Misy bibidia miakatra avy any amin’ny ranomasina

Biby miakatra avy any amin'ny ranomasina mitondra ny seza fiandrianan'ny diaby ihany, mitenenteny ratsy an'i Raintsika raha mankalaza ny fery sitrany sitrana ny tany manontolo. Biby faharoa mampiteny sary, mamono izay tsy mivavaka aminy, ary mifehy izay mahazo mividy na mivarotra. Ny fahatokiana eto dia fandeferana, fa tsy famonjena.

Toko 13.

Nijoro teo amin’ny fasan’ny ranomasina ilay dragona. Dia nahita bibidia miakatra avy any amin’ny ranomasina aho, manana tandroka folo sy loha fito, ary diadema folo teo amin’ny tandrokany, ary anarana manevateva an’Andriamanitra teo amin’ny lohany. Ilay bibidia hitako dia nitovy tamin’ny leoparda, ny tongony nitovy tamin’ny an’ny orsa, ary ny vavany nitovy tamin’ny an’ny liona. Ny heriny sy ny seza fiandrianany ary fahefana lehibe no nomen’ilay dragona azy. Ny iray tamin’ny lohany toa naratra mahafaty, nefa sitrana ilay ratra. Dia gaga ny tany rehetra ka nanaraka ilay bibidia. Niankohoka tamin’ilay dragona izy ireo, satria nanome ny fahefany ho an’ilay bibidia izy, ary niankohoka tamin’ilay bibidia koa, ka nanontany hoe: «Iza no tahaka ilay bibidia? Iza no mahafaka miady aminy?»

Nomena vava miteny avo lenta sy manevateva an’Andriamanitra ilay bibidia, ary nomena fahefana hanao izay tiany mandritra ny volana roa amby efapolo. Dia nanokatra ny vavany izy hanevateva an’i Raintsika—hanevateva ny anarany sy ny fonenany, dia izay monina any an-danitra. Nomena alalana izy hiady amin’ny olona masina ka handresy azy, ary nomena fahefana tamin’ny foko sy vahoaka sy fiteny ary firenena rehetra. Hiankohoka aminy ny olona rehetra monina ambonin’ny tany, afa-tsy izay efa voasoratra ny anarany tao amin’ny bokin’ny fiainan’ny Zanak’ondry talohan’ny nananganana izao tontolo izao—ilay Zanak’ondry novonoina. Raha misy manana sofina, aoka hihaino izy. Raha misy voatendry ho babo, ho babo no handeha izy; raha misy tokony hovonoina amin’ny sabatra, dia amin’ny sabatra no tsy maintsy hovonoina izy. Eto no ilàna ny faharetana sy ny finoan’ny olona masina.

Bibidia faharoa avy amin’ny tany

Dia nahita bibidia hafa miakatra avy amin’ny tany aho. Nanana tandroka roa tahaka ny an’ny zanak’ondry izy, nefa niteny tahaka ny dragona. Mampiasa ny fahefan’ilay bibidia voalohany rehetra ho an’ilay bibidia izy eo anoloany, ka mampiankohoka ny tany sy ny mponina eto amin’ilay bibidia voalohany, izay sitrana ny ratra mahafaty azy. Manao famantarana lehibe izy, ka mampidina afo avy any an-danitra ho amin’ny tany eo imason’ny olona mihitsy. Amin’ny famantarana navela hataony ho an’ilay bibidia, dia mamitaka ny mponina ambonin’ny tany izy, ka milaza aminy hanao sary ho an’ilay bibidia izay naratra tamin’ny sabatra nefa velona. Navela izy hanome aina ny sarin’ilay bibidia, mba hahay miteny mihitsy ny sary, ary hampamono izay rehetra tsy manaiky hiankohoka amin’ny sarin’ilay bibidia.

Manery ny olona rehetra izy—ny kely sy ny lehibe, ny manan-karena sy ny mahantra, ny afaka sy ny andevo—hanana marika eo amin’ny tanany havanana na eo amin’ny handrina, mba tsy hisy olona ahazoany mividy na mivarotra raha tsy manana ilay marika, dia ny anaran’ilay bibidia na ny isan’ny anarany. Eto no ilàna fahendrena: aoka izay manana fahazavan-tsaina hanisa ny isan’ilay bibidia, fa isan’olona izany—666. ^a