समुद्रबाट एउटा पशु निस्कन्छ

अजिङ्गरकै सिंहासन लिएर एउटा पशु समुद्रबाट माथि आउँछ, हाम्रा पिताको अपमान गर्दै, जबकि सारा पृथ्वी उसको निको भएको घाउ देखेर चकित हुन्छ। दोस्रो पशुले एउटा मूर्तिलाई बोल्न लगाउँछ, त्यसलाई नपुज्नेहरूलाई मार्छ, र कसले किनबेच गर्न पाउँछ भन्ने नियन्त्रण गर्छ। यहाँ विश्वासयोग्यताको अर्थ उद्धार होइन, धीरज हो।

अध्याय 13।

अजिङ्गर समुद्रको बालुवामा उभियो। मैले समुद्रबाट एउटा पशु निस्केको देखेँ, जसका दसओटा सीङ र सातओटा टाउका थिए, त्यसका सीङहरूमा दसओटा मुकुट थिए, र त्यसका टाउकाहरूमा परमेश्वरको निन्दा गर्ने नामहरू थिए। मैले देखेको त्यो पशु चितुवाजस्तो थियो, त्यसका खुट्टा भालुका जस्ता र त्यसको मुख सिंहको जस्तो थियो। अजिङ्गरले त्यसलाई आफ्नो शक्ति, आफ्नो सिंहासन र ठूलो अधिकार दियो। त्यसका टाउकाहरूमध्ये एउटा घातक रूपमा घाइते भएजस्तो देखिन्थ्यो, तर त्यो घाउ निको भयो। सारा पृथ्वी छक्क पर्‍यो र त्यस पशुको पछि लाग्यो। अजिङ्गरले त्यस पशुलाई आफ्नो अधिकार दिएको हुनाले तिनीहरूले अजिङ्गरको आराधना गरे, र त्यस पशुको पनि आराधना गर्दै सोधे, “यस पशुजस्तो को छ? यससँग को लड्न सक्छ?”

त्यस पशुलाई घमण्डका कुरा र परमेश्वरको निन्दा बोल्नलाई एउटा मुख दिइयो, र बयालीस महिनासम्म काम गर्ने अधिकार दिइयो। त्यसले हाम्रा पिताको निन्दा गर्न आफ्नो मुख खोल्यो—उहाँको नाम र उहाँको वासस्थान, अर्थात् स्वर्गमा बस्नेहरूको निन्दा गर्न। त्यसलाई पवित्र जनहरूसँग युद्ध गर्न र तिनीहरूलाई जित्न अनुमति दिइयो, अनि हरेक कुल, जाति, भाषा र राष्ट्रमाथि अधिकार दिइयो। पृथ्वीमा बस्ने सबैले त्यसको आराधना गर्नेछन्, तर मारिनुभएको थुमाको जीवनको पुस्तकमा संसारको जग बसालिनुभन्दा अघिदेखि जसका नाम लेखिएका छन्, तिनीहरूबाहेक। कसैसँग कान छ भने, त्यसले सुनोस्। कोही कैदमा जानलाई नियुक्त छ भने, त्यो कैदमा जान्छ; कोही तरवारले मारिनुपर्ने छ भने, त्यो तरवारले नै मारिनुपर्छ। पवित्र जनहरूको धैर्य र विश्वास यहीँ छ।

पृथ्वीबाट अर्को एउटा पशु

त्यसपछि मैले पृथ्वीबाट अर्को एउटा पशु निस्केको देखेँ। त्यसका थुमाका जस्ता दुईओटा सीङ थिए, तर त्यो अजिङ्गरजस्तै बोल्थ्यो। त्यसले पहिलो पशुको तर्फबाट त्यसको सबै अधिकार चलाउँछ, र घातक घाउ निको भएको त्यस पहिलो पशुको आराधना गर्न पृथ्वी र त्यसमा बस्नेहरूलाई लगाउँछ। त्यसले ठूलठूला चिन्ह गर्छ, मानिसहरूकै अगाडि स्वर्गबाट पृथ्वीमा आगोसमेत ओराल्छ। त्यस पशुको तर्फबाट चिन्ह गर्न पाएका कारण त्यसले पृथ्वीमा बस्नेहरूलाई छल्छ, र तरवारले घाइते भएर पनि बाँचेको त्यस पशुको निम्ति एउटा मूर्ति बनाउन तिनीहरूलाई भन्छ। त्यस पशुको मूर्तिलाई सास दिन त्यसलाई अनुमति दिइयो, ताकि त्यो मूर्तिले बोल्नसमेत सकोस्, र त्यस पशुको मूर्तिको आराधना गर्न इन्कार गर्ने सबैलाई मार्न लगाओस्।

त्यसले सबैलाई—साना र ठूला, धनी र गरिब, स्वतन्त्र र दास—आ-आफ्नो दाहिने हात वा निधारमा एउटा छाप लिन बाध्य पार्छ, ताकि त्यस छापविना कसैले किन्न वा बेच्न नसकोस्: त्यो छाप त्यस पशुको नाम, वा त्यस नामको सङ्ख्या हो। यसमा बुद्धि चाहिन्छ: समझ भएकाले त्यस पशुको सङ्ख्या गणना गरोस्, किनकि त्यो एक मानिसको सङ्ख्या हो—666। ^a