Mga Kawikaan 11

11 ¹Ang mapandayang timbangan ay kasuklam-suklam sa ating Ama, ngunit ang tumpak na timbangan ay kaniyang kaluguran. ²Pagdating ng kapalaluan, dumarating din ang kahihiyan, ngunit ang karunungan ay sumasama sa mapagpakumbaba. ³Ang katapatan ng matuwid ang umaakay sa kanila, ngunit ang kabaluktutan ng mga taksil ang pumupuksa sa kanila. ⁴Ang kayamanan ay walang pakinabang sa araw ng poot, ngunit ang katuwiran ay nagliligtas mula sa kamatayan. ⁵Ang katuwiran ng walang kapintasan ang nagtutuwid sa kaniyang landas, ngunit ang masama ay nabubuwal sa sarili niyang kasamaan. ⁶Ang katuwiran ng matuwid ang nagliligtas sa kanila, ngunit ang mga taksil ay nabibitag ng sarili nilang pita. ⁷Kapag namatay ang masamang tao, naglalaho ang kaniyang pag-asa, at ang kaniyang pananalig sa sariling lakas ay nauuwi sa wala. ⁸Ang matuwid ay iniligtas mula sa kaguluhan, at ang masama ang napapasok dito bilang kapalit niya. ⁹Sa pamamagitan ng kaniyang bibig, pinupuksa ng taong walang Diyos ang kaniyang kapwa, ngunit sa pamamagitan ng kaalaman ay naliligtas ang matuwid. ¹⁰Kapag maganda ang kalagayan ng matuwid, nagsasaya ang lungsod, at kapag napupuksa ang masama, may mga sigaw ng kagalakan. ¹¹Sa pamamagitan ng pagpapala ng matuwid ay naitataas ang isang lungsod, ngunit sa pamamagitan ng bibig ng masama ito ay nagigiba. ¹²Ang humahamak sa kaniyang kapwa ay walang muwang, ngunit ang taong may pang-unawa ay nananatiling tahimik. ¹³Ang mapagtsismis ay lumilibot na nagbubunyag ng mga lihim, ngunit ang may mapagkakatiwalaang espiritu ay marunong mag-ingat ng lihim. ¹⁴Kung saan walang patnubay, ang isang bayan ay nabubuwal, ngunit sa karamihan ng mga tagapayo ay may kaligtasan. ¹⁵Ang sinumang mananagot para sa isang di-kilala ay tiyak na magdaranas ng pahirap dahil dito, ngunit ang napopoot sa pakikipagkamay sa isang panata ay ligtas. ¹⁶Ang mabait na babae ay nagkakamit ng karangalan, at ang mga taong walang awa ay nagkakamit ng kayamanan. ¹⁷Ang taong mabait ay nakikinabang sa kaniyang sarili, ngunit ang taong malupit ay nagdadala ng kaguluhan sa kaniyang sarili. ¹⁸Ang masama ay kumikita ng mapanlinlang na kabayaran, ngunit ang sinumang naghahasik ng katuwiran ay kumikita ng tunay na gantimpala. ¹⁹Ang sinumang matatag sa katuwiran ay nakakasumpong ng buhay, ngunit ang sinumang naghahangad ng kasamaan ay tumatakbo tungo sa sariling kamatayan. ²⁰Ang mga taong balukbaluktot ang puso ay kasuklam-suklam sa ating Ama, ngunit ang mga walang kapintasan ang mga landas ay kaniyang kaluguran. ²¹Makatitiyak ka na ang masamang tao ay hindi makaliligtas sa parusa, ngunit ang mga anak ng matuwid ay magiging malaya. ²²Tulad ng gintong singsing sa nguso ng baboy ang isang magandang babaeng walang pang-unawa. ²³Ang hangarin ng matuwid ay nauuwi lamang sa kabutihan, ngunit ang pag-asa ng masama ay nauuwi sa poot. ²⁴May taong nagbibigay nang bukas-palad, gayunma'y lalong yumayaman; ang iba nama'y nagtitipid sa nararapat, hanggang sa mapunta sa kasalatan. ²⁵Ang taong may bukas-palad ay pasasaganain, at ang sinumang nagpapasigla sa iba ay pasisiglahin din. ²⁶Isinusumpa ng mga tao ang sinumang nagkakait ng butil, ngunit pinagpapala ang sinumang nagtitinda nito. ²⁷Ang sinumang masikap na naghahanap ng kabutihan ay naghahanap ng lingap, ngunit sa sinumang naghahanap ng kasamaan, ang kasamaan ay darating sa kaniya. ²⁸Ang sinumang nananalig sa kaniyang kayamanan ay mabubuwal, ngunit ang matuwid ay yayabong na parang luntiang dahon. ²⁹Ang sinumang nagdadala ng kaguluhan sa sariling sambahayan ay magmamana ng hangin, at ang mangmang ay magiging alipin ng marunong ang puso. ³⁰Ang bunga ng matuwid ay isang punongkahoy ng buhay, at ang sinumang nagwawagi ng mga kaluluwa ay marunong. ³¹Kung ang matuwid ay ginagantimpalaan dito sa lupa, gaano pa kaya ang masama at ang makasalanan!