Madaalliin Sirriin Gammachuu Isaa Dha

Safartuu, arjummaa fi maqaan irratti hedama. Boqonnaan kun waan dhabamsiisuu fakkaatu dhabamsiisuu miti jedhee irra deddeebi'a: bilisaan kennuu fi sooruu, midhaan kuufachuu fi isaaf abaaramuu. Bareedinni of eeggannoo malee sarara hammaate qaba: faanaa warqee funyaan booyyee keessa.

Boqonnaa 11.

Madaalliin gowwoomsaa Abbaa keenyaaf waan jibbisiisaa dha; garuu madaalliin sirriin gammachuu isaa dha. Of-tuulummaan yommuu dhufu, salphinni in dhufa; ogummaan garuu warra gad of qabanii wajjin jira. Amanamummaan warra qajeeloo isaan in geggeessa; garuu jallinni warra amanamummaa hin qabne isaan in balleessa. Qabeenyi guyyaa dheekkamsaa irratti faayidaa hin qabu; qajeelummaan garuu du'aa in baasa. Qajeelummaan warra balleessaa hin qabne karaa isaanii in sirreessa; nama hamaan garuu hammina ofii isaatiin in kufa. Qajeelummaan warra qajeeloo isaan in baasa; warri amanamummaa hin qabne garuu hawwii ofii isaanii keessatti in qabamu. Yeroo nama hamaan du'u, abdiin isaa in badda; abdiin humna ofii isaa irratti qabus duwwaa in ta'a. Nama qajeelaan rakkina keessaa in baafama; nama hamaan immoo bakka isaa isa keessa in seena. Nama Waaqayyoon hin sodaanne afaan isaatiin ollaa isaa in balleessa; warri qajeeloon garuu beekumsaan in baafamu. Yeroo warra qajeelootaaf wanti gaariin ta'u, magaalaan in gammaddi; yeroo warri hamoon badan immoo iyyi gammachuu in ta'a. Eebba warra qajeeloo tiin magaalaan in ol kaafamti; afaan warra hamootiin garuu in diigamti. Namni ollaa isaa tuffatu hubannoo hin qabu; nama hubannoo qabu garuu in callisa. Nama sodaa-oduu iccitii ibsaa naanna'a; nama hafuura amanamaa qabu garuu iccitii in dhoksa. Bakka geggeessituun hin jirretti sabni in kufa; gorsitoota baay'ee keessa garuu tasgabbiin jira. Namni nama alaaf wabii ta'u dhugumaan in rakkata; namni harka wal tuquudhaan wabummaa jibbu garuu nagaan jira. Dubartiin gaarummaa qabdu ulfina in argatti; namoonni ukkaamsoon immoo badhaadhina in argatu. Namni garaa laafaa ofii isaatiif in fayyada; namni gara jabeessa garuu ofii isaatiif rakkina in fida. Nama hamaan mindaa gowwoomsaa in argata; namni qajeelummaa facaasu garuu badhaasa dhugaa in argata. Namni qajeelummaa keessatti jabaatu jireenya in argata; namni hamaa duukaa bu'u garuu du'a ofii isaatti in fiiga. Warri garaa jallaa qabanii Abbaa keenyaaf waan jibbisiisaa dha; warri karaan isaanii balleessaa hin qabne garuu gammachuu isaa dha. Dhuguma beeki, nama hamaan adabbii malee hin hafu; ijoolleen warra qajeeloo garuu bilisa in ba'u. Akka qubbaa warqee funyaan booyyee keessa jiruu, dubartiin bareedduun of-eeggannoo hin qabne dha. Hawwiin warra qajeeloo gaarii qofaan in xumuramti; abdiin warra hamootaa garuu dheekkamsaan in xumuramti. Namni tokko bilisaan in kenna, garuu caalaatti in sooromti; kaan immoo waan sirrii dhorkee, hiyyummaa keessa in galu. Lubbuun arjooma qabdu in badhaadhi; namni warra kaan boqochiisus ofii isaatiin in boqochiifama. Sabni nama midhaan qabatu in abaara; isa gurguru garuu in eebbisa. Namni gaarummaa cimsee barbaadu fudhatama in barbaada; namni hamaa barbaadu garuu hamaan isatti in dhufa. Namni qabeenya isaatti amanu in kufa; qajeelonni garuu akka baala magariisaa in daraaru. Namni mana isaa rakkisu qilleensa in dhaala; gowwaan immoo garbicha nama garaa ogeessaa in ta'a. Firiin warra qajeeloo muka jireenyaa dha; namni lubbuu bira ga'us ogeessa dha. Yoo nama qajeelaan lafa irratti kaffalamu, nama hamaa fi cubbamaan hammam caalaa!