ምሳሌ 12

12 ¹ተግሣጽን የሚወድድ ዕውቀትን ይወድዳል፤ ዘለፋን የሚጠላ ግን ደንቆሮ ነው። ²ቸር ሰው ከአባታችን ሞገስ ያገኛል፤ ክፉ የሚያውጠነጥን ሰውን ግን ይኰንናል። ³ማንም በክፋት ጸንቶ አይኖርም፤ የጻድቃን ሥር ግን ከቶ አይነቀነቅም። ⁴በጎ ሥነ ምግባር ያላት ሚስት የባሏ ዘውድ ናት፤ የምታሳፍር ግን በአጥንቱ ውስጥ እንዳለ መበስበስ ናት። ⁵የጻድቃን አሳብ ትክክል ነው፤ የክፉዎች ምክር ግን ተንኰል ነው። ⁶የክፉዎች ቃላት ደም ለማፍሰስ ያደባሉ፤ የቅኖች ንግግር ግን ንጹሓንን ያድናል። ⁷ክፉዎች ተገልብጠው ይጠፋሉ፤ የጻድቃን ቤት ግን ጸንቶ ይኖራል። ⁸ሰው እንደ ማስተዋሉ ይመሰገናል፤ ጠማማ ልቡና ያለው ግን ይናቃል። ⁹ተዋርዶ አገልጋይ ያለው፣ ታላቅ መስሎ ከሚራብ ይሻላል። ¹⁰ጻድቅ ለእንስሳቱ ደኅንነት ያስባል፤ የክፉዎች ርኅራኄ እንኳ ጭካኔ ነው። ¹¹መሬቱን የሚያርስ እንጀራ ይጠግባል፤ ከንቱ ነገርን የሚከተል ግን አእምሮ የለውም። ¹²ክፉዎች የክፉዎችን ምርኮ ይመኛሉ፤ የጻድቃን ሥር ግን ፍሬ ያፈራል። ¹³ክፉ ሰው በኀጢአተኛ ንግግሩ ይጠመዳል፤ ጻድቅ ግን ከመከራ ያመልጣል። ¹⁴ሰው ከአንደበቱ ፍሬ በበጎ ነገር ይጠግባል፤ የእጁም ሥራ ተመልሶ ዋጋ ይከፍለዋል። ¹⁵የሰነፍ መንገድ በራሱ ዐይን ትክክል ሆኖ ይታየዋል፤ ጠቢብ ግን ምክርን ይሰማል። ¹⁶ሰነፍ ቍጣውን ወዲያው ይገልጣል፤ አስተዋይ ግን ስድብን ይታገሣል። ¹⁷እውነትን የሚናገር ታማኝ ምስክር ይሰጣል፤ ሐሰተኛ ምስክር ግን ውሸትን ይናገራል። ¹⁸ችኩል ቃላት እንደ ሰይፍ ይወጋሉ፤ የጠቢብ ምላስ ግን ፈውስን ያመጣል። ¹⁹እውነተኛ ከንፈር ለዘላለም ጸንቶ ይኖራል፤ ሐሰተኛ ምላስ ግን ለቅጽበት ብቻ ነው። ²⁰ክፉ በሚያውጠነጥኑ ሰዎች ልብ ተንኰል ይሞላል፤ ሰላምን ለሚያስፋፉ ግን ደስታ አላቸው። ²¹በጻድቅ ላይ ምንም ክፉ አይደርስበትም፤ ክፉዎች ግን በመከራ ተሞልተዋል። ²²ሐሰተኛ ከንፈር ለአባታችን አስጸያፊ ነው፤ በታማኝነት የሚኖሩ ግን ደስታው ናቸው። ²³አስተዋይ ዕውቀቱን ለራሱ ይጠብቃል፤ የሰነፎች ልብ ግን ስንፍናን ይቀዳል። ²⁴ትጉ እጆች ይገዛሉ፤ ስንፍና ግን በግዳጅ ሥራ ይጨርሳል። ²⁵ጭንቀት ልብን ያከብደዋል፤ መልካም ቃል ግን ደስ ያሰኘዋል። ²⁶ጻድቅ ባልንጀራውን ይመራል፤ የክፉዎች መንገድ ግን ያስታቸዋል። ²⁷ሰነፍ ያደነውን አይጠብስም፤ ትጉ ሰው ግን ንብረቱን ከፍ አድርጎ ይይዛል። ²⁸በጽድቅ መንገድ ሕይወት አለ፤ በዚያ መንገድም ሞት የለም።