ହିତୋପଦେଶ 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹ପ୍ରତାରଣାର ନିକ୍ତି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଘୃଣାର ବିଷୟ, ମାତ୍ର ଯଥାର୍ଥ ତୌଲ ତାହାଙ୍କ ସନ୍ତୋଷଜନକ ଅଟେ। ²ଯେତେବେଳେ ଅହଙ୍କାର ଆସେ, ସେତେବେଳେ ଅପମାନ ମଧ୍ୟ ଆସେ, ମାତ୍ର ନମ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଜ୍ଞାନ ଥାଏ। ³ସରଳ ଲୋକମାନଙ୍କ ସାଧୁତା ସେମାନଙ୍କୁ କଢ଼ାଇ ନିଏ, ମାତ୍ର ବିଶ୍ଵାସଘାତକମାନଙ୍କ କୁଟିଳତା ସେମାନଙ୍କୁ ବିନଷ୍ଟ କରେ। ⁴କ୍ରୋଧର ଦିନରେ ଧନ କୌଣସି ଉପକାର କରେ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଧାର୍ମିକତା ମୃତ୍ୟୁରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ। ⁵ସିଦ୍ଧ ଲୋକର ଧାର୍ମିକତା ତାହାର ପଥ ସଳଖ କରେ, ମାତ୍ର ଦୁଷ୍ଟ ଆପଣା ଦୁଷ୍ଟତା ଦ୍ଵାରା ପତିତ ହୁଏ। ⁶ସରଳ ଲୋକମାନଙ୍କ ଧାର୍ମିକତା ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ, ମାତ୍ର ବିଶ୍ଵାସଘାତକମାନେ ଆପଣା ଲୋଭରେ ଫାନ୍ଦରେ ପଡ଼ନ୍ତି। ⁷ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ମଲେ, ତାହାର ଭରସା ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ଆଉ ଆପଣା ବଳ ଉପରେ ତାହାର ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ଵାସ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ। ⁸ଧାର୍ମିକ ଲୋକ ସଙ୍କଟରୁ ଉଦ୍ଧାର ପାଏ, ଆଉ ଦୁଷ୍ଟ ତାହାର ପରିବର୍ତ୍ତେ ସେଥିରେ ପଡ଼େ। ⁹ଅଧର୍ମୀ ଆପଣା ମୁଖ ଦ୍ଵାରା ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀକୁ ବିନଷ୍ଟ କରେ, ମାତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଦ୍ଵାରା ଧାର୍ମିକମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଆନ୍ତି। ¹⁰ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ହେଲେ ନଗର ଉଲ୍ଲାସ କରେ, ଆଉ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ବିନଷ୍ଟ ହେଲେ ଆନନ୍ଦଧ୍ଵନି ହୁଏ। ¹¹ସରଳ ଲୋକମାନଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦ୍ଵାରା ନଗର ଉନ୍ନତ ହୁଏ, ମାତ୍ର ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମୁଖ ଦ୍ଵାରା ତାହା ଉତ୍ପାଟିତ ହୁଏ। ¹²ଯେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀକୁ ତୁଚ୍ଛ କରେ, ସେ ବୁଦ୍ଧିହୀନ, ମାତ୍ର ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ନୀରବ ରହେ। ¹³ଖଳନାଡ଼ି ବୁଲି ବୁଲି ଗୁପ୍ତ କଥା ପ୍ରକାଶ କରେ, ମାତ୍ର ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଆତ୍ମାର ଲୋକ କଥା ଗୁପ୍ତ ରଖେ। ¹⁴ଉତ୍ତମ ପରାମର୍ଶ ନ ଥିଲେ ଲୋକମାନେ ପତିତ ହୁଅନ୍ତି, ମାତ୍ର ବହୁ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରକ୍ଷା ଥାଏ। ¹⁵ଯେ ଅଜଣା ଲୋକ ନିମନ୍ତେ ଲଗା ହୁଏ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିବ, ମାତ୍ର ଯେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ହାତ ଦେବାକୁ ଘୃଣା କରେ, ସେ ନିରାପଦ ଥାଏ। ¹⁶ଅନୁଗ୍ରହଶୀଳା ସ୍ତ୍ରୀ ସମ୍ମାନ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ଆଉ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଲୋକମାନେ ଧନ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ¹⁷ଦୟାଳୁ ଲୋକ ଆପଣାର ମଙ୍ଗଳ କରେ, ମାତ୍ର ନିଷ୍ଠୁର ଲୋକ ଆପଣା ପ୍ରତି ଦୁଃଖ ଆଣେ। ¹⁸ଦୁଷ୍ଟ ଛଳନାର ବେତନ ଉପାର୍ଜନ କରେ, ମାତ୍ର ଯେ ଧାର୍ମିକତା ବୁଣେ, ସେ ସତ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ଉପାର୍ଜନ କରେ। ¹⁹ଯେ ଧାର୍ମିକତାରେ ଅଟଳ ରହେ, ସେ ଜୀବନ ପାଏ, ମାତ୍ର ଯେ ଦୁଷ୍କର୍ମ ପଛେ ଦୌଡ଼େ, ସେ ଆପଣା ମୃତ୍ୟୁ ଆଡ଼କୁ ଧାଏ। ²⁰କୁଟିଳ ହୃଦୟର ଲୋକମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଘୃଣାର ବିଷୟ, ମାତ୍ର ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଆଚରଣ ସିଦ୍ଧ, ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ସନ୍ତୋଷଜନକ ଅଟନ୍ତି। ²¹ତୁମ୍ଭେ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିପାର ଯେ, ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଅଦଣ୍ଡିତ ରହିବ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନ ମୁକ୍ତ ହେବେ। ²²ଘୁଷୁରିର ନାକରେ ଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନଥ ତୁଲ୍ୟ ବିବେଚନାହୀନ ସୁନ୍ଦରୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଅଟେ। ²³ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ବାସନା କେବଳ ମଙ୍ଗଳରେ ଶେଷ ହୁଏ, ମାତ୍ର ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଭରସା କ୍ରୋଧରେ ଶେଷ ହୁଏ। ²⁴ଜଣେ ମୁକ୍ତ ହସ୍ତରେ ଦାନ କରେ, ତଥାପି ଆହୁରି ଧନବାନ ହୁଏ; ଆଉ ଜଣେ ଉଚିତ ଅଂଶ ଅଟକାଇ ରଖେ, ତଥାପି ଅଭାବଗ୍ରସ୍ତ ହୁଏ। ²⁵ଦାନଶୀଳ ପ୍ରାଣୀ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ହୁଏ, ଆଉ ଯେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସତେଜ କରେ, ସେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ସତେଜ ହୁଏ। ²⁶ଯେ ଶସ୍ୟ ଅଟକାଇ ରଖେ, ଲୋକମାନେ ତାହାକୁ ଅଭିଶାପ ଦିଅନ୍ତି, ମାତ୍ର ଯେ ତାହା ବିକ୍ରୟ କରେ, ସେ ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ²⁷ଯେ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ମଙ୍ଗଳ ଅନ୍ଵେଷଣ କରେ, ସେ ଅନୁଗ୍ରହ ଅନ୍ଵେଷଣ କରେ, ମାତ୍ର ଯେ ଅମଙ୍ଗଳ ଖୋଜେ, ତାହା ପ୍ରତି ଅମଙ୍ଗଳ ଘଟିବ। ²⁸ଯେ ଆପଣା ଧନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ, ସେ ପତିତ ହେବ, ମାତ୍ର ଧାର୍ମିକମାନେ ସତେଜ ପତ୍ର ତୁଲ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବେ। ²⁹ଯେ ଆପଣା ଗୃହକୁ ଦୁଃଖ ଆଣେ, ସେ ବାୟୁ ଅଧିକାର କରିବ, ଆଉ ମୂର୍ଖ ଜ୍ଞାନୀ ହୃଦୟର ଲୋକର ଦାସ ହେବ। ³⁰ଧାର୍ମିକର ଫଳ ଜୀବନବୃକ୍ଷ ସ୍ଵରୂପ, ଆଉ ଯେ ପ୍ରାଣ ଲାଭ କରେ, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ଅଟେ। ³¹ଯଦି ଧାର୍ମିକ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରତିଫଳ ପାଏ, ତେବେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ପାପୀ କେତେ ଅଧିକ ନ ପାଇବ!