متلونه 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹د سليمان مثلونه: هوښيار زوئ خپل پلار ته خوشحالى راوړى، خو کم عقل زوئ د خپلې مور دپاره د غم باعث شى. ²په بدکارۍ ګټلے خزانه ګټه نۀ لرى، خو صداقت د مرګ نه خلاصون ورکوى. ³زمونږ پلار به صادق وږے پرېنږدى، خو د بدکارو خواهش به ناکام کړى. ⁴سست لاسونه تا غريب کوى، خو محنتى لاسونه مالدارى راوړى. ⁵څوک چې په اوړى کښې راټولوى هغه هوښيار زوئ دے، خو څوک چې د فصل په وخت ويده وى هغه داسې زوئ دے چې شرم راوړى. ⁶برکتونه د صادق په سر باندې ناست وى، خو د بدکارو خوله ظلم پټوى. ⁷د صادق ياد يو برکت دے، خو د بدکارو نوم به وسوزى. ⁸هوښيار زړۀ حُکمونه قبلوى، خو بکواسى احمق تباه شى. ⁹څوک چې په ايماندارۍ ګرځى هغه په امن ګرځى، خو څوک چې خپلې لارې کږې کړى هغه به راسپور شى. ¹⁰څوک چې په سترګه اشاره کوى هغه تکليف پېدا کوى، او بکواسى احمق تباه شى. ¹¹د صادق خوله د ژوند چينه ده، خو د بدکارو خوله ظلم پټوى. ¹²کينه جګړه راپورته کوى، خو مينه ټول ګناهونه پټوى. ¹³د سمجهدار په شونډو باندې حکمت موندلے شى، خو د بې عقل د شا دپاره لښته ده. ¹⁴هوښيار علم زېرمه کوى، خو د احمق خوله تباهى ته رابلى. ¹⁵د مالدار دولت د هغۀ مضبوط ښار دے، خو د غريب تباهى د هغۀ غربت دے. ¹⁶د صادق مزدورى ژوند ته رسوى، خو د بدکار ګټه ګناه ته رسوى. ¹⁷څوک چې تربيت قبلوى هغه د ژوند په لار دے، خو څوک چې اصلاح نۀ مانى هغه نور خلق بې لارې کوى. ¹⁸څوک چې کينه پټوى هغه دروغژن دے، او څوک چې غيبت خوروى هغه احمق دے. ¹⁹چرته چې خبرې ډېرې وى، هلته ګناه هيله کله کمه نۀ وى، خو څوک چې خپله ژبه ساتى هغه هوښيار دے. ²⁰د صادق ژبه غوره چاندى ده، خو د بدکار زړۀ لږ ارزښت لرى. ²¹د صادق شونډې ډېرو ته خوراک ورکوى، خو احمقان د عقل د کمى په سبب مرى. ²²د زمونږ پلار برکت مالدارى راوړى، او هغه ورسره هيڅ غم نۀ ورزياتوى. ²³بدکارى کول د احمق دپاره يو لوبه ده، خو حکمت د سمجهدار سړى خوشحالى ده. ²⁴د کوم شى نه چې بدکار يريږى هغه به پرې راشى، خو د صادق خواهش به پوره شى. ²⁵کله چې طوفان تېر شى، نو بدکار نشته وى، خو صادق د تل دپاره قائم وى. ²⁶لکه څنګه چې سرکه غاښونو ته او لوګے سترګو ته وى، هم هغه شان سست سړے هغو ته وى چې هغه لېږى. ²⁷د زمونږ پلار وېره ژوند اوږدوى، خو د بدکارو کالونه به لنډ شى. ²⁸د صادق اُميد خوشحالى راوړى، خو د بدکار اُميد به تباه شى. ²⁹د زمونږ پلار لار د بې ګناه دپاره پناه ده، خو د بدکارو دپاره تباهى ده. ³⁰صادق به کله هم ونۀ خوزولے شى، خو بدکار به په مُلک کښې پاتې نۀ شى. ³¹د صادق خوله حکمت پېدا کوى، خو کږه ژبه به پرې کړے شى. ³²د صادق شونډې پوهيږى چې څۀ شے منلے دے، خو د بدکارو خوله يواځې هغه چې کږه وى.