Sieć Ojca spada na faraona
Lament, który ściąga faraona w dół. Nasz Ojciec łapie go w sieć jak rzecznego smoka, rzuca na otwarte pole na żer ptakom, a niebo nad Egiptem zostaje zaciemnione. Potem wędrówka po cmentarzysku imperiów, Asyrii, Elamu, Meszeku, Edomu, Sydonu, gdzie przygotowano dla niego miejsce.
32 1W dwunastym roku, w dwunastym miesiącu, pierwszego dnia miesiąca, doszło mnie słowo naszego Ojca:
2Synu człowieczy, podnieś lament nad faraonem, królem Egiptu, i powiedz mu: Porównywałeś się do lwa wśród narodów, lecz jesteś jak smok w morzach; wzburzałeś swoje rzeki, mącąc wody swoimi nogami i brudząc ich strumienie. a a v2 „Smok w morzach” to obraz faraona jako wielkiego rzecznego potwora miotającego się w Nilu — nie dosłownego monstrum, lecz pysznej i niszczycielskiej potęgi Egiptu. 3Tak mówi Wszechmocny Ojciec: Rozciągnę swoją sieć nad tobą przy udziale zastępu wielu ludów, i wyciągną cię moim niewodem. 4Rzucę cię na ziemię, wyrzucę cię na otwarte pole; sprawię, że osiądą na tobie wszystkie ptaki nieba, a zwierzęta całej ziemi nasycą się tobą. 5Rozrzucę twoje ciało po górach i napełnię doliny twoimi zwłokami. 6Napoję ziemię twoją spływającą krwią aż po góry, a wąwozy napełnią się tobą. 7Gdy zgaszę ciebie, zasłonię niebiosa i przyćmię ich gwiazdy; chmurami okryję słońce, a księżyc nie da swojego światła. 8Zaćmię nad tobą wszystkie świecące światła na niebiosach i sprowadzę ciemność na twoją ziemię — mówi Wszechmocny Ojciec. 9Zasmucę serca wielu ludów, gdy zaniosę wieść o twoim upadku między narody, do krajów, których nie znałeś. 10Sprawię, że wiele ludów zdumieje się nad tobą, a ich królowie zadrżą z przerażenia z twojego powodu, gdy wywinę przed nimi swój miecz. W dniu twojego upadku będą drżeć bez ustanku, każdy o swoje własne życie. 11Bo tak mówi Wszechmocny Ojciec: Miecz króla Babilonu przyjdzie na ciebie. 12Mieczami wojowników sprawię, że padnie twoje mnóstwo — najokrutniejszych ze wszystkich narodów. Zdruzgoczą pychę Egiptu i całe jego mnóstwo zostanie zniszczone. 13Wytępię całe jego bydło znad obfitych wód; już nie zmąci ich ludzka stopa ani nie wzburzą ich kopyta bydła. 14Wtedy sprawię, że ich wody opadną, a ich rzeki popłyną jak oliwa — mówi Wszechmocny Ojciec. 15Gdy obrócę ziemię egipską w pustkowie, ogołocę ziemię ze wszystkiego, co ją napełnia, gdy porażę wszystkich jej mieszkańców, wtedy poznają, że ja jestem Ojcem.
16To jest lament; będą go śpiewać. Córki narodów będą go śpiewać nad Egiptem i całym jego mnóstwem; będą go śpiewać — mówi Wszechmocny Ojciec.
17W dwunastym roku, piętnastego dnia miesiąca, doszło mnie słowo naszego Ojca:
18Synu człowieczy, zawodź nad mnóstwem Egiptu; strąć je — je i córki dostojnych narodów — do podziemnego świata, do tych, którzy zstępują do dołu. 19Kogo przewyższasz pięknością? Zstąp i spocznij z nieobrzezanymi. b b v19 „Nieobrzezani” to ci, którzy są poza przymierzem — określenie hańby dla zbezczeszczonych zmarłych. 20Padną pośród zabitych mieczem. Miecz jest dobyty; wleczcie go wraz z całym jego mnóstwem. 21Spośród grobu przemówią o nim mocarni przywódcy wraz z jego pomocnikami: Zstąpili, leżą tam — nieobrzezani, zabici mieczem. 22Jest tam Asyria z całym swoim zgromadzeniem, jej groby wokół niej, wszyscy zabici, polegli od miecza, 23ich groby umieszczone w najgłębszych częściach dołu, jej zgromadzenie wokół jej grobu, wszyscy zabici, polegli od miecza — ci, którzy niegdyś szerzyli grozę w krainie żyjących. 24Jest tam Elam z całym swoim mnóstwem wokół jego grobu, wszyscy zabici, polegli od miecza — ci, którzy zstąpili nieobrzezani do podziemnego świata, którzy niegdyś szerzyli swoją grozę w krainie żyjących. Teraz noszą swoją hańbę wraz z tymi, którzy zstępują do dołu. 25Przygotowano mu łoże pośród zabitych, wraz z całym jego mnóstwem, jego groby wokół niego — wszyscy nieobrzezani, zabici mieczem. Ponieważ szerzyli grozę w krainie żyjących, noszą swoją hańbę wraz z tymi, którzy zstępują do dołu; umieszczono ich pośród zabitych. 26Są tam Meszek i Tubal z całym swoim mnóstwem, ich groby wokół nich, wszyscy nieobrzezani, przebici mieczem, ponieważ szerzyli swoją grozę w krainie żyjących. 27Nie leżą z poległymi wojownikami dawnych czasów, którzy zstąpili do grobu ze swoją bronią wojenną, których miecze złożono pod ich głowami, a ich wina spoczywa na ich kościach — bo groza tych wojowników niegdyś napełniała krainę żyjących. 28Ale i ty zostaniesz złamany pośród nieobrzezanych i będziesz leżeć z zabitymi mieczem. 29Jest tam Edom, jego królowie i wszyscy jego książęta, którzy mimo całej swojej potęgi zostali złożeni z zabitymi mieczem; leżą z nieobrzezanymi, z tymi, którzy zstępują do dołu. 30Są tam wszyscy książęta północy i wszyscy Sydończycy, którzy zstąpili w hańbie wraz z zabitymi, mimo grozy, jaką niegdyś budziła ich potęga; leżą nieobrzezani z zabitymi mieczem i noszą swoją hańbę wraz z tymi, którzy zstępują do dołu. 31Faraon ujrzy ich i pocieszy się co do całego swojego mnóstwa — faraon i całe jego wojsko, zabici mieczem — mówi Wszechmocny Ojciec. 32Bo roztoczyłem jego grozę w krainie żyjących; dlatego zostanie złożony pośród nieobrzezanych, z zabitymi mieczem — faraon i całe jego mnóstwo — mówi Wszechmocny Ojciec.