını tamamlayınca, dipsiz derinliklerden çıkan canavar onlarla savaşacak, onları yenecek ve öldürecek. ⁸Cesetleri, simgesel olarak Sodom ve Mısır diye adlandırılan büyük kentin caddesinde yatacak; Rab'leri —İsa— da orada çarmıha gerilmişti. ⁹Her halktan, oymaktan, dilden ve ulustan insanlar üç buçuk gün cesetlerine bakacak ve onların bir mezara konmasına izin vermeyecekler. ¹⁰Yeryüzünde yaşayanlar onların bu haline sevinip bayram edecek, birbirlerine armağanlar gönderecekler; çünkü bu iki peygamber yeryüzünde yaşayanlara işkence çektirmişti.

¹¹Üç buçuk günden sonra, Babamız'dan gelen yaşam soluğu onlara girdi; ayağa kalktılar ve onları görenleri büyük bir korku sardı.

¹²Gökten gelen yüksek bir sesin kendilerine, «Buraya çıkın» dediğini işittiler. Bir bulut içinde göğe çıktılar; düşmanları da onları seyretti.

¹³O saatte büyük bir deprem oldu; kentin onda biri yıkıldı ve depremde 7.000 kişi öldü. Geri kalanlar dehşete kapılıp göklerdeki Babamız'ı yücelttiler.

¹⁴İkinci felaket geçti; işte, üçüncü felaket tez geliyor.

Egemenlik Babamız'ın Oluyor

¹⁵Sonra yedinci melek borazanını çaldı ve gökte yüksek sesler şöyle dedi: «Dünyanın egemenliği Babamız'ın ve O'nun Mesihi'nin egemenliği oldu; O sonsuzlara dek egemenlik sürecek.» ^c c v15 Yedinci borazan, dünyanın egemenliğinin Babamız'la O'nun Meshedilmiş Olanı'nın — İsa'nın — ortak egemenliği olduğunu duyurur. Baba ile Oğul tahtı sonsuza dek paylaşır (Mezmur 2'yi yansıtarak — Babamız ulusları Oğlu'na verir).

¹⁶Babamız'ın önünde tahtlarında oturan yirmi dört ihtiyar yüzüstü yere kapanıp O'na tapındılar; ¹⁷şöyle diyerek: «Var olan ve var olmuş olan, Her Şeye Gücü Yeten Egemen Baba, sana şükrederiz; çünkü büyük gücünü alıp egemenlik sürmeye başladın. ¹⁸Uluslar öfkelendi, ama senin gazabın geldi. Ölülerin yargılanma zamanı, kulların olan peygamberleri, kutsalları ve adından korkanları, küçük büyük herkesi ödüllendirme, yeryüzünü mahvedenleri de yok etme zamanı geldi.»

¹⁹Sonra göklerdeki Babamız'ın tapınağı açıldı ve tapınağın içinde O'nun antlaşma sandığı göründü. Ardından şimşekler, uğultular, gök gürlemeleri, bir deprem ve şiddetli bir dolu oldu.