Ιεζεκιήλ 32 FHB Father's Heart Bible™

32 ¹Τον δωδέκατο χρόνο, τον δωδέκατο μήνα, την πρώτη μέρα, μου ήρθε ο λόγος του Πατέρα μας:

²Γιε ανθρώπου, θρήνησε για τον Φαραώ, τον βασιλιά της Αιγύπτου, και πες του: Παρομοίασες τον εαυτό σου με λιοντάρι ανάμεσα στα έθνη, μα είσαι σαν τον δράκοντα μέσα στις θάλασσες· ξεχυνόσουν στα ποτάμια σου, τάραζες τα νερά με τα πόδια σου και θόλωνες τα ρυάκια τους. ^a a v2 Ο «δράκοντας μέσα στις θάλασσες» είναι εικόνα του Φαραώ σαν μεγάλο θηρίο του ποταμού που σπαρταράει μέσα στον Νείλο — όχι κάποιο κυριολεκτικό τέρας, αλλά η περήφανη και καταστροφική δύναμη της Αιγύπτου. ³Να τι λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: Θα απλώσω το δίχτυ μου πάνω σου με πλήθος από πολλούς λαούς, κι εκείνοι θα σε τραβήξουν πάνω μέσα στο δράγανό μου. ⁴Θα σε πετάξω στη στεριά, θα σε ρίξω έξω στο ανοιχτό χωράφι· θα κάνω όλα τα πουλιά του ουρανού να κουρνιάσουν πάνω σου και τα θηρία όλης της γης να χορτάσουν από σένα. ⁵Θα σκορπίσω τις σάρκες σου πάνω στα βουνά και θα γεμίσω τις κοιλάδες με το πτώμα σου. ⁶Θα ποτίσω τη γη με το αίμα σου που θα τρέχει ως τα βουνά, και οι χαράδρες θα γεμίσουν από σένα. ⁷Καθώς θα σε σβήνω, θα σκεπάσω τους ουρανούς και θα θαμπώσω τα άστρα τους· με σύννεφα θα καλύψω τον ήλιο, και το φεγγάρι δεν θα δίνει το φως του. ⁸Όλα τα φωτεινά φώτα στους ουρανούς θα τα σκοτεινιάσω πάνω σου, και θα φέρω σκοτάδι στη γη σου, λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας. ⁹Θα ταράξω τις καρδιές πολλών λαών, όταν φέρω την είδηση της πτώσης σου ανάμεσα στα έθνη, σε χώρες που δεν γνώρισες. ¹⁰Θα αφήσω πολλούς λαούς έκπληκτους με σένα, και οι βασιλιάδες τους θα ανατριχιάσουν από φρίκη εξαιτίας σου, όταν θα κραδαίνω το σπαθί μου μπροστά τους. Την ημέρα της πτώσης σου θα τρέμουν ασταμάτητα, ο καθένας για τη ζωή του. ¹¹Γιατί να τι λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: Το σπαθί του βασιλιά της Βαβυλώνας θα έρθει εναντίον σου. ¹²Με τα σπαθιά πολεμιστών θα ρίξω κάτω το πλήθος σου — των πιο σκληρών απ’ όλα τα έθνη. Θα συντρίψουν την περηφάνια της Αιγύπτου, κι όλα τα πλήθη της θα αφανιστούν. ¹³Θα εξολοθρεύσω όλα τα ζωντανά της από κοντά στα άφθονα νερά· ανθρώπινο πόδι δεν θα τα θολώσει ξανά, ούτε οπλές ζώων θα τα αναταράξουν. ¹⁴Τότε θα αφήσω τα νερά τους να καθίσουν και θα κάνω τα ποτάμια τους να κυλούν σαν λάδι, λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας. ¹⁵Όταν κάνω τη γη της Αιγύπτου ερημιά, γυμνώνοντας τη γη απ’ όλα όσα τη γεμίζουν, όταν χτυπήσω όλους όσοι ζουν σ’ αυτήν, τότε θα μάθουν πως εγώ είμαι ο Πατέρας.

¹⁶Αυτός είναι ένας θρήνος· θα τον ψάλλουν. Οι θυγατέρες των εθνών θα τον ψάλλουν για την Αίγυπτο κι όλα τα πλήθη της· θα τον ψάλλουν, λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας.

