چوڻيون 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹ٺڳيءَ وارو ترازو اسان جي پيءُ لاءِ نفرت جوڳو آهي، پر صحيح وزن سندس خوشي آهن. ²جڏهن غرور اچي ٿو، تڏهن ذلت بہ اچي ٿي، پر حڪمت عاجزن وٽ آهي. ³سڌن ماڻهن جي ايمانداري کين رهنمائي ڪري ٿي، پر دغابازن جي ڪوڙائي کين برباد ڪري ٿي. ⁴غضب جي ڏينهن ۾ دولت ڪم نہ ٿي اچي، پر سچائي موت کان ڇڏائي ٿي. ⁵بي عيب ماڻهن جي سچائي سندن رستو سڌو ڪري ٿي، پر بدڪار پنهنجي ئي بدڪاريءَ سبب ڪري پوي ٿو. ⁶سڌن ماڻهن جي سچائي کين ڇڏائي ٿي، پر دغاباز پنهنجي ئي لالچ ۾ ڦاسي پون ٿا. ⁷جڏهن بدڪار ماڻهو مري ٿو، تڏهن سندس اميد ختم ٿي وڃي ٿي، ۽ پنهنجي طاقت تي سندس ڀروسو ڪنهن ڪم نہ ٿو اچي. ⁸سچار ماڻهو مصيبت کان ڇڏايو وڃي ٿو، ۽ بدڪار سندس جاءِ تي انهيءَ ۾ اچي ٿو. ⁹بي دين ماڻهو پنهنجي واتان پنهنجي پاڙيسريءَ کي برباد ڪري ٿو، پر سچار علم جي وسيلي ڇڏايا وڃن ٿا. ¹⁰جڏهن سچارن جو ڀلو ٿئي ٿو، تڏهن شهر خوش ٿئي ٿو، ۽ جڏهن بدڪار برباد ٿين ٿا، تڏهن خوشيءَ جا نعرا بلند ٿين ٿا. ¹¹سڌن ماڻهن جي برڪت سان شهر سربلند ٿئي ٿو، پر بدڪارن جي واتان اهو ڊاهيو وڃي ٿو. ¹²جيڪو پنهنجي پاڙيسريءَ کي حقير ڄاڻي ٿو، سو ڏاهپ کان خالي آهي، پر سمجھدار ماڻهو خاموش رهي ٿو. ¹³چغلخور راز ظاهر ڪندو گھمي ٿو، پر ڀروسي جوڳي روح وارو ماڻهو راز لڪائي سگھي ٿو. ¹⁴جتي رهنمائي ناهي، اتي قوم ڪري پوي ٿي، پر گھڻن صلاحڪارن ۾ سلامتي آهي. ¹⁵جيڪو ڪنهن اجنبيءَ لاءِ ضمانت ڏئي ٿو، سو ضرور ڏک ڏسندو، پر جيڪو ضمانت تي هٿ ملائڻ کان نفرت ڪري ٿو، سو محفوظ آهي. ¹⁶مهربان عورت عزت حاصل ڪري ٿي، ۽ بي رحم مرد دولت حاصل ڪن ٿا. ¹⁷مهربان ماڻهو پنهنجو ئي ڀلو ڪري ٿو، پر ظالم ماڻهو پنهنجي مٿان ئي مصيبت آڻي ٿو. ¹⁸بدڪار ٺڳيءَ جي ڪمائي ڪمائي ٿو، پر جيڪو سچائي پوکي ٿو، سو سچو اجر ماڻي ٿو. ¹⁹جيڪو سچائيءَ ۾ ثابت قدم آهي، سو زندگي لھي ٿو، پر جيڪو برائيءَ جي پٺيان لڳي ٿو، سو پنهنجي موت ڏانهن ڊوڙي ٿو. ²⁰ڪوڙي دل وارا اسان جي پيءُ لاءِ نفرت جوڳا آهن، پر جن جا رستا بي عيب آهن، اهي سندس خوشي آهن. ²¹پڪ ڄاڻو تہ بدڪار ماڻهو سزا کان بچي نہ سگھندو، پر سچارن جا ٻار آزاد ٿي ويندا. ²²سوئر جي نڪ ۾ سون جي ڇلي جھڙي آهي اها سهڻي عورت، جيڪا سمجھداري نہ ٿي ڏيکاري. ²³سچارن جي خواهش رڳو ڀلائيءَ تي ختم ٿئي ٿي، پر بدڪارن جي اميد غضب تي ختم ٿئي ٿي. ²⁴ڪو ماڻهو کليل دل سان ڏئي ٿو، تڏهن بہ وڌيڪ مالدار ٿئي ٿو؛ ٻيو جيڪو ڏيڻ گھرجي سو روڪي ٿو، پر آخر محتاج ٿي پوي ٿو. ²⁵سخي جان مالامال ڪئي ويندي، ۽ جيڪو ٻين کي تازو دم ڪري ٿو، سو پاڻ بہ تازو دم ڪيو ويندو. ²⁶جيڪو اناج روڪي ٿو، تنهن کي ماڻهو لعنت ڪن ٿا، پر جيڪو اهو وڪڻي ٿو، سو برڪت وارو آهي. ²⁷جيڪو ڀلائيءَ جي ڳولا ۾ ڏاڍي ڪوشش ڪري ٿو، سو مهربانيءَ جي ڳولا ڪري ٿو، پر جيڪو برائي ڳولي ٿو، تنهن تي برائي ايندي. ²⁸جيڪو پنهنجي دولت تي ڀروسو ڪري ٿو، سو ڪري پوندو، پر سچار ساوڪ ڀريل پنن وانگر ڦلندا. ²⁹جيڪو پنهنجي گھر تي مصيبت آڻي ٿو، سو واءُ جو وارث ٿيندو، ۽ بيوقوف ماڻهو عقلمند دل وارن جو نوڪر ٿيندو. ³⁰سچار جو ميوو زندگيءَ جو وڻ آهي، ۽ جيڪو روحن کي کٽي ٿو، سو عقلمند آهي. ³¹جيڪڏهن سچار کي زمين تي بدلو ڏنو وڃي ٿو، تہ بدڪار ۽ گنهگار کي ڪيترو وڌيڪ!