Peyxam 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹Qamîşek wek darê pîvanê dan min û gotin: “Rabe û perestgeha Bavê me, gorîgeh û yên ku li wir diperizin bipîve. ²Hewşa li derveyî perestgehê bihêle, wê nepîve — ew ji miletan re hatiye dayîn, û ew dê çil û du mehan bajarê pîroz binpê bikin. ^a a v2 Çil û du meh — wek 1,260 roj û "dem, dem û nîv dem" yên li deverên din ên Peyxama Bîr — demeke sembolîk a ceribandinê ya sînorkirî û bitixûb e, ne hejmareke salnameyî ya rastîn. ³Ezê du şahidên xwe hêzdar bikim, û ew dê 1,260 rojan pêxemberîtiyê bikin, bi cilên şînê li xwe kirî.” ^b b v3 1,260 roj heman dema çil û du mehan a di ayeta 2 de ye — nêzîkî sê sal û nîv.

⁴Ev her du dar zeytûn û her du şemdank in ku li ber Bavê erdê radiwestin. ⁵Heke kesek bixwaze wan bêzar bike, ji devên wan agir dibare û dijminên wan dadiqurtîne; her kesê ku bixwaze wan bêzar bike, divê bi vî awayî bê kuştin. ⁶Desthilatiya van heye ku ezmên bigirin da ku dema ew pêxemberîtiyê dikin baran nebare, û desthilatiya wan li ser avan heye ku wan bikin xwîn, û kengî bixwazin erdê bi her belayekê bixin.

⁷Gava ew şahidiya xwe biqedînin, cenawirê ku ji bîra bêbinî radibe dê li wan şer bike, wan têk bibe û wan bikuje. ⁸Termên wan dê li kolana bajarê mezin razên, ku bi mecazî jê re Sodom û Misir tê gotin, li wir Xudanê wan — Îsa — jî hatibû xaçkirin. ⁹Hin kes ji her gel, êl, ziman û miletî sê rojan û nîvê rojê li termên wan dinêrin û destûrê nadin ku ew bên veşartin. ¹⁰Niştecihên erdê bi wan şa dibin û şahiyê dikin, û dê diyariyan ji hev re bişînin, çimkî van her du pêxemberan niştecihên erdê êşandin.

¹¹Piştî sê rojan û nîvê rojê, bêhna jiyanê ji Bavê me kete wan, ew li ser piyên xwe rawestiyan, û tirseke mezin bi ser yên ku li wan dinêrîn ket.

¹²Wan dengekî bilind ji ezmên bihîst ku ji wan re got: “Werin jor vir.” Ew di nav ewr de çûn ezmên, û dijminên wan li wan nêrîn.

¹³Di wê saetê de erdhejeke mezin çêbû; dehyeka bajêr hilweşiya, 7,000 kes tê de hatin kuştin, û yên mayî, bi tirs ketin, rûmet dan Bavê me yê li ezmên.

¹⁴Belaya duyemîn derbas bû; va ye, belaya sêyemîn zû tê.

Padîşahî Dibe Ya Bavê me

¹⁵Paşê milyaketê heftemîn bi boriya xwe lê xist, û dengên bilind li ezmên gotin: “Padîşahiya dinyayê bûye padîşahiya Bavê me û ya Mesîhê wî, û ew dê her û her padîşahiyê bike.” ^c c v15 Boriya heftemîn radigihîne ku padîşahiya dinyayê bûye padîşahiya hevpar a Bavê me û ya Mesîhê wî — Îsa. Bav û Kur her û her li ser textê serweriyê parve dikin (deng vedide Zebûr 2 — Bavê me miletan dide Kurê xwe).

¹⁶Bîst û çar rihspiyên ku li ber Bavê me li ser textên xwe rûniştibûn, deverû ketin û jê re perizîn, ¹⁷û gotin: “Em spasiya te dikin, Ya Bavê me yê Serwer û Herî Karîndar, yê ku heye û yê ku hebû, çimkî te hêza xwe ya mezin girtiye û dest bi padîşahiyê kiriye. ¹⁸Milet hêrs bûn, lê hêrsa te hatiye, û dema dîwankirina miriyan, û ya xelatdana xizmetkarên te yên pêxember û pîrozan û yên ku ji navê te ditirsin, hem biçûk hem jî mezin, û ya tunekirina yên ku erdê tune dikin.”

¹⁹Paşê perestgeha Bavê me ya li ezmên vebû, û sindoqa peymana wî di hundir de xuya bû. Paşê birûsk, gurmîn, ezman û erdhejek û baraneke teyrokan a giran hatin.