¹⁷Τον δωδέκατο χρόνο, στις δεκαπέντε του μήνα, μου ήρθε ο λόγος του Πατέρα μας:

¹⁸Γιε ανθρώπου, θρήνησε για τα πλήθη της Αιγύπτου· κατέβασέ την — αυτήν και τις θυγατέρες μεγαλόπρεπων εθνών — στον κάτω κόσμο, μαζί μ’ εκείνους που κατεβαίνουν στον λάκκο. ¹⁹Ποιον ξεπερνάς σε ομορφιά; Κατέβα και πλάγιασε μαζί με τους απερίτμητους. ^b b v19 «Οι απερίτμητοι» είναι εκείνοι που βρίσκονται έξω από τη διαθήκη — όρος ντροπής για τους ατιμασμένους νεκρούς. ²⁰Θα πέσουν ανάμεσα σ’ εκείνους που σφάχτηκαν από το σπαθί. Το σπαθί τραβήχτηκε· σύρτε την μακριά μ’ όλα τα πλήθη της. ²¹Μέσα από τον τάφο οι ισχυροί αρχηγοί θα μιλήσουν γι’ αυτόν, μαζί με τους βοηθούς του: Κατέβηκαν, κείτονται εκεί — οι απερίτμητοι, σφαγμένοι από το σπαθί. ²²Εκεί είναι η Ασσυρία μ’ όλο το πλήθος της, οι τάφοι της ολόγυρά της, όλοι τους σφαγμένοι, πεσμένοι από το σπαθί, ²³οι τάφοι τους στημένοι στα πιο βαθιά μέρη του λάκκου, το πλήθος της ολόγυρα στον τάφο της, όλοι τους σφαγμένοι, πεσμένοι από το σπαθί — εκείνοι που κάποτε σκόρπισαν τον τρόμο στη γη των ζωντανών. ²⁴Εκεί είναι το Ελάμ μ’ όλο το πλήθος της ολόγυρα στον τάφο της, όλοι τους σφαγμένοι, πεσμένοι από το σπαθί — εκείνοι που κατέβηκαν απερίτμητοι στον κάτω κόσμο, που κάποτε σκόρπισαν τον τρόμο τους στη γη των ζωντανών. Τώρα σηκώνουν την ντροπή τους μαζί μ’ εκείνους που κατεβαίνουν στον λάκκο. ²⁵Ένα κρεβάτι ετοιμάστηκε γι’ αυτήν ανάμεσα στους σφαγμένους, μ’ όλο το πλήθος της, οι τάφοι της ολόγυρά του — όλοι τους απερίτμητοι, σφαγμένοι από το σπαθί. Επειδή σκόρπισαν τον τρόμο στη γη των ζωντανών, σηκώνουν την ντροπή τους μαζί μ’ εκείνους που κατεβαίνουν στον λάκκο· τοποθετήθηκαν ανάμεσα στους σφαγμένους. ²⁶Εκεί είναι ο Μέσεχ και ο Θουβάλ μ’ όλο το πλήθος τους, οι τάφοι τους ολόγυρά τους, όλοι τους απερίτμητοι, τρυπημένοι από το σπαθί, επειδή σκόρπισαν τον τρόμο τους στη γη των ζωντανών. ²⁷Δεν κείτονται μαζί με τους πεσμένους πολεμιστές των παλιών καιρών, που κατέβηκαν στον τάφο με τα όπλα του πολέμου τους, που τα σπαθιά τους ακουμπήθηκαν κάτω από τα κεφάλια τους και η ενοχή τους αναπαύεται πάνω στα κόκαλά τους — γιατί ο τρόμος αυτών των πολεμιστών είχε κάποτε γεμίσει τη γη των ζωντανών. ²⁸Μα κι εσύ θα συντριβείς ανάμεσα στους απερίτμητους και θα κείτεσαι μ’ εκείνους που σφάχτηκαν από το σπαθί. ²⁹Εκεί είναι το Εδώμ, οι βασιλιάδες της κι όλοι οι άρχοντές της, που, παρ’ όλη τη δύναμή τους, πλαγιάστηκαν μ’ εκείνους που σφάχτηκαν από το σπαθί· κείτονται μαζί με τους απερίτμητους, μ’ εκείνους που κατεβαίνουν στον λάκκο. ³⁰Εκεί είναι όλοι οι άρχοντες του βορρά κι όλοι οι Σιδώνιοι, που κατέβηκαν με ντροπή μαζί με τους σφαγμένους, παρ’ όλο τον τρόμο που κάποτε προκάλεσε η δύναμή τους· κείτονται απερίτμητοι μ’ εκείνους που σφάχτηκαν από το σπαθί και σηκώνουν την ντροπή τους μαζί μ’ εκείνους που κατεβαίνουν στον λάκκο. ³¹Ο Φαραώ θα τους δει και θα παρηγορηθεί για όλο το πλήθος του — ο Φαραώ κι όλος ο στρατός του, σφαγμένοι από το σπαθί, λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας. ³²Γιατί εγώ σκόρπισα τον τρόμο του στη γη των ζωντανών· γι’ αυτό θα πλαγιάσει ανάμεσα στους απερίτμητους, μ’ εκείνους που σφάχτηκαν από το σπαθί — ο Φαραώ κι όλο το πλήθος του, λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας.