ምሳሌ 10

10 ¹የሰሎሞን ምሳሌዎች፤ ጥበበኛ ልጅ አባቱን ደስ ያሰኛል፤ ተላላ ልጅ ግን እናቱን ያሳዝናል። ²በክፋት የተገኘ ሀብት አይጠቅምም፤ ጽድቅ ግን ከሞት ያድናል። ³አባታችን ጻድቅን በራብ አይተወውም፤ የክፉዎችን ምኞት ግን ያጨናግፋል። ⁴ታካች እጆች ያደኽያሉ፤ ትጉ እጆች ግን ሀብትን ያመጣሉ። ⁵በበጋ የሚሰበስብ አስተዋይ ልጅ ነው፤ በመከር ወቅት የሚተኛ ግን የሚያሳፍር ልጅ ነው። ⁶በረከት በጻድቅ ራስ ላይ ያርፋል፤ የክፉዎች አፍ ግን ግፍን ይሸፍናል። ⁷የጻድቅ መታሰቢያ የተባረከ ነው፤ የክፉዎች ስም ግን ይበሰብሳል። ⁸ጥበበኛ ልብ ትእዛዛትን ይቀበላል፤ ለፍላፊ ተላላ ግን ይጠፋል። ⁹በቅንነት የሚመላለስ በጸጥታ ይሄዳል፤ መንገዱን ጠማማ የሚያደርግ ግን ይጋለጣል። ¹⁰በዐይኑ የሚጠቅስ ጭንቀትን ያመጣል፤ ለፍላፊ ተላላም ይጠፋል። ¹¹የጻድቅ አፍ የሕይወት ምንጭ ነው፤ የክፉዎች አፍ ግን ግፍን ይሸፍናል። ¹²ጥላቻ ጠብን ያነሣሣል፤ ፍቅር ግን በደልን ሁሉ ይሸፍናል። ¹³በአስተዋይ ከንፈር ላይ ጥበብ ትገኛለች፤ አእምሮ ለጎደለው ግን በትር ለጀርባው ነው። ¹⁴ጥበበኞች ዕውቀትን ያከማቻሉ፤ የተላላ አፍ ግን ጥፋትን ይጋብዛል። ¹⁵የባለጠጎች ሀብት የተመሸገች ከተማቸው ናት፤ የድኾች ጥፋት ድኽነታቸው ናት። ¹⁶የጻድቅ ደመወዝ ወደ ሕይወት ይመራል፤ የክፉዎች ትርፍ ወደ ኀጢአት ይመራል። ¹⁷ተግሣጽን የሚቀበል በሕይወት መንገድ ላይ ነው፤ ዕርምትን ችላ የሚል ግን ሌሎችን ያስታል። ¹⁸ጥላቻን የሚሰውር ውሸታም ነው፤ ሐሜትን የሚያስፋፋም ተላላ ነው። ¹⁹ቃል በበዛበት ኀጢአት አይታጣም፤ አንደበቱን የሚገዛ ግን ጥበበኛ ነው። ²⁰የጻድቅ ምላስ የተመረጠ ብር ነው፤ የክፉዎች ልብ ግን ዋጋ የለውም። ²¹የጻድቅ ከንፈር ብዙዎችን ይመግባል፤ ተላሎች ግን አእምሮ በማጣት ይሞታሉ። ²²የአባታችን በረከት ሀብትን ያመጣል፤ ከእርሱም ጋራ ኀዘንን አይጨምርም። ²³ክፋትን ማድረግ ለተላላ ጨዋታ ነው፤ ጥበብ ግን የአስተዋይ ሰው ደስታ ናት። ²⁴ክፉው የሚፈራው ይደርስበታል፤ የጻድቅ ምኞት ግን ይሰጠዋል። ²⁵ዐውሎ ነፋስ ባለፈ ጊዜ ክፉዎች ይወገዳሉ፤ ጻድቃን ግን ለዘላለም ጸንተው ይኖራሉ። ²⁶ሆምጣጤ ለጥርስ ጢስም ለዐይን እንደ ሆነ፣ ታካች ሰው ለሚልኩት እንዲሁ ነው። ²⁷አባታችንን መፍራት ዕድሜን ያረዝማል፤ የክፉዎች ዓመታት ግን ያጥራሉ። ²⁸የጻድቅ ተስፋ ደስታን ያመጣል፤ የክፉዎች ተስፋ ግን ይጠፋል። ²⁹የአባታችን መንገድ ለንጹሐን መጠጊያ ነው፤ ክፋትን ለሚያደርጉ ግን ጥፋት ነው። ³⁰ጻድቅ ከቶ አይናወጥም፤ ክፉዎች ግን በምድር ላይ አይኖሩም። ³¹የጻድቅ አፍ ጥበብን ያፈራል፤ ጠማማ ምላስ ግን ይቈረጣል። ³²የጻድቅ ከንፈር የተወደደውን ያውቃል፤ የክፉዎች አፍ ግን ጠማማውን ብቻ ያውቃል።