Oʻylamay aytilgan soʻzlar, shifo beradigan til

Asosan mehnat, soʻz va boshqalar koʻradigan narsalar haqida. Mehnatkash qoʻl hukmronlik qiladi, dangasalik esa majburiy mehnat bilan tugaydi; oʻylamay aytilgan soʻz qilichdek sanchiladi, yolgʻonchi til esa bir lahzagina yashaydi. Ular orasida bitta sokin satr: tashvish yurakni ezadi, mehribon soʻz esa uni koʻtaradi.

12-bob.

Tarbiyani sevgan odam bilimni sevadi, nasihatni yomon koʻrgan esa aqlsizdir. Yaxshi odam Otamizdan iltifot topadi, yovuzlik rejalaydigan kishini esa U mahkum qiladi. Hech kim yovuzlik bilan mustahkam boʻlmaydi, biroq solihlarning ildizi hech qachon qoʻzgʻalmaydi. Fazilatli xotin erining tojidir, sharmandalik keltiradigani esa suyaklaridagi chirish kabidir. Solihlarning rejalari adolatli, fosiqlarning maslahati esa hiylagardir. Fosiqlarning soʻzlari qon toʻkish uchun pistirmada yotadi, toʻgʻri odamlarning nutqi esa begunohlarni qutqaradi. Fosiqlar agʻdarilib, yoʻq boʻlib ketadi, solihlarning uyi esa mustahkam turadi. Odam oʻz aql-idrokiga yarasha maqtaladi, buzuq fikrlisi esa nafratga uchraydi. Past boʻlib, xizmatkorga ega boʻlish — oʻzini ulugʻ qilib koʻrsatib, och yurgandan afzaldir. Solih odam oʻz hayvonining ehtiyojidan xabar oladi, fosiqlarning rahm-shafqati esa shafqatsizdir. Oʻz yerini ishlagan odamning taomi moʻl boʻladi, behuda ishlar ketidan quvadigani esa aql-idrokdan mahrumdir. Fosiqlar yovuz odamlarning oʻljasiga koʻz tikadi, solihlarning ildizi esa meva beradi. Yovuz odam oʻzining gunohkor soʻzlari bilan tuzoqqa tushadi, solih odam esa baloyi ofatdan qutuladi. Odam oʻz soʻzlarining mevasidan ezgu narsalarga toʻladi, qoʻllari qilgan ishning mukofoti esa oʻziga qaytib keladi. Ahmoqning yoʻli oʻz nazarida toʻgʻri koʻrinadi, dono odam esa maslahatga quloq soladi. Ahmoq oʻz gʻazabini darhol namoyon qiladi, aqlli odam esa haqoratni eʼtiborsiz qoldiradi. Haqiqatni soʻzlagan odam halol guvohlik beradi, yolgʻonchi guvoh esa yolgʻon gapiradi. Oʻylamay aytilgan soʻzlar qilichdek sanchiladi, dono odamning tili esa shifo keltiradi. Rostgoʻy lablar abadiy turadi, yolgʻonchi til esa bir lahzagina qoladi. Yovuzlik rejalaydiganlarning yuragi hiylaga toʻla, tinchlikni targʻib qiladiganlarda esa quvonch bordir. Solih odamga hech qanday zarar yetmaydi, fosiqlar esa balolarga toʻladir. Yolgʻonchi lablar Otamizga jirkanchdir, sodiqlik bilan ish tutadiganlar esa Uni mamnun qiladi. Aqlli odam oʻz bilimini oʻzida saqlaydi, ahmoqlarning yuragi esa nodonlikni baqirib aytadi. Tirishqoq qoʻllar hukmronlik qiladi, dangasalik esa majburiy mehnat bilan tugaydi. Tashvish yurakni ogʻirlashtiradi, mehribon soʻz esa uni quvontiradi. Solih odam oʻz qoʻshnisiga yoʻl koʻrsatadi, fosiqlarning yoʻli esa ularni adashtiradi. Dangasa odam oʻz ovini qovurmaydi, tirishqoq odam esa oʻz mol-mulkini qadrlaydi. Solihlik yoʻlida hayot bor, oʻsha yoʻlda esa oʻlim yoʻqdir.