Απερίσκεπτα λόγια, γλώσσα που γιατρεύει

Κυρίως για τη δουλειά, τα λόγια και όσα μπορούν να δουν οι άλλοι. Τα επιμελή χέρια κυβερνούν, ενώ η τεμπελιά καταλήγει σε καταναγκαστική εργασία· τα απερίσκεπτα λόγια τρυπούν σαν μαχαίρι, και η ψεύτικη γλώσσα κρατά μόνο μια στιγμή. Ανάμεσά τους ένας ήσυχος στίχος: η αγωνία βαραίνει την καρδιά, και ένας καλός λόγος τη σηκώνει.

Κεφάλαιο 12.

Όποιος αγαπάει την πειθαρχία αγαπάει τη γνώση, αλλά όποιος μισεί την επίπληξη είναι ανόητος. Ο καλός άνθρωπος κερδίζει την εύνοια του Πατέρα μας, αλλά εκείνος καταδικάζει τον άνθρωπο που σχεδιάζει το κακό. Κανείς δεν στεριώνει με την κακία, αλλά η ρίζα των δικαίων ποτέ δεν θα μετακινηθεί. Η γυναίκα με αρετή είναι το στεφάνι του άντρα της, αλλά εκείνη που ντροπιάζει είναι σαν σαπίλα στα κόκαλά του. Τα σχέδια των δικαίων είναι δίκαια, αλλά οι συμβουλές των κακών είναι δόλιες. Τα λόγια των κακών παραμονεύουν για αίμα, αλλά τα λόγια των έντιμων σώζουν τους αθώους. Οι κακοί ανατρέπονται και δεν υπάρχουν πια, αλλά το σπίτι των δικαίων θα σταθεί όρθιο. Ο άνθρωπος επαινείται ανάλογα με τη σύνεσή του, αλλά εκείνος με διεστραμμένο μυαλό περιφρονείται. Καλύτερα να είσαι ταπεινός κι έχεις υπηρέτη παρά να καμώνεσαι τον σπουδαίο και να πεινάς. Οι δίκαιοι φροντίζουν τις ανάγκες των ζώων τους, αλλά ακόμα και η ευσπλαχνία των κακών είναι σκληρή. Όποιος δουλεύει τη γη του θα έχει άφθονη τροφή, αλλά όποιος κυνηγάει μάταια πράγματα δεν έχει μυαλό. Οι κακοί λαχταρούν τα λάφυρα των πονηρών, αλλά η ρίζα των δικαίων καρποφορεί. Ο κακός άνθρωπος παγιδεύεται από τα αμαρτωλά του λόγια, αλλά ο δίκαιος ξεφεύγει από τη συμφορά. Από τον καρπό των λόγων του ο άνθρωπος γεμίζει με αγαθά, και το έργο των χεριών του γυρίζει πίσω για να τον ανταμείψει. Ο δρόμος του ανόητου του φαίνεται σωστός στα μάτια του, αλλά οι σοφοί ακούν τη συμβουλή. Ο ανόητος δείχνει αμέσως την οργή του, αλλά ο συνετός προσπερνάει την προσβολή. Όποιος λέει την αλήθεια δίνει τίμια μαρτυρία, αλλά ο ψευδομάρτυρας λέει ψέματα. Τα απερίσκεπτα λόγια τρυπούν σαν σπαθί, αλλά η γλώσσα του σοφού φέρνει γιατρειά. Τα φιλαλήθη χείλη μένουν για πάντα, αλλά η ψεύτικη γλώσσα κρατάει μόνο μια στιγμή. Ο δόλος γεμίζει τις καρδιές εκείνων που σχεδιάζουν το κακό, αλλά η χαρά ανήκει σ’ εκείνους που προωθούν την ειρήνη. Καμιά συμφορά δεν βρίσκει τον δίκαιο, αλλά οι κακοί είναι γεμάτοι βάσανα. Τα ψεύτικα χείλη είναι απεχθή στον Πατέρα μας, αλλά εκείνοι που φέρονται με πιστότητα είναι η χαρά του. Ο συνετός κρατάει τη γνώση του για τον εαυτό του, αλλά η καρδιά των ανόητων ξεστομίζει ανοησίες. Τα εργατικά χέρια θα κυβερνήσουν, αλλά η τεμπελιά καταλήγει σε καταναγκαστική δουλειά. Η αγωνία βαραίνει την καρδιά, αλλά ένας καλός λόγος τη χαροποιεί. Ο δίκαιος καθοδηγεί τον πλησίον του, αλλά ο δρόμος των κακών τους παραπλανάει. Ο τεμπέλης δεν ψήνει το κυνήγι του, αλλά ο εργατικός εκτιμά τα υπάρχοντά του. Στο μονοπάτι της δικαιοσύνης υπάρχει ζωή, και σ’ αυτόν τον δρόμο δεν υπάρχει θάνατος.