ምሳሌ 11

11 ¹የተጭበረበረ ሚዛን ለአባታችን አስጸያፊ ነው፤ ትክክለኛ ሚዛን ግን ደስታው ነው። ²ትዕቢት በመጣ ጊዜ፣ ውርደት ይከተላል፤ ጥበብ ግን ከትሑታን ጋራ ትመጣለች። ³የቅኖች ቅንነት ይመራቸዋል፤ የከዳተኞች ጠማማነት ግን ያጠፋቸዋል። ⁴ሀብት በቍጣ ቀን አይጠቅምም፤ ጽድቅ ግን ከሞት ያድናል። ⁵የንጹሓን ጽድቅ መንገዳቸውን ያቀናል፤ ክፉው ግን በራሱ ክፋት ይወድቃል። ⁶የቅኖች ጽድቅ ያድናቸዋል፤ ከዳተኞች ግን በራሳቸው ክፉ ምኞት ይጠመዳሉ። ⁷ክፉ ሰው በሞተ ጊዜ፣ ተስፋው ይጠፋል፤ በራሱ ኀይል ያኖረው እምነትም ከንቱ ይሆናል። ⁸ጻድቅ ከመከራ ይድናል፤ ክፉው ግን በእርሱ ፈንታ ወደ መከራ ይገባል። ⁹ኀጥእ ሰው በአፉ ባልንጀራውን ያጠፋል፤ ጻድቃን ግን በዕውቀት ይድናሉ። ¹⁰ለጻድቃን በተከናወነላቸው ጊዜ፣ ከተማዋ ደስ ይላታል፤ ክፉዎችም ሲጠፉ፣ የደስታ ጩኸት ይሰማል። ¹¹በቅኖች በረከት ከተማ ከፍ ከፍ ትላለች፤ በክፉዎች አፍ ግን ትፈርሳለች። ¹²ባልንጀራውን የሚንቅ አእምሮ ይጎድለዋል፤ አስተዋይ ሰው ግን ዝም ይላል። ¹³አወሬ ምስጢርን እየገለጠ ይዞራል፤ ታማኝ መንፈስ ያለው ግን ምስጢርን ይጠብቃል። ¹⁴መሪ በሌለበት ሕዝብ ይወድቃል፤ በብዙ አማካሪዎች ግን ደኅንነት አለ። ¹⁵ለእንግዳ ሰው ዋስ የሚሆን በእርግጥ ይጎዳል፤ በመያዣ ላይ እጅ መጨባበጥን የሚጠላ ግን ተጠብቆ ይኖራል። ¹⁶ደግ ሴት ክብርን ታገኛለች፤ ጨካኞች ሰዎችም ሀብትን ያገኛሉ። ¹⁷ቸር ሰው ራሱን ይጠቅማል፤ ጨካኝ ሰው ግን በራሱ ላይ መከራ ያመጣል። ¹⁸ክፉ ሰው የሐሰት ዋጋ ያገኛል፤ ጽድቅን የሚዘራ ግን እውነተኛ ዋጋ ያገኛል። ¹⁹በጽድቅ የሚጸና ሕይወትን ያገኛል፤ ክፋትን የሚከተል ግን ወደ ራሱ ሞት ይሮጣል። ²⁰ጠማማ ልብ ያላቸው ለአባታችን አስጸያፊ ናቸው፤ መንገዳቸው ንጹሕ የሆኑ ግን ደስታው ናቸው። ²¹ክፉ ሰው ሳይቀጣ እንደማይቀር እርግጠኛ ሁን፤ የጻድቃን ልጆች ግን ያመልጣሉ። ²²ልባምነት የሌላት ቈንጆ ሴት በአሳማ አፍንጫ እንዳለ የወርቅ ቀለበት ናት። ²³የጻድቃን ምኞት በበጎ ብቻ ይፈጸማል፤ የክፉዎች ተስፋ ግን በቍጣ ያበቃል። ²⁴አንዱ በልግስና ይሰጣል፤ ይበልጥም ይከብታል፤ ሌላው የሚገባውን ይከለክላል፤ መጨረሻው ግን ድኽነት ይሆናል። ²⁵ለጋስ ነፍስ ትበለጽጋለች፤ ሌሎችን የሚያረካም ራሱ ይረካል። ²⁶እህልን የሚያስቀር ሰውን ሕዝብ ይረግመዋል፤ የሚሸጠው ግን ይባረካል። ²⁷መልካምን በትጋት የሚፈልግ ሞገስን ያገኛል፤ ክፋትን የሚሻ ግን ክፋት ይደርስበታል። ²⁸በሀብቱ የሚታመን ይወድቃል፤ ጻድቃን ግን እንደ ለምለም ቅጠል ያብባሉ። ²⁹በቤተሰቡ ላይ መከራ የሚያመጣ ነፋስን ይወርሳል፤ ሞኝም ለልበ ጥበበኛ አገልጋይ ይሆናል። ³⁰የጻድቅ ፍሬ የሕይወት ዛፍ ነው፤ ነፍሳትን የሚያተርፍም ጥበበኛ ነው። ³¹ጻድቅ በምድር ላይ ብድራቱን የሚቀበል ከሆነ፣ ክፉውና ኀጢአተኛውማ እንደ ምን አብልጦ!